Wat moet je doen als je ouders de hele tijd ruzie maken

Mag je ook een buddy als je niet in Nederland woont..? En mag je ook een buddy als je ouders gaan scheiden..maar nog niet gescheiden zijn..??

hoe kan ik het beste om gaan met de wissel dag ?

Hoi, ik ben Amber en ik ben 21 jaar oud. Ik kreeg precies 2 jaar geleden te horen dat mijn ouders gingen scheiden. Dat kwam als een enorme schok, maar ik wil dat ze allebei gelukkig zijn en voor mijn gevoel heb ik dat geaccepteerd. Zij waren altijd mijn voorbeeld; dat liefde voor altijd is en ik was dan ook erg trots dat ze al 27 jaar (gelukkig?) samen waren. Daar hield ik mij erg aan vast merk, ik nu. Ik ben inmiddels 3 jaar samen met mijn vriend en ik merk dat ik steeds meer de angst heb om hem te verliezen en hier erg verdrietig van wordt. Hij is oprecht de liefste en het beste vriendje dat ik mij kan wensen. Aan onze relatie ligt het niet, dat weet ik zeker. Ik heb uit de scheiding gehaald dat communicatie the key is om je relatie goed te behouden en communiceren doen wij dan ook over alles. Ik ben alleen bang dat door mijn angst om hem te verliezen ik hem straks echt verlies, ook al vindt hij dat dit helemaal niet aan de orde is. Ik denk dat ik de scheiding van mijn ouders projecteer op mijn eigen relatie. Misschien dat ik hun scheiding toch niet helemaal heb geaccepteerd.. Mijn vraag is of iemand mij kan helpen met het loslaten van de angst om mijn vriend te verliezen, zodat ik gewoon kan genieten van de tijd die ik samen met hem spendeer zonder mij zorgen te maken over de toekomst. Mijn dank is groot Mvg, Amber

Hey mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 8 was, ik ben de helft van de week bij mijn moeder en de andere helft bij mijn vader. Maar ik wil gewoon meer bij mijn vader zijzijn als bij mijn moeder, maar telkens als ik daar over begin beginnen mijn moeder en mijn stiefvader boos te doen op mij. Ze zeggen dan dat ik me maar moet aanpassen, maar mijn moeder wil gaan verhuizen naar een huis wat 2,5 uur fietsen weg ligt bij mijn vader en mijn school en vrienden dat ik er alleen met de trein kan komen nadat ik de stad door ben gegaan, hoe kan ik mijn moeder vertellen dat ik dat niet wil en daardoor eigenlijk bij mijn vader wil wonen. (Ze kunnen niet met elkaar praten want dan schelden ze elkaar kapot) help me ik weet niet wat ik moet doen.

Hoi! mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden, en we doen al 4 jaar co-ouderschap. ik ga om de 2 en halve dag naar mijn vader en dan weer naar mijn moeder. maar ik wil dat niet meer. ik wil bij mijn vader wonen. met mijn moeder is het niet gezellig en met mijn vader heb ik wel een conectie. ik zit hier al heel lang aan te denken want ik wil op 1 vaste plaats wonen. ook is het bij papa dichter bij school en leuker. ik moet om de 2 dagen mijn koffer in pakken en dat is niet leuk meer. wat moet ik doen? mag ik dit op mijn leeftijd wel zeggen en heb ik daar recht op? en zo ja, hoe pak ik dat aan? ps mijn broer van 18 waar ik beste vrienden mee ben woont ook bij mijn vader en heeft hetzelfde gedaan, daarom wil ik mama ook niet kwetsen op een of andere manier. maar ik wil wel graag meer bij pim (mijn broer) zijn. sorry dat het zo lang is! grt sophie

Hallo, Mijn naam is Sterre en ik ben twaalf jaar en heb een vraag. Mijn ouders 2012 gescheiden toen was is vijf in 2012 heb ik mij stiefmoeder leren kennen. Het klikte gelijk tussen mijn liefmoeder (noem haar liefmoeder omdat ze super lief is en goed voor mij zorgt). Sins paar weken geleden heeft mij moeder een vriend. Ik vind het super lastig. Ik ben gewoon mijn liefmoeder gewend en niet een stiefvader. Ik weet totaal niet hoe ik mee moet om gaan. Ik vindt het totaal niet leuk. Hoe moet ik hier mee omgaan? Mvg Sterre

`heey , ik weet niet of ik de enige ben dus besloot maar wat te gaan typen. mijn ouders zijn nu 6 jaar gescheiden en heb veel drama er over gehad en nog altijd, mijn ouders zitten dan ook in een echtscheiding nog altijd. ik heb dingen nooit een plek hier door kunnen geven , altijd hier en daar heen om het beter proberen te krijgen. maar het is nog nooit iemand gelukt om ook maar een beetje te kunnen veranderen. jammer , dit was allemaal niet nodig geweest en zeker niet voor ons als kinderen. ik heb ook nu geen contact meer met mijn moeder. ik ben zo nu en dan wel vrolijk , maar heb veel symptomen van emotioneel oververmoeidheid. maar durf het eigenlijk tegen niemand te zeggen. als ik thuis of alleen ben heb ik snel de neiging om terug te vallen om dingen in het verleden en veel huilbuie . geen idee wat ik hier mee moet ?! heb door stress ooit ook een beginsel van anorexia gehad, stress kan dus veel met mij doen. maar omdat ik dit al 6 jaar zo door gaat weet ik niet of het dat ook is, maar stiekem heb ik een vermoede ? iemand tips of herkenning? groetjes!

ik ben al 2 jaar niet meer bij mijn papa gegaan omwille dat hij iets ergs had gedaan tegenover mij. nu moet ik via de bezoekersruimte terug contact maken met hem om uiteindelijk terug bij hem te gaan zoals voordien, 5 dagen bij papa en 9 dagen bij mama. Ik heb hier geen zin in. ik ben blij bij mijn mama en broertje en mijn stiefpapa. Maar niet bij mijn papa. Zelfs gaat het beter op school sinds dat ik niet meer naar hem ga. ik heb eindelijk rust gevonden en nu moet ik tegen mijn zin terug naar mijn papa.

ik ben om de week bij mijn vader en moeder. Een week voelt voor mij heel kort, doordat ik pas aan het eind van de week weer "gewent" ben. Hoe kan ik er voor zorgen dat ik snel weer wen?!