Mijn ouders willen elkaar zo veel mogelijk vermijden, als ik wordt gebracht/opgehaald mogen of willen ze niet in de straat komen van waar het huis staat. Als we gesprekken hebben ergens waar de ouders bij betrokken zijn, krijg ik altijd het gevoel dat ik het moet regelen. Ook met spullen meenemen wat ik van een van mijn ouders heb gekregen naar mijn andere ouder hebben ze wat op tegen. Ik heb het gevoel dat ik de manager ben van hun scheiding.

Wat moet ik doen dat ik niet verdrietig word

ik vind het niet leuk omdat mijn ouders nog steeds samen wonen en steeds ruzie maken want mijn moeder is nog druk bezig met een nieuw huis.maar als ze ruzie hebben weet ik niet wat ik moet doen wat zouden jullie doen?

Hoe kan ik minder vaak spullen vergeten?

Ik wil graag over van alles praten

heb ik recht oom allebei mijn ouders te zien

beste gescheiden ouders ik heb een tip voor jullie namelijk: als je kind graag wilt praten over de scheiding maak dan tijd voor hem / haar vrij en praat er regelmatig met elkaar over!!! en zorg als uw kind graag naar hun andere ouder toe wil zorg dan dat dat zo snel mogelijk kan gebeuren. want ieder kind heeft recht om iedere ouder ongeveer even vaak te zien.

Hi allemaal! Ik zit in een lastige situatie met mijn moeder, stiefvader en broertje. Ik ben zelf sinds bijna 4 jaar uit huis, maar mijn jongere broertje is altijd gewoon doorgegaan met de omgangsregeling die wij al 15 jaar hebben met mijn ouders. Omdat ik niet meer met hem meega, en omdat hij bij mijn vader in de omgeving weinig te doen heeft, is hij eigenlijk liever bij mijn moeder. Mijn moeder is 2 jaar geleden gaan samenwonen, en mijn broertje en mijn stiefvader botsen nogal. Dit is afgelopen zomer zover gelopen dat mijn broertje zelf heeft gezegd dat het beter zou zijn als hij bij mijn vader gaat wonen. Daar woont hij nu ook, en het gaat met hem verder heel goed. Wat ik heel vervelend vind is de rol van mijn moeder hierin. Zij zei altijd dat haar vriend nooit voor haar kinderen zou komen en dat ze er altijd voor ons zou zijn. Zij zegt ook altijd dat dingen niet in de doofpot gestopt mogen worden en dat je niet boos naar bed mag gaan. Zij heeft in de hele situatie niets gedaan om het beter te maken voor mijn broertje en dit neem ik haar erg kwalijk. Ze vraagt heel vaak of we langskomen om bijvoorbeeld samen te eten, maar het is helemaal niet gezellig en heel gespannen omdat niemand ruzie tussen mijn broertje en stiefvader wil uitlokken en omdat hun eerdere ruzie nooit is uitgepraat. Ik wil me er niet mee bemoeien, omdat het meer om mijn broertje gaat dan om mij, maar ik stoor me mateloos aan mijn moeder en haar oogkleppen en haar geforceerde gezelligheid..

Mijn ouders zijn een paar dagen geleden gescheiden, maar mijn moeder woont nog een half jaar bij mijn vader dus deel ik mijn kamer met haar. Ik vind het heel lastig om dat uit mijn hoofd te krijgen en als ik er toch aan denk moet ik huilen. Daarom hoop ik dat deze site mij kan helpen

Hoi allemaal! Zo'n tien jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Vrij kort na de scheiding kreeg mijn vader een nieuwe relatie met een vrouw die ook een dochter heeft. In de eerste jaren kon ik heel goed met haar dochter overweg. Ze was jaren mijn beste vriendin en ze voelde voor mij als een echt zusje aan. We deelden alles samen en hadden de grootste lol. Toen ik een jaar of 17/18 was kwam daar verandering in. Ze had een druk sociaal leven en ging liever naar haar 'echte' vriendinnen toe. Als ik wat met haar afsprak zei ze me vaak op het laatste moment af of moest ik haar bellen waar ze bleef om vervolgens te horen dat ze me vergeten was. Dat kwetste me en deed me verdriet. Ik keek altijd erg naar onze dagen samen uit. Doordat ze zo afstandelijk werd en ik continu teleurgesteld werd, heb ik toen besloten het contact te verbreken, ondanks dat dit me erg zeer deed. Ik zie haar nu twee keer per jaar op familiefeesten ongeveer. Dan kunnen we wel met elkaar door één deur, maar het blijft confronterend. We zijn vreemden van elkaar geworden en dat vind ik nog steeds er jammer. Nu gaat mijn vader na 10 jaar trouwen met haar moeder in feb. en wordt zij officieel mijn stiefzusje. Ik wil daarom nog één poging doen om het contact te herstellen en heb eind deze maand een afspraak met haar staan. In de hoop dat het doorgaat... Ik vroeg me af of jullie dit toevallig ook herkennen en of jullie tips voor mij hebben hoe ik dit gesprek met haar aan kan gaan. Liefs! Joëlle