Hoi allemaal, Ik heb eigenlijk altijd wel een slecht beeld gehad van zowel mijn vader als mijn moeder. Ze hebben altijd erg slecht over elkaar gepraat. Hoe ik naar mijn vader kijk is inmiddels een stuk beter, het gaat nu echt goed tussen ons. Ik heb alleen nog heel erg veel moeite met mijn moeder en hoe ik over haar denk en naar haar kijk. Ze heeft al haar hele leven depressieve klachten. De dingen die mijn vader over haar heeft gezegd (niet goed dat hij dat deed) kloppen wel. Ik merk nu dat ik heel erg bang ben dat ik bepaalde eigenschappen van haar ook heb/krijg die ik niet wil. Ik ben heel erg bang dat ik (ooit in de toekomst) net zoals haar niet goed voor mijn kinderen kan zorgen. Is er iemand die dit herkent? Ik ben me ervan bewust dat ik me simpelweg gewoon niet zo druk moet maken want ik ben mijn moeder niet, maar toch geeft die gedachte me niet genoeg rust....

Ik heb 2 weken geleden gehoord dat mijn ouders gaan scheiden. Op school denk ik er best veel aan en wordt ik vaak verdrietig . Wat kan helpen voor afleiding?

Ik heb gescheiden ouders en ik zie mijn vader niet meer en hij heeft een nieuwe vrouw zins gister maar ik mocht komen maar omdat ik hem ongeveer 2 jaar niet heb gezien dus moest ik eerst op gesprek maar dat wilde ik niet dus mocht ik niet komen omdat ik niet op gesprek kwam maar ik weet niet wat ik moet doen want ik debk heel veel van ik ben mijn vader kwijt. Ik mogt niet op zijn bruiloft komen. Ik weet niet wat ik moet denken ben ik m'n vader kwijt of niet? En vind ik hem nog lief of niet? Asjeblieft wat moet ik doen?

Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden, ik heb er veder geen problemen mee maar ze hebben geen contact meer. Doordat mijn ouders niet met elkaar praten gaat alles via mij en mijn broer en zus waardoor er best wat druk op je valt. Wat nu ?

is het raar dat ik door de scheiding, mij slechter kan concentreren, meer moeite moet doen voor zelfde resultaat op school, stiller ben geworden, verlegen, minder durf, terug getrokken ben. onzeker. is dat normaal??? is het ook raar dat door de scheiding meer dingen moeilijker gaan en ik nu vanalles ga denken.?

Bij papa is het anders dan bij mama maar ik wil het zelfde maar ik weet niet hoe ik dat moet oplossen

Ik ken mijn (nog niet officiële) stief familie ongeveer 4 maanden. De band met mijn stiefvader is best goed, ik heb nog steeds een beetje dat gevoel dat het apart is, maar ik heb wel respect voor hem. Hij zorgt ook goed voor mijn moeder. Hij heeft ook drie zonen, één van 14, één van 16 en één van 18. Met die van veertien en achttien kan ik het erg goed hebben. Ze zijn echt “vrienden” voor mij. Maar ik kan geen contact maken met die van 16. Ik ben heel gevoelig en ik heb het gevoel dat hij wilde dat ik nooit in zijn leven was gekomen. Dit vind ik moeilijk. Ik wil wel contact met hem maken, maar weet niet hoe ik hem moet benaderen. Iemand tips?

Ik heb dus gescheiden ouders. Het was opeens plotseling want ze waren zo leuk samen en ik had het niet verwacht. Ik heb steeds dat ik moet huilen en dat is opeens in de les, bij sporten of als ik bij een van mijn ouders ben. En ik huil waarschijnlijk omdat ik het zielig voor hun vindt. Want gisteren ging ik skydiven alleen me vader kon niet mee alleen hij wilde het heel graag. En toen moest ik ook huilen omdat ik het zielig vindt. Dus als jullie iets weten zou dat fijn zijn of als jullie advies hebben. Groeten van Dena

Hoezo vraagt iedereen over hoe het gaat en wat als je het daar over niet wilt hebben omdat je het moeilijk vind om over te praten

Mijn ouders zijn 5 jaar geleden gescheiden en nu maken ze veel ruzie door de telefoon wat moet ik nu doen?