Hii, Zelf vind ik dat ik in een best lastige situatie zit.. Mijn ouders zijn gescheiden en hebben al jarenlang heel erg veel onenigheden. Nu is het zo erg, dat er een rechtzaak komt. De Raad van Kinderbescherming heeft mij gevraagd om of een brief te schrijven met mijn mening hierover, of ik moet bij de rechtzaak zijn. Zelf doe ik het liefst geen van die dingen, maar ik denk dat mijn ouders dan nog eeuwen hierover blijven ruzieën... Als ik voor mijn vader op zou komen, dan zie ik mijn moeder volgend jaar niet meer in de weekenden dat ik bij haar ben. Als ik voor mijn moeder zou opkomen, kan mijn vader zijn baan kwijtraken en is de kans erg groot dat ik mijn stiefbroertje en -zusje niet meer zie. Zelf wil ik liever vertellen waar dit precies overgaat, aangezien het best ingewikkeld is en ook best persoonlijk. Ik kan echt aan niks anders denken en in de komende twee weken heb ik heel veel toetsen. Het weekend daarna is de rechtzaak. Heeft iemand tips over hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Of tips over wat ik het beste in de brief kan zetten of kan vertellen in de rechtzaak? Ik hoop heel erg dat iemand tips heeft, want misschien kan ik dan weer rust krijgen in mijn hoofd..

Ik vind het soms lastig om naar mijn vader te gaan, omdat ik bang ben dat ik het niet leuk ga hebben (soms) en daarom wil ik dus eigenlijk bij mijn moeder blijven. Hebben jullie tips voor mij?

Ik vind het moeilijk om leuk naar papa te gaan hebben jullie tips

Hoi ik wil graag meer contact met mijn vader, maar het komt steeds van mijn kant. Ik wil dat graag tegen hem zeggen maar ik weet niet hoe. Heeft iemand tips?

Ben ik de enige die het moeilijk vindt om om de week van huis te veranderen?

Sinds een paar maanden heeft mijn moeder een neiuwe vriend. Die is heel aardig en ik kan het prima met hem vinden, alleen is er iets wat me echt stoort. Ze zitten vaak te zoenen, knuffelen en weet ik veel wat voor n shit te doen terwijl ik er letterlijk naast zit. Laatst gingen ze ‘s avonds een wandeling maken en dan zeggen ze ‘we gaan even uhh hahahaha... wandelen 😉😉😉😉. Sorry maar HUUH?!?! Ik word hier zo ongemakkelijk van maar merk dat mijn eigen beeld over seks daar ook lijd. Maar ik weet gewoon niet hoe ik dit tegen ze moet zeggen.

Hallo, Ik ben 17 jaar en ik vraag me af wat er gaat veranderen als ik 18 ben met gescheiden ouders. Ik vraag me af of ik dan af ben van de ''regels'' ( het convenant). Of dat het tot me 21te is. en qua geld wat er gaat veranderen, of dingen die u misschien wel weet en ik niet! groetjes Finette.

Ik vind het moeilijk om leuk naar papa te gaan hebben jullie tips

als mijn vader niet voldoende geld geeft aan mijn moeder terwijl hij dat wel moet doen alleen mijn moeder vind het lastig om te vragen of hij het geld wilt overmaken

Ik heb dus al jaren ruzie met mijn stiefvader. Vroeger voor dat mijn kleine broer (kind van echte mama en stiefpapa) geboren werd was er nooit een probleem. ik was namelijk een super actief kindje met ADHD. Hij behandelde mij altijd als zijn eigen zoon tot dat mijn broertje geboren werd. Toen veranderen alles. Ik werd helemaal aan de kant geduwd zelfs nu nog. Altijd als ik iets vraag is het te veel voor hem, het is ook altijd mijn schuld als er thuis iets gebeurd. Als mijn kleinere broer iets slecht over me zegt of me uit daagt dan doet hij alsof er niets gebeurd, maar als ik dan iets terug zeg krijg ik direct commentaar en is er direct ruzie en dan zegt hij me dat ik geen respect heb en dat ik een super slechte invloed heb op mijn kleine broer. Ik krijg ook altijd te horen als er ruzie is dat ik later niets zal bereiken en dat ik veel zwarte sneeuw zal zien in mijn latere leven. Hij verwacht van mij respect maar ik vind dat respect van beide kanten moet komen, maar wat hij me dan in mijn gezicht altijd zegt is "ik moet jou geen respect tonen jij woont onder mijn dak" Sorry maar dat vind ik echt niet kunnen. Zijn vader (niet mijn echte opa) behandelen mij wel als zijn kleinkind ook al was ik dat niet. Dat is totaal niet het geval bij mijn stiefvader. Hij is nu al 12 jaar samen met mijn echte moeder maar alsnog wordt ik niet behandeld als zijn kind maar gewoon als een stuk kak als ik het zo mag verwoorden. Ik weet niet wat doen en ben dit echt heel beu aan het worden.