Ik ben vader van een 16 jarige dochter die bij mij woont met een uit huis plaatsing omdat ze niet meer bij haar moeder wil wonen. Ze wil eigenlijk niets meer met haar moeder te maken hebben maar jeugdbescherming zegt dat ze toch informatie MOET geven over zichzelf en wat ze doet op school/in haar vrije tijd aan haar moeder. Mijn dochter weigert dit en wil ook niet dat jeugdzorg informatie doorspeelt. tot hoever lopen haar rechten?

Hallo allemaal, Mijn partner en ik zijn zo'n 4 jaar geleden uit elkaar gegaan. Helaas hebben wij een erg vervelende scheiding achter de rug. De scheiding is begin vorig jaar uitgesproken. Wij hebben drie kinderen waarvan de oudste (15 jaar) al ruim twee jaar bij mij woont. Helaas is haar officiële woonadres nog bij haar moeder. Via verschillende instanties zoals jeugdzorg heb ik geprobeerd goedkeuring van haar moeder te krijgen om haar over te schrijven naar mijn adres. Dit omdat het kind mij en haar moeder aangeeft dat dat is wat ze wil. Zelfs een aanbod om een gesprek aan te gaan tussen het kind, de ouders en een onafhankelijke derde om te horen wat het kind zelf wil wordt door de moeder afgeslagen. Er wordt aangegeven dat de ouders bepalen en niet het kind. Natuurlijk zijn het ook de ouders die uiteindelijk bepalen maar ik vind wel dat er naar het kind geluisterd moet worden en haar mening ook telt. Uit eigen beweging zorg ik ervoor dat zij met regelmaat naar haar moeder gaat. Ik vind het erg belangrijk dat ze haar moeder en zusjes regelmatig ziet. Maar ze is erg bang dat er een moment komt waarbij er aangegeven wordt dat ze weer bij haar moeder moet wonen. Dit is een hele zware last voor haar. Ik weet niet wat verstandig is nu te gaan doen. Naar de rechter stappen? Daar wordt over het algemeen niemand beter van. Wat zou jullie advies zijn? Ikzelf weet niet meer wat te doen.

Hallo, ik heb zelf een punt achter de relatie gezet met de vader van mijn kinderen en in een andere relatie gestapt, allemaal in een korte tijd. Dat mijn jongens , Sven en Olaf van 16 en 13, vanuit het niets ineens wat ontheemt en van het padje waren was mij volkomen duidelijk. Ik heb ze ook de ruimte te geven om boos te zijn, en ze een aantal weken gegeven om mij alleen te zien in de stad. Inmiddels wil de oudste wel naar mijn nw woonsituatie en de jongste wil ook wel eten daar. Maar ik wil ze graag ook een nacht bij mij hebben om weer de gezelligheid met ze te hebben van bankhangen, tv kijken enzenz. De oudste wil dit wel, heeft ook al bij ons geslapen maar de jongste is boos verzet zich heftig, roept dat ie nooit meer mee wil daarheen. Ik weet niet zo goed hoe ik moet reageren, iemand tips of trucs?

Is het een goed idee om mijn kinderen de brieven op jullie website te laten lezen als ze van het weekend weer bij mij zijn? Ikkan niet printen dus moeten ze het lezen vanaf het beeldscherm, of kan ik de brieven ook downloaden of naar mijn email laten zenden?

Hallo ik ben vader van twee kinderen (8 en 10 ). Al ruim 7 jaar gescheiden. Ik heb een nieuwe relatie mijn ex is alleen gebleven. Ik zie mijn kinderen meer dan wat er oorspronkelijk is afgesproken bij de scheiding. Ik zou graag willen weten van mijn kinderen wat er in hun hoofd omgaat, er is me nog nooit iets aan hen opgevallen dat ze last van de scheiding hebben of gehad hebben. Ze zijn blij met mij als vader, vinden me de beste pappa . Ik vraag me af missen ze me door de week als ze bij hun moeder zijn, hoe kom ik daar achter zonder het direct te vragen?

Ik ben de vader van een 8 jarige dochter. We zijn 1,5jaar geleden gescheiden. We zijn vrijwel meteen uit elkaar gaan wonen en haar mama is weer gaan werken, studeren. Recent ook het huis verkocht waar we met zijn drieen in hebben gewoond. Im merk dat mijn dochter laatste weken minder vrolijk is, slechter slaapt, buikpijn heeft, hoofdpijn. Kan je me helpen? Dank je wel

Wat is wijsheid? Als een van beide ouders het destijds opgestelde ouderschapsplan toch als 'te knellend' (te weinig tijd voor zichzelf) ervaart (om de week de kinderen en helft van alle vakanties) terwijl het laatste kind wat nog wel naar ouder toegaat juist vaker zou willen gaan.... Is het dan in t belang van dit kind om hem proberen 'te dwingen' (boos worden, eisen, met rechter dreigen) zich toch aan i.i.g. het ouderschapsplan te houden of juist die ouder vrij te laten zijn eigen keuzes te maken (ook al wil kind iets anders) zodat er geen strijd komt? Overigens zal kind dan 'slikken' en proberen te begrijpen, dus zeker niet boos worden (hooguit frustratie op anderen afreeageren) op ouder als haar wensen niet gehoord worden. Zij kiest dus zelf altijd voor 'geen strijd' omdat ze uit ervaring. weet ,(bij zussen) dat ouder contact stopzet Wat is nu wijsheid, wat zouden jullie t fijnst vinden? Ouder proberen zover te krijgen (in gesprek gaan is al geprobeerd, hij eist 'tijd voor zichzelf en nieuwe leven op na zoveel jaar 'ongelukkig zijn') desnoods met strijd of slikkem en tevreden zijn met wat er wel is aan tijd met ouder?

Ik ben al iets meer dan een jaar in een scheiding beland. Mn ex partner en vader van onze puber dochter en zoon heeft zijn kinderen al 11 maanden niet gesproken of goed gezien. Wij als ouders kunnen op dit moment nog steeds niet normaal communiceren met elkaar, dit doen we enkel via de advocaat of per mail. Maar dat is nog niet het vervelendste, hij heeft bij de rechter aangegeven dat hij graag het contact met de kinderen wil herstellen en er alles aan wil doen. Ik ben de boosdoener geeft hij aan, ik heb de kinderen gebrainwasht etc etc. De rechter heeft hier ook een uitspraak over gedaan dat er ouder gesprekken moeten plaats vinden zodat ik hem kan helpen in het contact tussen hem en de kinderen weer tot stand te laten komen. We moeten ons beide apart aanmelden, ik heb mij zelf gelijk aangemeld omdat ik het belangrijk vind dat de kinderen contact met hun vader moeten hebben. Ik kom zelf uit een gezin met gescheiden ouders en weet er zelf alles van. Echter heeft hij zich nog steeds niet aangemeld? En dat doet mij veel verdriet, wilt hij geen contact, doet hij in de rechtbank maar als of? Ik praat regelmatig met de kinderen over hun vader, over leuke dingen die we als gezin hebben mee gemaakt, hoe hij was / is. Maar beide kinderen willen er niets over horen. De oudste wilt zich richten op haar school en examen en voor onze zoon heb individuele zorg gezocht omdat er veel lichamelijke en geestelijk problemen bij hem op kwamen. Maar ik heb geen idee meer wat ik moet doen, in het najaar moeten we terug komen bij de rechter met een verslag over onze gesprekken en hoe het verloop is met de contacten met de kinderen. Vind het jammer dat het allemaal zo verloopt. De kinderen vinden het heel erg dat hun vader een nieuwe partner heeft en heel erg veranderd is. Hij plaatst rare berichten en foto's op Facebook of geeft de vrienden van onze beide kinderen berichten door wat ze eigenlijk helemaal niet willen horen. En ze vinden dat hij in alles veranderd is. Ze kennen hun vader niet meer. Ze willen het allemaal niet horen en zien, en geven steeds aan dat ik hun vader niet moet beschermen. Vind het steeds lastiger worden en weet ook niet meer zo goed wat ik er mee aan moet.

Hallo, als eerste bedankt dat jullie dit doen om andere kinderen te helpen! Ik wil graag ook onze kinderen helpen. Mijn partner en ik hebben deze week besloten uit elkaar te gaan, omdat zijn gevoel voor mij weg is. Hij heeft dit 8 maanden geleden al aangegeven, we hebben nog wel 8 maanden geprobeerd om het weer goed te krijgen ,maar helaas is het dus nu voorbij. We zijn hier allebei erg verdrietig om. We gaan nog goed met elkaar om en we praten veel met elkaar over hoe we alles willen regelen. We hebben twee dochters, van 11 en 8 jaar. Ik zou graag willen weten hoe we ze dit het beste kunnen vertellen. En wanneer zouden we dit het best kunnen doen? Het duurt waarschijnlijk nog wel 3 maanden of meer voor ik een ander huis heb gevonden. Moeten we daarom wachten met het vertellen, of moeten we het zo snel mogelijk vertellen? Alvast bedankt voor jullie antwoord. Hier zullen onze dochters veel aan hebben! Ik ga ze (als ze er aan toe zijn) ook zeker een keer de website laten zien.

Mijn dochter van 12 wil niet meer naar haar vader. Hij drinkt veel vind ze e ze heeft al.meerdere malen meegemaakt dat hij heel.dronken was. Hij woont samen en mijn dochter vind het niet fijn daar. Ïk vind dat ze wel.moet gaan maar ze wil.echt niet. Hij doet nooit iets met haar alleen. Daarbij betaald hij ook amper voor haar. Dat is ook lastig. Eerst ging ze om de week een hele week en toen om het weekend. Maar nu niet meer. Ik heb vader pas voorgesteld om samen met haar naar haar kampioens voetbal wedstrijd te gaan maar helaas hij wil dat niet want we zijn gescheiden. Hij vind dat ik er niet genoeg aan doe dat ze toch gaat. Maar hij vraagt zelf ook niet of ze komt. Erg vervelend. Wat kan ik doen?