Ik heb 2 dochters van 26 en 19 jaar. Sinds november 2016 ben ik officieel gescheiden. Het is allemaal erg snel gegaan, zowel ikzelf als mijn oudste dochter zijn in februari 2017 uit het huis vertrokken waar mijn ex is blijven wonen. Mijn jongste dochter is in december 2016 op kamers gaan wonen. We wonen niet dicht bij elkaar, mijn oudste dochter in Nieuwegein, de jongste in Hoofddorp, mijn ex in Tiel en ikzelf in Oss. Mijn jongste en ikzelf hebben dezelfde hobby waardoor zij in het weekend bij mij logeert als ze niet hoeft te werken. Nu is er iets verkeerd gegaan of gezegd door mij waardoor ze geen contact met mij opneemt sinds juni. Volgens mijn oudste dochter is ze boos op mij en zou ik tegen haar liegen . Ze heeft mij geblokt op de whatsapp en facebook. Ze staat mij niet meer te woord ook telefonisch kan ik haar niet meer spreken. Onlangs heeft mijn oudste dochter ervoor gezorgd dat ik haar kon spreken face to face. Er kwam ontzettend veel woede uit mijn dochter en ze verdraait alles. Ik haar ogen ben ik nu een leugenaar. Ik ben hier erg van geschrokken. Volgens mijn oudste heeft ze erg veel moeite met mijn scheiding, haar "veilige thuis" is niet meer. Haar vader geeft niet veel om haar en leeft zijn eigen leven wat de sporen in haar " voormalige thuis" ook laat zien. Bij mij is ze altijd welkom en dat voelde ook goed als ze bij mij was. Ik weet nu niet meer wat ik moet doen, ik heb het gevoel dat ik mijn dochter verloren heb. Ze wil er ook niet meer over praten ook niet tegen haar zus. Een prater is ze nooit geweest maar ze heeft problemen en weet dat zelf niet op te lossen. Ze denkt het alleen aan te kunnen maar ik ben erg bang dat het fout gaat met haar. Wat kan ik doen en evt wat kunnen jullie doen?

Hallo, ik ben alweer bijna vier jaar gescheiden van mijn ex. We hebben samen twee kinderen, een zoon van 12 jaar en een dochter van 10 jaar. We hebben een goed contact en alles in samenspraak met onze kinderen. Nu de zomervakantie vandaag bij ons begonnen, heb ik een verdrietige dochter. Haar leventje van naar school gaan, sport, vriendinnetjes etc. is nu zes weken anders. Ze gaat op vakantie zowel met haar vader als met mij. Ze vindt het heel leuk, maar ook erg moeilijk want beide vakanties gaat ze 1 van de ouders missen. Hier is ze dan ook erg verdrietig om bij het naar bed gaan, overdag gaat het wel dan is ze lekker bezig. Maar in de avond bekruipt haar het gevoel van gemis naar de ouder die er niet is. Wat ook terecht is en ik ook begrijp en zeg haar dit ook. Wie herkent dit en heeft advies voor ons om het onze dochter zo prettig mogelijk te maken als ze op vakantie is.? Wie heeft er tips voor mijn dochter hoe hier mee om te gaan? Het wordt namelijk elke zomervakantie moeilijker voor haar nu ze ouder wordt.

Ik ben een moeder van 2 dochters van 9 en 11 jaar. Sinds april van dit jaar ben ik gescheiden. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en ik heb hier later erg veel last van gehad. Het was in die tijd heel anders dan nu en ik zag mijn vader veel minder vaak dan mijn dochters hun vader nu zien. Zij wonen de helft bij bij en de andere helft bij hun vader en we wonen dicht bij elkaar. Ik ben op zoek naar tips hoe ik mijn dochters het beste kan helpen en ondersteunen, zodat ze goed door deze periode heen komen en er later niet teveel last van krijgen.

Hallo, ik ben moeder van 2 schatten (5 en 3 jaar). Sinds een half jaar zijn hun vader en ik uit elkaar. We zijn 2 weken nadat we hun hebben vertelt dat we gaan scheiden al de co-ouderschapsregeling gestart en hebben elkaar 5 maanden afgewisseld in het 'ouderlijk huis' van de kinderen. Sinds 1 maand wonen de kinderen in 2 huizen. Veel hebben ze zelf mee mogen bepalen em voor mijn gevoel gaan ee nu een rustigere tijd tegemoet om alles echt wat te laten 'wennen'. De vader van de kinderen heeft nu bedacht om over 2 weken een week met vakantie naar het buitenland te gaan, samen met de kinderen en zijn nieuwe vriendin. De kinderen hebben haar 1 keer ontmoet 2 weken geleden. En ik verwacht komend weekend nog eens. Ze heeft zelf ook 2 kinderen naar die gaan niet mee. Nu heb ik geen moeite met de nieuwe vriendin, wel dat onze kinderen daar in zeer korte tijd na de eerste ontmoeting al zo mee geconfronteerd worden. Lijkt me fijner om deze vakantie echt alleen tijd met papa of met mama door te brengen. Mijn voorstel zou zijn een vakantie in nederland waar ze dan een bezoek kan brengen en eventueel een nacht blijft slapen. Ik heb hier niet veel over te zeggen maar wilde jullie mening/ervaring voor zo'n situatie graag horen. Alvast bedankt.

Hoi allemaal. Ik ben een moeder v een meisje v bijna 5 jaar. 2 jaar geleden zijn haar papa en ik gescheiden. Mijn dochtertje wil eigenlijk niet naar haar papa. Dit is vh begin af aan al.zo. tot nu toe heb ik het toch altijd gestimuleerd. Omdat ik denk dat het belangrijk is dat ze contact blijft houden met haar vader. Ze gaat om het weekend en de helft vd vakanties. Nu is het sinds een paar maanden zo dat ze slecht slaapt, buikpijn en hoofdpijn heeft als ze naar papa moet. Dit begint al dagen v tevoren. Ook huilt ze dan veel en gaat ze echt hysterisch mee. Met vader valt niet te praten. Hij zegt afspraak is afspraak. Ze mag mij ook niet bellen als ze bij haar vader is. Ikmaak me zorgen. Ook de juf op schoolmaakt zich zorgen. Wat is jullie advies? Toch naar vader laten gaan of omdat vader niet wil praten via de rechter de omgang proberen aan te passen? Groetjes een bezorgde moeder.

Ik ben een moeder van twee kinderen, 8 en 5 jaar. Mijn ex partner en ik doen co-ouderschap. De zomervakantie breekt aan, voor iedereen een leuke tijd. Echter hik ik als moeder zijnde ook altijd tegen deze periode aan, omdat ik mijn kinderen voor een langere tijd niet zie. Ik hoor vaak om mij heen dat het makkelijk is om de zomervakantie op te splitsen 3 weken bij vader en 3 weken bij moeder. Is dit voor kinderen het fijnste en rustiger of wissel zij toch liever vaker in deze vakantie? Ik hoor graag jullie ervaring hierin.

Ik ben al ruim.8 jaar gescheiden, maar ondanks dat blijft mijn ex moeilijk doen. Waar twee vechten hebben 2 schuld dat is waar maar ik ben al een tijdje klaar met al die onzin en wil gewoon dat mijn dochter niet de dupe blijft van alles. Nu is ze voor 4 weken naar haar vader i.v.m de vakantie die woont hier dichtbij maar ze mag geen contact met ons zoeken niet appen of bellen en dat vind ze moeilijk en.ik als moeder ook. Als ze aangeeft mij te missen krijgt ze straf ze is bijna 13 maar durft er dan niet meer wat van te zeggen omdat die straf niet leuk.is. ook wil ze wel graag dat het co ouderschap blijft. Iemand een idee hoe zij of ik ervoor kan zorgen dat er wel contact kan komen. Met mij.praat mijn ex niet negeert me ook. Voelt zo vervelend dit

Hallo, Ik ben moeder van 2 kinderen meisje van 11 en jongen van 7. Ruim 3 jaar terug weggegaan bij hun vader. De verhouding tussen hun vader en mij is erg naar. Zelf heb ik veel therapie gehad netals de kinderen. De vader heeft ernstig narcistische trekken. En heeft naar eigen zeggen geen hulp nodig. Inmiddels wonen we samen met mijn vriend en om het weekend zijn kinderen. We zijn een echt gezin en iedereen is dol op elkaar. Mijn meisje miet volgend jaar naar de middelbare en weet niet naar welke school. Vader en ik komen er niet uit. We wonen 80 km uit elkaar. Mijn dochter durft niet te zeggen dat ze bij ons wil wonen. Hoe kan ik haar helpen? Moet ze een brief aan de rechter stellen of hebben jullie een beter idee? Tips zijn welkom!

Mijn man zijn dochter (13)wil plotseling niet meer haar vader zien en of spreken. Dit speelt nu al meer dan een half jaar. Maatschappelijk werk heeft helaas niet tot resultaat in herstel geholpen maar juist in verwijdering. De dochter is qua communicatie heel hard richting vader. Mijn vraag aan jullie wie zelf in de schoenen van de dochter heeft gestaan is. Wat had je graag gezien dat je ouder die je verstoot gedaan zou hebben. Wel of niet contant zoeken en hoe? Het gaat ons erom hoe vader haar de rust kan geven, maar ook kan laten zien dat hij er voor haar is en van haar houdt. Respecteren van haar keuze maar dat ze niet juist later zegt maar je deed ook helmaal geen moeite voor mij. Ik hoop dat jullie tips hebben.

Beste lezers Ik ben een moeder van 2 dochters van 7 en 9. Hun vader en ik zijn nu 5 jaar gescheiden maar we hebben goed contact. Ze zijn 1 doordeweekse avond en om het weekend bij hem. Hij woont nu inmiddels weer 2 jaar samen met zijn vriendin waarmee ik het ook goed kan vinden. Vooral de laatste tijd willen mijn dochters niet meer naar hun vader. Dit is de afgelopen weken steeds erger geworden. Er wordt de hele week gevraagd wanneer ze weer naar papa moeten en 2 dagen van te voren begint vooral mijn jongste dochter veel te huilen dat ze niet wil gaan. Ik heb met ze gepraat en nu blijkt dat er veel ruzie is tussen vader en zijn vriendin. Dit wordt ook beaamt door vader. Ik heb gevraagd wat voor mijn meiden fijn zou zijn wanneer er ruzie is. Het liefste willen ze dan uit de situatie en terug naar mij. Echter hun vader stemt hiermee niet in. Nu gaan ze samen op de gang staan terwijl zij binnen hun ruzie uitvechten. Ik heb aan hem verteld wat de wens is van mijn dochters en ook samen naar oplossingen gezocht wanneer er irritaties ontstaan. Hij wil het hier met zijn vriendin over hebben maar vooralsnog wil zij vooral niet mijn "bemoeienis". Ik heb hen ook gezegd dat het me niet gaat om de ruzies maar wel om het welzijn van de kinderen vooral ook omdat ik graag wil dat ze met plezier naar hem toe blijven gaan en het contact met vader (en vriendin) behouden blijft. Wat zou jullie advies zijn voor mij.? Alvast bedankt Liefs