Lieve allemaal, Na veel vragen en antwoorden gelezen te hebben (dank daarvoor!) wil ik graag zelf ook een vraag stellen: Ik ben zelf kind van gescheiden ouders, maar ik was toen al 18 (ging net op kamers). Nu gaan mijn man en ik uit elkaar en ons kindje is net 3 jaar. Hij is heel gevoelig, was al een huilbaby en daarna ook enorm veel woede en driftbuien, is snel 1: Hoe vertel je een 3 jarig kind hierover en wanneer? Het duurt zeker nog vele maanden tot 1 van ons ergens anders woont, maar sinds 3 weken gaat de vader wel door de weeks ergens anders logeren en komt van vrijt/m ma thuis en leven we allemaal samen. We zeggen nu dat papa een paar dagen "gaat werken en logeren" elke week. 2:We dachten eerst aan co-ouderschap, maar ik denk dat het enorm onrustig gaat worden. Ik weet nog niet waar ik een woning kan krijgen, maar waarschijnlijk niet in dezelfde stad. Is het dat beter om toch om de week te doen? Of is dat te lang voor een peuter/kleuter? Ik vind t zo lastig en inpaksters hebben we al gauw dus ik denk dat er dan vaker irritaties komen. 3: Ik merk dat de vader veel dingen niet aanvoelt en vaak dingen laat slingeren die gevaarlijk zijn voor een kleintje (bv messen of batterijen), hij zegt oei ja ik let erop en zeur niet zo, maar ik voel me er niet fijn bij. Ik wil hem niet weghouden bij zn vader maar ik merk gewoon dat hij het niet zo " aanvoelt" allemaal. Wat kan ik nu het beste doen? Ik vind het zo moeilijk!! Alvast bedankt voor jullie meedenken!

Beste ervaringsdeskundigen, ongeveer 1,5jr geleden hebben mijn man en ik besloten uit elkaar te gaan. Echter wonen we pas een maand of 10 echt apart en hebben we sinds enkele maanden pas de rust in ons leven terug. Wij hebben een zoontje van 8 en die is ongeveer 60% van de tijd bij mij en 40% bij zijn vader. Zijn vader heeft een nieuwe relatie sinds kort en ookal voorgesteld aan mijn zoontje. Ik vind dat dit allemaal heel snel gaat (en dat geeft mijn zoontje ook aan), maar dit is lastig bespreekbaar met mijn ex. Ik ben heel erg zoekende hoe ik me hierin moet verhouden. Hoe kijken jullie aan tegen ontmoetingen van nieuwe partners? En de opbouw hierin? Zij heeft ook 2 kinderen die iets ouder zijn dan mijn zoontje. Ik geloof overigens echt wel dat dit een aardige vrouw is en t liefst zou ik haar op korte termijn ook willen ontmoeten. Of is dat vreemd? Alvast bedankt voor jullie reactie.

Ik ben een mama van 3 kids die bij vader tijdelijk verblijven hoop ik door een verlopige voorziening ik zie ze om de 2 wekwn een weekend wat ik zelf heel zwaar vindt omdat kids er niet schoon en verzorg uit zie kind van bijna 10 pikt in winkels en is okk niet open ik wil niet dat kids denken dat ze moeten kiezen ik hoop zo dat kids bij mijn mochen wonen ik heb er zoveel verdriet van weet niet hoe ik met alles om moet gaan okk voor me kids niet ik praat niet negatief over me ex tegen hun want het is en blijf hun vader nu moet ik naar medietor maar denk niet dat gaay werken vader wil iets anders en ik wil ook voor de kids zorgen en terrecht heb xe 9 maanden gedragen ook

Hallo allemaal, Mijn partner en ik hebben een vraag over wisselen. Sinds de scheiding moeten de kinderen wisselen. Dat vinden we voor hen vervelend genoeg. We proberen hier op een zo goed mogelijke manier mee om te gaan, en te luisteren naar wat de kinderen vinden. Nu hebben we een dilemma, die we graag aan jullie voorleggen: Mijn dochters (12, 11 en 8) wonen ongeveer 50/50 bij ons en bij mijn ex en haar partner. De oudste twee dochters fietsen zelf heen en weer, omdat zij uit voetbal komen. De jongste dochter wordt nog gebracht met de auto. Soms gebeurt het dat ze alledrie zelf kunnen fietsen. Dat is voor ons volwassenen stiekem wel relaxed. Het scheelt contact aan de voordeur en het scheelt tijd. Maar hoe vinden jullie dat? Vanaf welke leeftijd vinden jullie dat kinderen zelf moeten/zouden kunnen wisselen? Hoe belangrijk is het dat we als volwassenen meegaan, en alleen maar 'hoi' zeggen? (Het contact is prima, geen ruzies aan de deur ofzo, maar ook niet heel vriendschappelijk.) Daarnaast stelt mijn ex voor om via school te wisselen. Ik vind dat niks (omdat de schooldag dan een soort niemandsland dag wordt, en praktisch staan er dan de hele dag spullen op school). Maar - wat vinden jullie? Hopelijk lukt het om op alle vragen te reageren. Alvast hartelijk dank!

Hallo allemaal, Zijn er hier mensen die ervaring hebben met co-ouderschap van verdeeld in blokken van 2 weken? Onze pubers geven aan de wisselfrequentie (nu week op week af) te hoog te vinden. Contact tussen ons is goed, overdrachten gaan goed en alles verloopt in harmonie. Alvast bedankt voor jullie ervaringen.

Hoi! Ik ben de moeder van een 5 jarig jongetje en ik maak me ernstige zorgen. Ik zou graag advies willen om hem te helpen met ondersteunen in zijn situatie. Zijn vader en ik zijn al een aantal jaar uit elkaar. Het duurde niet lang voordat vriendin nummer 1 in zijn leven was. Alles ging heel snel. Vader kwam zijn zoon vaak te laat ophalen (of een paar dagen). Ging altijd op vakantie zonder hem. En na 2 maanden relatie sliep zij bij hen thuis. Mijn zoontje begon steeds meer driftbuien te krijgen en angsten. De relatie is uiteindelijk verbroken. Zoonlief was net aan har gewend. Twee weken later kwam vriendin 2 in het leven van mijn zoon. Zij heeft zelf een zoontje van 10. Nu gaat alles nog sneller. Vanaf de eerste kennismaking spenderen ze elk weekend samen met de kinderen. Ze slapen bij elkaar op de kamer wegens ruimtegebrek. Mijn zoontje trekt zich vaak terug en de laatste tijd gedraagt hij zich brutaal en luistert hij niet meer naar me. Als hij terugkomt van zijn vader herken ik hem niet meer. Na een dag trekt het meestal bij. Mijn zoontje heeft zelf aangegeven dat hij zijn vader mist en dat zijn vriendin zich als zijn moeder gedraagt. Dit vindt hij niet leuk. Zijn kamer, familie en alles delen vindt hij leuk tot op zekere hoogte. Zijn vader geeft helaas geen gehoor aan zijn hulpvraag om hem vaker te zien. Naar mij luistert hij ook niet. Binnenkort gaan ze samenwonen, gok ik. Wat kan ik doen om mijn zoontje te ondersteunen?

Hallo, mijn man en ik hebben een dilemma. Wij hebben pas besloten uit elkaar te gaan. We hebben 2 zoons, van 14 en 18 jaar. Ik zit vol verdriet. Enkele maanden geleden hebben we een familiereis geboekt, een georganiseerde reis naar Peru van 3 weken, waaraan ook andere gezinnen deelnemen die we nog niet kennen. Mijn man en ik willen de reis heel graag maken, ondanks de beslissing uit elkaar te gaan. We zien het als een mooie laatste reis met ons gezin. Ons dilemma: wanneer vertellen we onze kinderen dat we uit elkaar gaan? Voor de vakantie of erna? Mijn man opteert voor dat laatste, zodat we ons kunnen richten op de reis en onze ervaringen. Ik vind dat lastig. Het voelt voor mij ook als oneerlijk om ze niet tevoren op de hoogte te stellen. En bovendien heb ik mijn verdriet, ik weet niet of ik dat zou kunnen onderdrukken. Alvast heel veel dank voor jullie reacties!

Hallo allemaal. Wat fijn dat jullie er zijn om mee te denken! Bedankt. In juli krijg ik een nieuwe huurwoning en ga ik daar wonen en mijn dochters van 7 en 10 zijn dan wisselend bij hun vader of bij mij. Nu is de planning dat ze vanaf dinsdag na zijn werk naar hun vader toe gaan t/m do ochtend. ( hij is altijd op woensdag vrij) Op maandag, donderdag en vrijdag dan bij mij. Ik vraag me af; wat is nou het prettigste voor de meiden; de weekenden afwisselen of gewoon altijd op zaterdag pas naar hun vader? Anders zijn ze op donderdag na school bij mij en gaan ze vrijdag als hun vader klaar is met werken weer naar hem toe? En in het weekend dat de meiden bij mij zijn betekent het dat ze dan pas vanaf dinsdag avond bij hem zijn. Ik kom er echt niet uit wat nou het prettigste is voor de meiden. En in de weekenden gaan we samen naar de sporten toe en zien we elkaar en hun ook en vinden we allemaal fijn, lijkt ons alle 4. Maar hebben jullie advies? Week op en af valt niet te doen. Maar hoe klinkt dit voor jullie? Fijne dag

Beste lezers, mijn ex en ik hebben een meningsverschil waar we niet uit komen. Mijn weekend begint volgens het huidige ouderschapsplan op zaterdag ochtend om 8.30 uur. Ik heb haar gevraagd of de kinderen op vrijdagavond om 18.00 uur al mogen komen. Dit was in eerste instantie mondeling akkoord, echter wil ze het nieuwe ouderschapsplan nu niet tekenen met alle gevolgen van dien. Wat is raadzaam om te doen? Nogmaals in gesprek gaan, mediator betrekken? De verdeling is nu zo dat zij 65% van de tijd de kinderen heeft. Ik wil graag een meer evenredige verdeling door de vrijdag avond toe te voegen en met name om zo een volledig weekend te hebben met de kinderen (van vrijdag 18.00 uur tot en met maandag 8.30 uur)

Ex probeert steeds weer om.over de rug van de kinderen de omgangsregeling zonder tussenkomst van mediator of rechtbank te wijzigen naar co- ouderschap...jongste dochter wordt gemanipuleerd door haar vader en zij heeft nu ook besloten om zich niet meer te houden aan de afspraken in het ouderschapsplan...wat kan ik doen?