2 jaar geleden moest ik van mijn zusje horen dat papa en mama gingen scheiden . Ik had het echt helemaal niet zien aankomen . Mijn vader wou het helemaal niet en daarom hebben we een jaar een vechtscheiding gehad. We zijn nu dus ongeveer 2,5 jaar verder en mijn ouders scheiding is nog steeds niet rond . Wel zijn ze nu aan het afwisselen . Mijn zusje en ik wonen thuis en mama is er de ene helft van de week en papa de andere . Dit is nu ongeveer een jaar . Maar er lopen nu nog steeds rechtszaken . Papa en mama kwamen er niet uit met een mediator over het huis en nu heeft mijn vader een rechtszaak aangespannen tegen mijn moeder . Papa is werkloos al 10 jaar . Heb ook heel veel loyaliteit naar papa en mama dus vind dat heel lastig . Dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik zoveel stress had en een burn-out heb gekregen . De psycholoog vindt het belangrijk dat ik met papa en mama makkelijker moet gaan praten zonder constant alle ruzies thuis . Daarom heeft ze ons laten starten met gezinstherapie . Afgelopen dinsdag was het eerste gesprek en papa en mama waren er allebei . Toen werd gevraagd aan papa of hij mijn moeder kon omschrijven en hij zei letterlijk dat hij dat niet kon. Ik voelde zoveel haat van mijn vaders kant. Ik weet dat ze er allebei zijn voor mijn herstel van de burn-out ,Maat ik wer er heel verdrietig door thuis en vertelde het mama en die moest er ook om huilen. Ik vind het heel erg voor mama, ookal vind ik het zelf echt super verdrietig . Hoe kan ik hiermee omgaan?

Mijn vader heeft een zware vorm van autisme. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn ouders daardoor ooit geen ruzie hadden. Mijn broertje(9) heeft waarschijnlijk ook autisme en ik ben hoogbegaafd. Misschien is er wel iemand die weet dat dat geen goede combinatie is. Mijn moeder is nou al anderhalf jaar longcovid en is in de tussentijd nog in een auto-ongeluk terecht gekomen en nog een keer besmet. Mijn ouders zeggen dat ze nog wel van elkaar houden, maar ze gaan nou wel scheiden, omdat dat beter is volgens hen. Mijn vader slaapt nou al een paar jaar drie nachten in de week bij mijn grootouders. Het gevoel van scheiden voelt zo anders en heftiger dan dat het over een paar jaar zal zijn. Mijn broertje heeft dus ook vaak uitbarstingen waar ik ook al slecht tegen kan. Zodra ik met mijn moeder ben, zeurt zij over dingen die mijn vader heeft gedaan(goed bedoeld) en andersom is het precies hetzelfde. Omdat ik hoogbegaafd ben, is het voor mij ook veel lastiger om vrienden te maken, dus heb ik in mijn omgeving niemand waarbij ik mijn verdriet en vragen over hoe het later zal zijn, kwijt kan. Ik heb altijd het gevoel al gehad dat niemand mij snapt, en daarom heb ik het gevoel dat ik alles alleen moet doen. Ook komt daar de boosheid van mijn broertje over mijn ouders ook nog bovenop. Ik zit nu in de eerste klas en op school heb ik 1 vriendin, maar die vertrouw ik voor dit ook niet goed genoeg. Ik heb 1 andere hoogbegaafde vriendin, maar die zie ik bijna nooit, omdat zij altijd druk is

Mijn ouders gingen toen ik negen was scheiden want mijn vader ging vreemd. Ik heb hier enorm last van gehad en ook dat er ruzies waren van dag en nacht, mijn vader mishandelde vaak en is de politie al 4 keer moeten komen omdat het niet goed ging. Nu hebben mijn ouders afgesproken dat ik 4 dagen naar mijn vader ga en 5 dagen naar mijn moeder. Als ik bij mijn vader ben is hij sinds pas enorm boos en zegt hij tegen zijn vriendin dat ik en mijn zusje te veel aan zijn hoofd zeuren en dat wij alles mis doen en dat raakte ons nog meer waardoor wij onze vader nog meer haten….. heeft iemand tips om hier mee om te gaan?

Mijn moeder zegt elke keer tegen mijn vader dat ik mijn eigen leven begin te lijden en dat hij mij meer moet loslaten. Ik heb de laatste tijd veel afgezegd bij mijn vader omdat ik het gewoon druk had. Eerst geeft hij mij een schuldgevoel door te zeggen dat ik er te weinig ben enzo. En als ik vraag als ik dat weekend zou komen heeft hij de afgelopen maand alleen maar gezegd dat hij het te druk voor me had. Hij geeft me nu zo'n groot schuld gevoel terwijl ik alleen maar aan me ouders zit te denken. Ze zien niet dat ik er heel erg tussen in zit ofzo het is altijd mijn schuld

Toen ik 6 jaar was zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Mijn moeder heeft sinds een maand een nieuwe baan, maar hierdoor heeft ze weinig aandacht voor mij en mijn zussen! Ik heb dit ook een keer verteld dat ik het vervelend vind maar toen werd ze boos. Ik heb de laatste tijd ook erg veel ruzie met mijn vader. Ik heb het bij allebei mijn ouders dus niet zo leuk en ik weet niet wat ik moet doen! Ik voel me hier erg naar door. Groetjes Zora

Ik ben door een boel heen gegaan eerst is mijn pake(opa) dood gegaan en toen mijn hond en toen gingen mijn ouders scheiden en toen ging mijn beppe(oma) ook dood ik heb een boel meegemaakt ik weet niet hoe ik dit kan verwerken heeft iemand een tip voor mij?

Ik ben erva en ik heb gescheiden ouders mag ik een tip dat ik veilig voel van erva van 10 jaar

Mijn broertje en me zus zijn altijd gezellig en ik val er altijd een beetje buiten wat moet ik doen?help ik wil er bij horen ik wil gezellig mee doen

Mijn ouders Gaan scheiden en ik denk dat het door mij ik voel me dan zo slecht Maar ik schrijf nu elke dag in me dagboek en dat helpt me

Hoi lieve mensen, Ik heb een vriend, we zijn heel happy. Ondanks al dit valentijnsgeslijm, heb ik een kronkel. Misschien zijn er meer mensen die dit hebben, dat heb ik me namelijk altijd al afgevraagd. Ik ben van de categorie 'aantrekken-afstoten', heeft een van jullie dat ook? Als hij mij aandacht geeft, denk ik: 'aaaach ga toch weg, ben druk bezig'. En als hij dan weg wilt, dan opeens denk ik: 'neeee blijf, geef me een knuffel!'. Als hij teveel interesse toont, wil ik het niet. Als hij te weinig interesse toont, vind ik het ook niet leuk en wil ik juist wel die aandacht. Kortom, vaak kan hij het niet goed doen (in mijn gekke hoofd/gevoel). Gelukkig is hij heel lief en kan ik deze rare kronkels ook met hem bespreken en is hij hier heel begripvol in, maar ik vraag me af of dit met m'n ouders en hun hele ingewikkelde liefdes-relaties te maken heeft. Ben benieuwd of er meer soortgelijke lieverds met kronkels zijn! Liefs van A.