Me vader liegt de hele tijd tegen me sinds hij een nieuwe vriendin heeft en heeft ook nooit meer tijd voor me. Het voelt alsof ik et besta voor hem. De band tussen hem en mij is niet echt goed. Hij beloofd dingen en komt ze nooit na. Hij kraakt mij helemaal af en hij praat slecht over me moeder en ik kan daar niet tegen. Ik ben bang dat hij een woede aanval krijgt net als vroeger heb bijna heel me leven in trouma therapy gezeten maar moet weer terug want merk dat ik nog steeds bang ben ik durf er ook niet over te praten met me vader of opa of oma. Ik heb de laatste tijd alleen maar meer slapeloze nachten door gedachtes in me hoofd alles waar ik ooit een nacht merrie over had is uitgekomen helaas. Ik ben bang dat mensen mij verlaten. Ik ben bang dat me pa het zelfde doet als vroeger. Ik ben bang voor me vader. Ik ben bang voor dronkenmensen. Ik ben bang alleen te zijn. Ik ben bang in het donker ik zie en hoor dan heel veel tegelijk wat er niet is. Ben bang in kleine ruimtes voel me opgesloten en alleen. Ik ben bang voor me gedachtes. Ik ben bang als me vader en moeder elkaar zien door wat me vader heeft gedaan. Ik ben bang om met me vader over dingen te praten. Ik ben bang voor heel veel. Ik wil er vanaf ( gigi met angsten )

Mijn ouders zijn aan het scheiden, nu ben ik bang dat ik van mijn vader niet op mijn telefoon mag om mijn moeder te bellen ? Mag hij dit verbieden ?

Mijn ouders zijn net gescheiden. Ik vind het lastig als mijn vader weg gaat want ik zie mijn moeder 12 dagen en vader 2 hebben jullie dit ook

Hoe moet ik er mee omgaan als mijn broer en zus worden voorgetrokken door mijn stiefvader en als ze mij pesten ze altijd mij aan spreken in plaats van hun ik vind dit soms heel moeilijk en dan praat ik er met mijn stiefmoeder over en dan voel ik me gelijk een stuk fijner.

Ik heb heel veel moeite met het afscheid nemen van mijn moeder op de wissel dag als ik van mama naar papa ga. Ik word heel verdrietig als ik afscheid moet nemen van mama. Ik ben bang dat ik haar niet meer ga zien. Hebben jullie tips voor mij hoe ik hier mee om kan gaan.

Ik ben veel liever bij mijn moeder dan bij mijn vader, maar ik weet niet hoezo. Wat moet ik daarmee doen?

heyy, ik hoor vaak over kinderen die het lastig hebben met het verwerken van de scheiding van hun ouders, maar nooit over kinderen die het lastig hebben met het verwerken van een tweede scheiding (met een ouder en stiefouder). mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 jaar was, ik heb nauwelijks herinneringen van hun samen, maar ik weet wel dat ik het heel lastig vond en er in de eerste jaren veel mee zat. beide ouders hebben hierna een nieuwe relatie gekregen. mijn moeder en stiefvader zijn ongeveer 6 jaar samen geweest. nadat dit klaar was, vond ik dit niet heel erg, omdat ik nooit een hele speciale band met hem had. bij mijn vader was dit echter anders. mijn vader is vrijwel direct na de scheiding van mijn ouders getrouwd met mijn stiefmoeder en ik heb er toen een paar stiefbroers en zussen bij gekregen. ze zijn 8 jaar getrouwd geweest en inmiddels bijna 2 jaar uit elkaar. mijn vader heeft nooit verteld waarom ze uit elkaar zijn gegaan en ik heb ook nooit afscheid kunnen nemen. mijn vader wilde liever ook niet dat ik nog contact met mijn stieffamilie had. Voor mij voelde ze echt als mijn echte broers en zussen en de relatie met mijn vader is ook verslechterd na deze scheiding. hij is snel verder gegaan en heeft al een lange tijd een nieuwe vriendin en zelfs een nieuw kind (mijn pasgeboren halfzusje). ik heb het nog steeds lastig met de scheiding van mijn stiefmoeder en vader. is er iemand die tips heeft voor het verwerken of herkent iemand zich in mijn situatie?

Hey, mijn ouders zijn toen ik 8 was gescheiden, maar er was daarvoor al veel gebeurd, waar ik helemaal buiten gehouden ben. Ik heb mijn moeder er wel eens naar gevraagd, maar ze werd altijd boos. mijn vader heeft mij een paar maanden geleden alles verteld, en ik zal niet in veel details treden, maar dat is best wel heftig. Mijn moeder mocht eerst niets weten, omdat we niet wisten hoe ze zou reageren, maar uiteindelijk heeft mijn mentor haar dat wel verteld, en ze reageerde toch nog best rustig, maar thuis is de spanning steeds hoger aan het oplopen. het liefst zou ik uit huis geplaatst worden, maar dat kunnen ze nog niet doen. Ik weet nu echt niet wat ik nou moet doen, ik zie elke dag er heel erg tegenop om na school naar huis te gaan. ik weet niet hoe ik deze vakantie vol moet houden en naar mijn vader gaan heeft geen zin, hij is nogal zwaar autistisch, en hij snapt mij al helemaal niet...Heeft iemand tips hoe ik nu met haar om moet gaan? -xxx-

Ik ga in de meivakantie een week naar mijn vader. Ik ben bang dat ik het daar saai ga vinden aan het einde van de week. Hebben jullie misschien nog tips voor leuke dingen die ik met mijn vader kan doen?

Ik heb sinds kort een baantje. Nu wil mijn vader de regeling aanpassen omdat ik minder bij hem ben vanwege mijn baantje. Ik wil dit niet. Mag hij dit doen?