Mijn vader en mijn moeder zijn compleet anders, maar op zich ging het de laatste tijd best goed tussen mijn ouders, ondanks het feit dat ze zo anders zijn. Ik moet nu een middelbare school kiezen en ben erachter gekomen dat mijn vader mijn keus niet ondersteunt en mijn moeder wel. Dit zorgt voor extra ruzies tussen mijn ouders. Mijn vader probeert mijn schoolkeuze steeds te saboteren. Ik moet nu naar de rechter om mijn ware schoolkeuze te krijgen. Hebben jullie ook zo'n soort situatie? Groetjes, Angel

Ik wil niet meer bij mijn mama wonen ik wil het haar vertellen maar durf het niet ,als jullie tips hebben zeg ze alstublieft

Hoii, mijn ouders zijn inmiddels al 3 jaar gescheiden en sinds kort denk ik steeds aan het feit dat een van mijn ouders iemand anders vind en dan bijvoorbeeld hertrouwd. Ik heb het geprobeerd aan mijn moeder te vertellen dat ik dat liever niet wil maar zelf zegt ze tegen mij dat het haar eigen keuze is. En dat begrijp ik wel, alleen is het heel raar om dan bijvoorbeeld een vreemde in je huis te hebben. Die dan gaat gedragen als je 2e vader/moeder. Ik heb gewoon liever niet dat ze iemand anders vinden maar ik wil ze wel gelukkig zien. Wat kan ik doen?

Ik wil niet meer bij mijn vader wonen doordat hij is veranderd. Ik wil het hem graag vertellen maar vind dat eng want ben bang hoe hij gaat reageren. Zijn er meerdere mensen met deze ervaring?

Ik heb mijn vader al 3 jaar niet gezien en wil eigenlijk geen contact meer met hem. Hij heeft nooit tijd voor mij en stuurt heel af en toe een berichtje maar nooit echt persoonlijk. Ik krijg elke keer dezelfde tekst. Ik wil geen contact meer met hem maar kan ik dat zeggen en wat gebeurd er dan

ik kom niet meer bij mijn moeder door heftige ruzies en zei wil mij nog wel zien en ik kom naar haar toe om haar niet teleur te stellen maar ik vind het erg om in haar huis te komen..

mijn moeder woont in houten, mijn vader ook maar wel een stuk vandaan en het is echt iritant dat je naar je vader toe moet of naar je moeder. waren ze maar bij elkaar. dat was makkelijker geweest.

Ik heb een vraag. Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader heeft het erg moeilijk. Zo mag de wii, die mijn moeder heeft gekocht nota bene, niet naar mijn moeder. Ook al doen we er niks mee, hij wil het gewoon niet geven. Maar ik mis mijn moeder heel erg. Ze is vaak ziek en ik zie haar alleen in het weekend. Mijn moeder en ik hebben dus een planning gemaakt, maar mijn vader wijst alles af. Nu willen we naar de rechter gaan, en ik ben 14 maar naar wie luistert de rechter dan het meest. Mijn moeder en mij, of mijn vader. En heeft iemand mischien een andere oplossing? Groetjes van depressief meisje

Hoi, Mijn ouders zijn al best lang gescheiden, maar toch vind ik het af en toe nog best moeilijk. Vooral op de belangrijke momenten. Het is namelijk zo dat mijn ouders niet normaal met elkaar om kunnen gaan ook niet als ze in dezelfde ruimte zijn en niets tegen elkaar zeggen. Dus het wordt kiezen, of de een of de ander. Nu nadert er weer zo'n belangrijk moment en zowel mijn vader als mijn moeder laten weten dat ze het belangrijk vinden dat ik het vier. Maarja, wie nodig je dan uit? Mijn vader mag van mijn moeder wel komen als zijn vrouw maar niet meekomt. Mijn vader wil wel komen maar alleen met zijn vrouw, want zij hoort bij haar. Ik vraag me steeds meer af: om wie gaat het hier eigenlijk? En als dit het gevolg is, waarom zou ik nog iets vieren?! Kennen jullie dat ook? Hebben jullie zelf een voorbeeld of een goede oplossing / advies om er mee om te gaan? Ik bedenk me steeds; hoe doen anderen dat, ik kan toch niet de enige zijn met zulke ouders?! Ik hoor het graag!

De nieuwe vriend van mijn moeder is een totaal andere man dan mijn eigen vader. Mijn vader is een echte zakenman en de vriend van mijn moeder is kunstenaar. Toen mijn moeder en de kunstenaar elkaar ontmoetten was ik tien. Alles werd ineens anders. Ik vond dat heel moeilijk om mee om te gaan. Ik zag dat mijn eigen moeder anders ging doen, ineens andere interesses kreeg, zich anders ging kleden etc. Hierdoor durfde ik mijn vriendinnen niet meer thuis uit te nodigen en schaamde ik me voor de kunstenaar als we op straat liepen. Wat zijn jouw ervaringen met de nieuwe vriend of vriendin van je ouders?