Nou, mijn ouders zijn nu dus 5 jaar gescheiden. Ze vertelden het in de vakantie en ik heb het een beetje langs me laten gaan. M'n vader is redelijk snel verhuist naar een klein kraakpand. Het ging allemaal soepel, en zonder dat ik het doorhad heb ik mezelf helemaal weggecijferd. Omdat ik me moest aanpassen aan mn ouders, deed ik dat bij alles. Ik had dus bijna geen eigen mening en in de eerste was ik zo goed als altijd stil. Naarmate ik ouder werd, merkte ik dat m ijn vader een rare vogel is. Of eerder egoïstisch. Hij denkt alleen aan zichzelf en bij keuzes die hij moet maken, bedenkt hij alleen maar wat goed is voor hemzelf. Zo heeft hij laatst besloten (Uit het niets) dat hij binnen dit jaar bij zijn vriendin gaat intrekken.. Hij had alles al voor mij zitten invullen, hoe ik daar zou komen, dat ik het waarschijnlijk wel goed vond. Ik vind het alles behalve leuk en goed.. Wat moet ik doen??

hey , ik zit in ook in een scheiding, ik heb het soms wel moeilijk,soms mis ik die tijden dat ze nog samen waren, mijn ouders hebben het 5 jaar lang geprobeerd om nog samen te blijven, maar mijn moeder kon er niet meer tegen en ze besloten te gaan scheiden,en ze zijn sinds maart gescheiden. ik had het moeilijk aan het begin,maar nu gaat het wel wat beter mijn vader had (heeft) het nog heel moeilijk. Ze hadden eerst nog een idee om hun relatie helemaal over nieuw te beginnen,maar mijn vader verpeste dat want hij tja het was zo raar hij was de ene dag heel aardig tegen ons en deed normaal maar de andere dag heel boos.ik snapte er niks van maar ja nu is mijn vader in turkije hij is bij mijn oma om even af te koelen,hij neemt geen contact met ons op. ik whatsapp hem hij blokkeert mij. eerst was ik boos op hem toen verdrietig en nu snap ik hem wel een klein beetje. Ik vroeg aan mijn oma waarom hij zo deed mijn oma zij ; "Als hij jullie stem hoort of jullie foto ziet kan hij daar niet tegen en begint gelijk te huilen. Ach jaa ik vind het soms moeilijk want dan denk ik weer aan hem maar het lukt me goed om gewoon niet aan hem te denken en aan alle negatieve dingen.Nu doen we ook hele leuke dingen met mijn moeders vriendin en haar zoontje kan goed opschieten met mijn broetje (5 jaar bijna 6 ) xx rozali

Wat was het drie maanden geleden anders. Alles ging goed en geen vuiltje aan de lucht. Ik heb een goede relatie en een schoonfamilie waar ik meer dan welkom ben. Heel erg fijn, aangezien mijn ouders gescheiden zijn en mijn zus al op zichzelf woont. Drie maanden geleden had ik een leuke en gezellig baan naast mijn studie. Maar toen begon het balletje te rollen. Mijn contract werd niet verlengd. Ja, vervelend maar daar komen we wel weer uit. Toen dat gebeurde had ik veel afleiding van het afspreken met mijn partner (verliefheid etc.). Maar langzaamaan ging het minder. Op school lukte een opdracht niet meer. Die stelde ik al telkens uit (wat niks voor mij is). Totdat de dag kwam dat ik een hele dag niks had gedaan aan school en het toch wel had gemoeten. Ik werd boos op mezelf omdat ik niks had gedaan.. Met moeite mezelf door de periode heen gesleept, en die opdracht maar even gelaten. Die zou ik de periode er op volgend wel inhalen. Een paar dagen laten voelde ik me ineens zo kut dat ik in huilen uitbarste terwijl ik niet goed wist waarom. Dit gebeurde steeds vaker. Later kwam ik samen achter met de schoolpsycholoog dat het te maken had met het feit dat ik moeilijk afscheid kan nemen en niet tegen eenzaamheid/alleen zijn kan. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door de scheiding. Wat blijkt? Bij mijn schoonfamilie is alles nog intact. Vader, moeder en zus wonen nog samen. Dit is wat ik vroeger had, voordat de scheiding een feit was.. Mijn ouders zijn inmiddels 3 jaar gescheiden en praten nog met elkaar, geen vechtscheiding o.i.d. In die drie jaar heb ik nergens last van gehad, ik trok me er weinig van aan. Waarschijnlijk heb ik dus alle emoties opgekropt en genegeerd. Mijn vermoeden is dan ook dat het ontslag (wat onverwacht kwam) het laatste zetje was om die emoties te uitten. En dit wordt me nu te veel. Ik heb besloten te stoppen met school (2e jaar, hbo) omdat ik me totaal niet kan focussen op de opdrachten en met tegenzin naar school ga. Het ligt niet aan school, want die plek ik gewoon goed. Op dit moment heb ik soms last van paniekaanvallen/ angststoornis. Wat precies is me nog niet duidelijk. Simpel gezegd: alles is oke als er mensen om me heen zijn. Dat kan dus een weekend bij schoonfamilie zijn, naar de supermarkt met pa, afspreken met vrienden e.d. Maar zodra ik weet dat ik in korte tijd alleen ga zijn dan schiet de stress vol in m'n lichaam. Kaak trekt samen, oren gaan pijn doen wat uiteindelijk resulteert in hoofdpijn, moe heid. Ook plannen die ik had gemaakt om te doen als ik alleen zou zijn kan ik niet meer uitvoeren. Daar zie ik op dat moment dan het nut niet van in. Terwijl als m'n pa of wie dan ook in de buurt is ik het wel doe. En daar ben ik nu wel een beetje klaar mee. Het liefst neem ik een wonderpil die alles laat oplossen zodat ik het leventje weer kan leven wat ik drie maanden geleden had. Geen zorgen en geen stress als ik een keer alleen ben.. (wat ik overigens makkelijk kon en fijn vond). Zo. Een lang verhaal maar wel iets wat me erg bezighoudt. Ik ben aan het einde van de dag zo moe dat ik op de bank in slaap val. Ik ben benieuwd wat jullie reacties zijn.

Ik kwam met wat toeval op dit forum terecht en ik wil graag weten wat ik met mijn situatie aan moet want ik weet niet wat ik moet doen. Dus mijn ouders zijn al sinds mijn 3e gescheiden en het is niet altijd even makkelijk geweest. een tijdje terug is het geescaleerd tussen mij, me vader en stiefmoeder. Ik woon bij mijn moeder en omdat ik problemen had op school had zij besloten om mijn playstation en laptop aan me vader te geven omdat ik te veel afgeleid werdt. Daarna heb ik ruzie met mijn stiefmoeder gehad waarbij dingen zijn gezegd van haar kant die ik niet kon verdragen en heb contact met hun tot nu toe vermeden. Ik heb gevraagd of ik mijn spullen terug kon krijgen maar die willen ze niet teruggeven. Ook heeft me vader de sleutels van me moeder haar huis van me afgepakt en die heb ik tot nu toe niet teruggekregen. Ik weet niet zo goed wat ik er mee moet ik was zelfs bereid om naar de politie te gaan maar dat wil ik ook weer niet doen. Iemand tips want ik ben einde raad :(

hi mijn ouders zijn 2,5 jaar gescheiden en dat vind ik echt niet cool.:'( in het begin ging dat wel ok. wij bleven in ons eigen huis en mijn ouders verhuisde elke keer. ik vond het prima, zo zag ik mijn ouders nog een beetje bij elkaar. maar helaas pindakaas ging het niet langer zo. mijn vader bleef in het huis en mijn moeder en haar vriend moesten een nieuw huis zoeken. die was gelukkig (en ook jammer genoeg) snel gevonden. het was alleen een klein huurhuisje en ik moest een kamer delen met mijn zusje. mijn moeder zei dat het maar voor even was maar inmiddels wonen we er al 1,5 jaar... dat ging maar echter een jaar goed.... toen kregen mijn ouders knetterende ruzie.... zou knijterhard dat je ze aan t eind van de straat hoorde. en die ruzie is nog steeds niet goed :'( nu zit ik in de brugklas en zie ik mijn bff niet zo vaak meer. en dat was echt een schat want die luisterde altijd. op mijn school heb ik wel vriendinnen maar die weten het ook ziet zo goed of die luisteren maar half. mijn vader is heeft sinds kort een vriendin en daar is ie stapelgek op... ze zitten alleen maar te plakken... die vriendin heeft 2 kinderen en 1 meisje is van mijn leeftijd. we mogen elkaar echt. ik ben er altijd voor dr maar nu ik morgen een toneelvoorstelling heb komen ze niet kijken en ik weet niet waarom... ook gaan zij mee op vakantie en mijn zusje is daar nog lang niet klaar voor.... ik voel me echt ontzettend rot en puberig. ik weet gewoon niet wat ik hiermee moet... ik wil weg uit deze diaree puree xoxo zaartje

hey allemaal ik word egt hellemaal gek van die scheiding. ik lig altijd maar te dubben over dit en dat en ik kom nauwelijks in slaap dan denk ik wat moet ik nauw doen om hun te helpen als ze ruzie maken? en het is ook heel moeilijk als je ouders gaan scheiden want soms komt er dan een nieuwe partner bij maar soms ook niet. ik heb dat wel mijn ouders hebben er allebei een nieuwe partner bij. soms is dat best lastig bijvoorbeeld je moet later naar bed (wat normaliter niet hoeft) of je eet heel anders, bah. ik word soms geslagen als ik iets fout doe. mijn best vriendin heeft het zelfde alleen word die niet geslagen gelukkig maar! -xxx- nikita

hi allemaal ik voel mij egt super rot dat mijn ouders gescheiden zijn, ze hebben er ook allebei een nieuwe partner bij dat is ook heel erg wennen er is ook netnet een nieuw huis bij gekomen. gelukkig is het wel een mooi huis ik allebei de nieuwe printers wel aardig maar toch is er een verschil tussen die twee partners, de een vind ik veel aardiger dan de ander en ik denk dat dat komt door de tijd komt de een ken ik langer dan de andere. ik word soms ook geslagen mijn vriendin heeft het zelfde probleem, alleen wordt die niet geslagen gelukkig maar en ik word ook hellemaal gek aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.

What the F*****! Oke, we zijn er dus net achtergekomen dat mijn vader vreemd is gegaan, en hij heeft al duidelijk gemaakt dat hij met die vrouw doorwil en wil scheiden van mijn moeder. Lekker dan. Nu blijft mijn moeder maar tegen me aanpraten over hem, gelukkig zit ik op kamers dus hoef ik er niet de hele tijd bij te zijn, maar mijn twee jongere zusjes wel. Ik word er helemaal gek van, dat getrek van beide kanten de hele tijd. Ik wil gewoon met rust gelaten worden. 'Nee, ik weet niet of ik mijn vader vandaag wil zien', 'Nee, ik weet niet bij wie ik in het weekend wil zijn'. Aaaghhrr, heeft iemand tips? Ze zijn meer dan welkom

hallo ik heb dit jaar nog een moeilijke piriode had , ik heb adha en ik schaam me er supper erg voor ik heb dit een paarweken geleden aan mijn beste vriendin verteld ze begreep me goed . en ze helpt me heel goed , ik heb een hele tijd gehad dat alles goed ging maar ik kreeg weer verdriet om de scheiding van mijn ouders. maar ook dat is weer weg ik kan goed met mijn vader praten maar soms is het wel druk als ik bij mijn vader ben zijn we met zeven mensen . maar nu heb ik wel soms dat ik niet altijd lekker in mijn vel zit . kunnen jullie mij helpen ? liefs,'' Nicole

Hoi, mijn ouders zijn onderhand 5 jaar gescheiden. Ik was er onderhand wel aan gewend en dacht er niet zoveel over, maar de laatste tijd zitten al mijn vriendinnen te zeuren dat ze bang zijn dat hun ouders gaan scheiden alleen omdat ze een keer ruzie maken. Doordat mijn vriendinnen het er de laatste tijd zoveel over hebben voel ik me best verdrietig. De scheiding van mijn ouders was de verveldste periode ever en nu moet ik daar de hele tijd aan denken..... iemand tips???