Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden. Iets wat ik in het verleden nooit had zien aankomen. Toen ik het hoorde was ik gebroken, maar ik wilde het niet geloven. Tot mijn moeder een keer zei dat ze nooit meer van mijn vader zal houden, ik heb toen nog nooit zo hard gehuild, toen kwam het echt binnen dat mijn gezin nooit meer compleet zou zijn, dat het nooit meer terug gaat naar hoe het was. Nu 2 jaar later is de pijn niet weg wel gezakt, ik denk dat deze pijn nooit helemaal weg gaat maar wel minder wordt. Mijn moeder heeft inmiddels een nieuwe vriend, hij is echt super lief. Het laatst gingen we op familieweekend van de vriend van mijn moeder. Ik vond het zo moeilijk, zijn familie is zo lief. iedereen wil dat je je fijn voelt. Alleen het voelt niet normaal. Je zit dan in een bungalowhuis me je moeder, je broertje, de vriendin je moeder en zijn kinderen. Alsof dat jou gezin is. Maar dat is het niet en zal nooit zo voelen. En je beseft gewoon dat je gezin nooit meer wordt zoals het was, en dat doet zoveel pijn. Ben ik de enige die dit heeft? En is dit normaal?

Ik heb een vraag, mijn ouders zijn iets van 3 jaar geleden gescheiden ik zit nu in de tweede. Mijn ouders hebben co-ouderschap. Ik moet mijn school boeken telkens heen en weer meeslepen in een krat die mijn ouders naar elkaar brengen weet iemand misschien nig tips hoe het makkelijker kan want ik vergeet heel vaak dingen .🙄😂

Ik heb een vraag, mijn ouders zijn iets van 3 jaar geleden gescheiden ik zit nu in de tweede. Mijn ouders hebben co-ouderschap. Ik moet mijn school boeken telkens heen en weer meeslepen in een krat die mijn ouders naar elkaar brengen weet iemand misschien nig tips hoe het makkelijker kan want ik vergeet heel vaak dingen .🙄😂

Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Is het erg dat ik wil dat mijn ouders scheiden? Ze maken heel vaak ruzie en dat heeft een heel zware tol op mij, mijn omgeving en zeker mijn school punten. Net nog zelfs was er laaiende ruzie over het alcohol gebruik van mijn moeder, waardoor ik nu al van deze ochtend zonder eten zit. Ze maken alsmaar ruzie en ruzie en betrekken mij hier vaak ik en ik wil gewoon dat het stopt. Maar ik vind het zo erg als ik eraan denk of zelfs hoop dat ze scheiden. Zou ik me hierdoor schuldig moeten voelen?

Is het erg dat ik wil dat mijn ouders scheiden? Ze maken heel vaak ruzie en dat heeft een heel zware tol op mij, mijn omgeving en zeker mijn school punten. Net nog zelfs was er laaiende ruzie over het alcohol gebruik van mijn moeder, waardoor ik nu al van deze ochtend zonder eten zit. Ze maken alsmaar ruzie en ruzie en betrekken mij hier vaak ik en ik wil gewoon dat het stopt. Maar ik vind het zo erg als ik eraan denk of zelfs hoop dat ze scheiden. Zou ik me hierdoor schuldig moeten voelen?

Hoi Wat ik in mijn zoveelste brief wil zeggen, is de situatie waar ik nu in leef. Een zeg maar belangrijke woonsituatie die moeilijk is te geloven als je mij bent. Voor mijn moeder wilde scheiden, gebeurde er ook een vervelende situatie. Mijn oma was dood gegaan, de moeder van mijn vader. Hij was echt megaverdrietig, want mijn oma was creatief, lief, sportief, (vroeger dan) en super aardig. Ze hield ook van rode rozen. Die maakte ze altijd in haar mooie voortuintje. Toen kreeg mijn vader een kwart van het bedrag van het huis van oma. We waren gewoon echt bijna rijk! Daar kochten we een blokhut van, en een nieuwe kamer. Maar wat mijn vader toen nog niet wist, is dat mijn moeder ging 'weglopen'. Toen was er een erge ruzie. En nu.... word mijn vader 1 november ontslagen bij ibm. Wat hij toen ook nog niet helemaal zeker wist. Dus snel een nieuwe baan zoeken.... anders moeten we ons opgroeihuis echt gaan verlaten! Loekie

Ik weet bij wie ik moet wonen Ene keer hebben ze knalle ruzie als me ouders over beginnen ik weet niet meer wat ik moet doen😢

Hallo ik ben kimmy. mijn ouders waren al gescheidens sins ik klein was, Ik ben opgegroeit bij mijn moeder,zus en zusje. Mijn zus is al bij mijn vader gaan wonen vanwege het gedrag van mijn moeder. Dat gedrag heeft mijn moeder nov steets en nu zit ik er mee opgescheept, (ik ben NU het pispaaltje laat ik maar zeggen). Ik mag kiezen bij wie ik wil wonen, Papa/mama maar ik kan niet kiezen, dit is wat ik bedoel. Papa mama Ken ik niemand. Heb ik vrienden. Is het gezellig. Bijna altijd ruzie. Heb ik ruzie met Mijn broertje. Heb ik ruzie Met mijn zusje. Kom ik om het Weekend,(dus Geen school) word op school Mijn fiets om Gegooit waar De directeur Bij staat. --------------------------------------------------- Dit is wat ik bedoel (Sorry dat het zo,n lap text is )