hoi. ik heb dus een vader die me slaat en nergens om geeft. Ik zou dolgraag bij mijn moeder wonen maar dat kan nog niet. ik heb ook een broertje die te snel huilt ( Hij is 8) en ik moet hem vaak verdedigen. Iemand tips?

Ik heb vrij veel moeite met bij mijn vader wonen, altijd als ik en mijn zusjes bij hem zijn is er een hele gespannen sfeer en is het altijd een beetje alsof we moeten oppassen met alles wat we doen. Als we daarna terug zijn bij mijn moeder stort iedereen bijna spontaan in omdat ze doodop zijn van bij mijn vader zijn. Ook kan mijn vader wel is heel boos worden, op mij en mijn oudste zusje gebeurd dat niet zoveel meer, maar mijn jongste zusje (10) wordt dan voor mijn idee vrij heftig uitgescholden. Ik zou wel graag bij mijn moeder willen wonen, maar ik durf niet echt dat gesprek met mijn vader aan te gaan en ik weet ook niet of mijn zusjes het dan nog soort van goed kunnen hebben daar

help ik ga volgende week dinsdag ga ik naar een mevrouw tu en ik weet dan niet wat ik moet zechen en het is een mevrouw die mij helpt dat is wel fijn maar ik weet niet hoe ik het moet zeggen heeft iemand tips alsje blieft dankjewel alvast.

ik wil graag meer aandacht hebben ik heb een broertje en een zusje en die mogen letterlijk alles en ik mag niks ik lig elke avond op bed en huil echt veel tips?

hoi allemaal ik ben charlene en ik heb een heel groot probleem ik heb mijn moeder al heel lang niet gezien ( wel over de telefoon) zins het vorig schooljaar en ik huil 😭😭heel veel en ik wil er van af heef een van jullie tips voor mij groetjes van charlene

Heyy iedereen dit is mijn 2de vraag op de app.. Mijn vader wordt vaak boos en begint te schreeuwen en te dreigen dingen weg te doen. Ik word dan vaak uber boos en begin zelf ook te schreeuwen. Mijn vader heeft moeite mij te zien opgroeien... Helaas ook in taal... Mijn vraag: Hoe moet ik mijzelf in bedwang houden?

Hii, Ik heb eigenlijk niet echt een vraag, maar meer iets waar ik mee zit.. Sinds ik 3 jaar ben zijn mijn biologische ouders al uit elkaar. Mijn vader heeft toen een nieuwe vriendin gekregen en zij zijn inmiddels 13 jaar getrouwd. Helaas heeft zij aangegeven dat ze wilt gaan scheiden. Mijn vader snapt hier niks van en doet er alles aan om haar besluit te laten veranderen. Het moment waarop zij aangaf te willen gaan scheiden, hebben mijn zus en ik mijn vader enorm getroost en gesteund. We deden er alles aan om onze vader er doorheen te slepen. Soms ging dit ten koste van onze eigen behoeftes.. Maarja het verdriet van mijn vader was voor mij een enorme impact en daarom probeerde ik er alles aan te doen om de situatie voor mijn vader toch een beetje rustiger te maken. Ik had het er erg moeilijk mee om hem zo verdrietig te zien en dat heb ik nu nog steeds. Al gaat het nu wel een stuk beter dan in het begin. Wat ik erg lastig vind is dat mijn vader aan ons vraagt of we normaal kunnen doen als zij er is en of we het zo leuk mogelijk voor haar kunnen maken. Soms lijkt het alsof hij alles voor haar doet en ons dan maar een beetje aan de kant schuift.. Terwijl wij hem juist zo enorm hebben opgevangen! Ik vind het lastig als ik hier over na denk, want aan de ene kant voelt het soms echt niet oké, maar aan de andere kant snap ik ergens ook wel dat hij er alles aan wilt doen om haar besluit te laten veranderen.

Haaiii, ik ben Lieke ik ben 13jaar oud en zit in de 2e! Een halfjaartje terug zijn mijn ouders uit elkaar gegaan, m’n moeder is snel verhuist en m’n vader is in het ouderlijk huis blijven wonen! Hij heeft wel alweer een nieuwe vriendin en die woont gelijk ook al bij ons, ze is niet onaardig ofzo alleen ik heb gewoon echt veel moeite met haar. Bij mijn moeder trek ik me graag terug in m’n kamer, ik zit dan dagen in m’n bed te huilen of op m’n telefoon te niksen. Sinds mijn ouders uit elkaar zijn ben ik gevoelig geworden voor alcohol en sigaretten. Mijn vader is altijd kwaad op mij en slaat mij of mijn broer ook wel is.. Dit weekend is het weer fout gegaan ik ben nu voor een tijdje bij mijn moeder omdat mijn vader mij niet meer wilt zien/spreken… Ik heb geen idee wat ik kan/moet verwachten van t aankomende jaar en in gesprek gaan met m’n ouders werkt niet echt, hier een paar vraagjes! 1. Mag/kan ik zelf beslissen hoelang ik bij mijn vader of moeder ben? 2. Ik zit al een tijdje niet goed in m’n vel en therapie helpt niet… Kan dat een depressie zijn? 3. Mijn stiefzusje heeft zich gesneden in haar polsen moet ik hulp voor haar zoeken? 4. Is dit kindermishandeling, en moet er professionele hulp komen hiervoor? liefsss lieke

Hoi! Binnenkort ga ik op kamers en ik twijfel over waar ik dan in het weekend wil zijn. Afgelopen tijd woonde ik bij mijn moeder en niet meer bij mijn vader. Dit heb ik samen met mijn psycholoog besloten omdat mijn vader er eigenlijk niet voor mij kan zijn op een manier die ik nodig heb. Hier heb ik het met mijn vader over gehad, maar hij zegt dat het vooral goed is voor hem dat ik bij mijn moeder woon (dan hij heeft geen last van mijn “gedoe”) en ziet niet in dat het voor mij ook even beter is. Nu ik op kamers ga wil hij dat ik om het weekend bij hem kom. Eigenlijk zie ik dit niet zo zitten, als ik hem nu een dagje zie weet mijn vader me (onbewust) al vaak op pijnlijke punten te raken en voel ik me weer even een "slecht" kind. Hier werk ik wel aan in therapie, maar die weekenden bij mijn vader lijken me nog te lastig. Liever ga ik elk weekend naar mijn moeder en soms een avond naar mijn vader, maar dat voelt dan zo lullig. Mijn vader en ik houden namelijk echt wel van elkaar, hij is zich alleen totaal niet bewust van hoe zijn acties mij kunnen raken. Het is moeilijk om hier met elkaar over te praten, maar hij doet (op zijn manier) wel zijn best om een goede vader te zijn. Ik twijfel dus over wat ik wil; elk weekend naar mijn moeder wat mijn vader kwetst en onze relatie misschien nog ingewikkelder maakt, of wel weekenden naar mijn vader en dan gewoon dealen met dat dit niet altijd fijn voelt. Zijn er anderen die dit herkennen en tips hebben om hier mee om te gaan? Thanks!

Hey, Paar maanden geleden ben ik erachter gekomen dat mijn papa seks had met een andere vrouw. Hij gign al jaren vreemd maar alleen ik vermoedde dat maar nu is het dus duidelijk Hij ging dus vreemd. Mijn mama is tijdje boos geweest en wist geen blijf met haarzelf en mijn vader is 1 week ergens anders gaan wonen om beetje af te koelen. Toen hij terugkwam wilde hij nog een kans ook al zag mama het niet zitten, hij had nog een kans nadat papa maa kon overtuigen en mama teveel twijfelde. De tijd gign verder met veel ruzie discussie maar volgens papa is alles Toppie en leuk . Tot gisteren mama besliste dat het niet meer kan, mama is ongelukkig, niet meer verliefd, depressief. Mama wilt scheiden. Volgenden week gaat ze aan mijn vader vertellen maar ik ben zo bang! Want vorige keer was hij woedend en kregen we heel de familie tegen ons langs zijn kant maar deze keer moeten we stand houden, het wordt een lood zware periode voor mijn broer mijn mama en mezelf. Ik ben verdrietig, bang, en echr totaal gebroken. Heb je tips? Of kent iemand deze situatie? Help me aub want ik zit echt heel diep in de put. Mijn familie gaat uit elkaar vallen op het moment dat ze er moesten staan voor ons maar volgnes hun treft mijn vader geen schuld, zei vinden dat iedereen fouten maakt , ik snap het niet echr niet.