In het kort leg ik mijn verhaaleven uit. Mijn ouders zijn in mei 207 overeengekomen dat zij uit elkaar gaan. Mijn moeder heeft het vermoeden gehad dat ik misbruikt werd door mijn vader. En heeftdat met de halfzus van mijn vader besproken maar ook met mijn toenmalige 15 jaar oude zus. Na 4 maanden werd mijn vader door de politie opgehaald. 2 jaar heeft het geduurd, voordat de rechtbank en politie verteld dat mijn vader vrij wordt gesproken. Ook is door de politie een aantal zaken gevonden en bevestigd dat mijn zusje niet de waarheid sprak en dat mijn moeder de leider was van het verhaal tegen mijn vader. Ik ben heel ziek geweest omdat het veel pijn heeft gedaan en ik mijn vader al jaren niet heb mogen zien. GGD jeugdzorg zegt tegenstrijdiger dingen dan kinderbescherming. Ik durf mijn vader niet aan toespreken. Ik zit tussen mensen van mijn moeder. En die veroordelen mijn vader. Ik ben radeloos. Wat kan ik doen..... Mijn vader haat mijn moeder. En wil ze niet meer spreken... Mijn zus die houd vol dat zij is misbruikt. Terwijl de werkelijkheid " het onderzoek" aangeeft dat zij niet naar waarheid verklaart !! Ik wil me vader weer zien en spreken... Maar weet het niet meer..... Ben radeloos en bang.

hallo mijn ouders zijn al geschijden toen ik nog in de buik van mijn moeder zat toen was mijn zus (13) 3 jaar dus al heel lang maar ik kan er niet meer tegenaan ik zie steeds zelf in mijn hooofd hoe mijn vader mijn moeder slaade en toen zij hij tegen mij hou je bek mijn vader ik mis hem heel erg ik vind het fijn om zo tgeen jullie te praten dus dankjewel als jullie mischien nog tips hebben.... Liefs anoniem

Heey villa pindedo, Mijn ouders hebben me begin januari verteld dat ze uit elkaar gaan, voor de verandering is het een moeder die de keuzes maakt. Ze zegt dat ze niet meer van mijn vader houdt, maar zowel voor mijn vader als voor mij kwam dit als een schok. Ik heb het er de afgelopen maanden moeilijk mee gehad. Ik probeer mijn gevoelens en gedachtes binnen te houden. Als iemand vraagt hoe het met me gaat zorg ik voor een waterdicht masker. Altijd maar mijn hoofd dat me verteld dat ze het alleen vragen omdat het "moet" en het antwoord er eigenlijk niet toe doet. Bindingsangst en gebrek aan vertrouwen noemen ze dat volgens mij. Ik beschuldig het gepest in mijn verleden en de continue verandering van vrienden van deze eigenschappen. Vrienden of familie zijn beide niet echt mijn houvast.. Ik ben enigst kind, de familie aan mijn moeders is radicaal anders dan dat ik ben en de familie aan mijn vaders kant woont in België. Het is dus niet zo makkelijk om er eventjes heen te gaan. Mijn ouders waren tot voorkort het enige werkelijk stabiele aspect van mijn leven. Om het alles nog iets beter te maken zit ik in mijn eindexamenjaar van de havo, moet ik volgend jaar gaan studeren. En alsof dat nog niet genoeg was is mijn vader al een aantal jaar werkloos en zullen we binnenkort allemaal in een situatie van persoonlijke faillissementen komen met als waarschijnlijke uitkomst de schuldsanering... één bepaalde uitweg lijkt op het moment erg aantrekkelijk, ook al weet dat het de verkeerde oplossing is en ik het zelf nooit zo ver zal laten komen! Ik weet niet meer wat ik wil, wat ik moet en wat de werkelijke antwoorden zijn.. Moet ik volgend jaar als net 17 jarige uit huis gaan? Moet ik alles met een vriendin delen? Of doe ik er beter aan een vertrouwenspersoon te zoeken? Hoe krijg ik de grip op mijn emoties terug en hoe deal je met een scheiding die maar door één iemand gewild is? Ik zit vol vragen maar bezit niet de kennis om erop te antwoorden... Groetjes, L.

beste villa pinedo, mijn ouders zijn al 5 jaar gescheiden, maar alles komt nu op, ik denk er als maar aan, ik heb tips nodig, ik kan niet meer slapen en nadenken op school. Het is vervelend. hulp zou fijn zijn groetjes anoniem

Hoi, Mijn ouders zijn op mijn 4e gescheiden. Tot vorig jaar hadden we co-ouderschap en zat ik de ene week bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. Helaas kan ik helemaal niet opschieten met mijn vader, wat soms leidde tot (letterlijk) slaande ruzies. Ik heb daarom een half jaar geleden besloten om volledig bij mijn moeder te gaan wonen. Mijn vader is er heel erg boos om en wilt bijna geen contact met me. Het erge hiervan is dat de ouders van mijn vader, mijn opa en oma dus, volledig achter mijn vader staan. Ik heb ze altijd verteld hoe het daar aan toe ging en hoe ik me voelde, en nu laten ze me vallen als een baksteen omdat ik voor mijn moeder heb 'gekozen'. Ik vind dit heel moeilijk en weet niet hoe ik er mee om moet gaan.. Ik was altijd heel close met die opa en oma..

hoi, mijn ouders zijn al 20 jaar getrouwd, alleen 5 weken geleden werd mijn vader verliefd op een andere vrouw. Mijn ouders hadden toen heel erge ruzie en de dag erna vertelde ze het aan mij en mijn broertje. Later vertelde mijn vader dat hij niet meer verliefd was, maar dat hij behoefte had om alleen te zijn. Hij wou niet meer met ons verder. Mijn moeder heeft alles geprobeerd om hem hier te houden voor ons, ze wou alles doen. Maar afgelopen vrijdag heeft hij gezegt dat hij wou scheiden. En vanaf 1 april is hij dus weg. Ik snap nog steeds niet hoe hij in 5 weken zo kan veranderen, hij lijkt niet meer op de papa die hij daarvoor was. Ik maak me ook zorgen om mijn broertje, hij heeft het er heel moeilijk mee.

Hooi allemaal, Mijn ouders zijn ongeveer 3 jaar geleden gescheiden en ik woon bij m'n moeder. Mijn vader woont in Amsterdam en ik niet dus ik zie hem niet vaak. Ik mag altijd zelf kiezen wanneer ik naar hem toe ga, meestal 1x in de 3 maanden. Mijn zus ziet hem sowieso niet meer, omdat vroeger toen we klein waren hij ons niet heel goed behandelt heeft. Hij is nu verandert en ik heb hem vergeven en heb in gezien dat het niet meer zo is, maar zij niet dus ik ben als ik daar ben ook heel alleen. Maarja wat ik nou wilde vragen, mijn vader vroeg aan mij of ik deze zomer voor het eerst alleen met z'n tweeën met hem op vakantie wil (omdat mijn zus toch niet mee wil, hij vroeg het wel). Ik mag de lengte, tijd en plaats bepalen maar ik heb geen idee waar ik naartoe moet gaan. Vorig jaar was ik ook al met hem, een vriendin, een vriend van hem en die twee kinderen op vak. geweest maar toen kregen mn vader en ik na een week op de laatste dag heel erge ruzie. Hij deed heel anders en ik voelde me echt niet fijn. Daarom weet ik ook niet echt hoelang ik nu wil. 2 tot 4 dagen? Tips alsjeblieeft xxx

mijn ouders zijn vroeger toen ik een jaar of drie was ook gescheiden geweest, ik kreeg er natuurlijk niet veel van mee, maar ik weet wel dat mijn vader vreemd ging, mijn moeder wou me dat nooit vertellen om me daar in te beschermen, mijn ouders kwamen weer bij elkaar en gingen opnieuw trouwen, mijn moeder wou mijn vader een 2de kans geven, achteraf had ze dat nooit moeten doen, hij is opnieuw de fout in gegaan, hij ging op skieeen met zn zogenaamde goeie vrienden, hij was daar en dacht 500 km van huis kan ik doen en laten wat ik wil, mijn vader was al terughoudend toen die thuis was en wist wat er ging gebeuren hij wou het afzeggen maar mama zei dat die toch moest gaan, mijn moeder heeft er een detective achter aan gestuurd en ja zo bleek dat mijn vader weer vreemd ging, hij kwam thuis en mijn moeder had al zijn koffers klaar gelegt, hij kon dus zo vertrekken. Mijn vader kwam thuis en hij riep direct ' er is veder niks gebeurd ' maar mijn moeder had alles gezien. Nu een jaar later zit ik er steeds tussen in, mijn vader heeft alchohol problemen en maakt mijn moeder voor alles uit, hij wil niet betalen en draait de rollen om, hij zegt dat mijn moeder met 3 mannen is vreemdgegaan en gek genoeg mensen geloven dat, terwijl het zwart op wit staat dat mijn vader is vreemdgegaan, hij scholt mijn moeder uit voor 'slet' ik ben zo boos geworden dat ik hem bijna tegen de flakte sloeg en mijn zus ook, mijn broer is er al een jaar niet meer geweest want hij heeft geen vader nodig zegt hij, Mijn vader is nooit een goeie vader geweest, hij was altijd met zn bedrijven bezig en zoveel mogelijk geld verdienen ik kreeg nooit te horen dat die van me hielt, ik kreeg nooit een knuffel, dus een hechte band heb ik niet met me vader, ik ben laatst zelfs bij hem weggelopen omdat hij zo dronken was snachts, gewoon op een woesndag nacht, dat hij in de woonkamer op de grond lach zo dronken als ik weet niet wat, ik schrok heel erg en heb direct me spullen gepakt en mijn moeder opgebelt, ze kwam me halen. ik ben daar heel erg kapot van geweest, en zo doet hij ons steeds meer pijn met dingen over mijn moeder zeggen, als ik daar dan kom en het gaat over mijn mama moet ik heel erg boos worden anders houd hij niet op. Ik heb er veel verdriet van.

Mijn moeder is 2 keer gescheiden.. Eerst toen ik 3 was en 10 jaar later weer.. Ik ben pas een klein maandje achter de waarheid gekomen over de eerste scheiding.. Mijn moeder heeft altijd gelogen over hoe mijn vader daadwerkelijk was.. Ze heeft ons jarenlang bang gemaakt en uiteindelijk waren we ook bang van hem.. Begin dit jaar heb mijn vader contact gezocht, ook omdat hij waarschijnlijk niet zo heel lang meer heeft vanwege een ernstige ziekte.. Hij wil zijn kinderen voordat hij zal overlijden de waarheid willen vertelle hoe het vroeger was.. Ik heb zelf ook het een en ander meegemaakt en veel hulpverleners in de jaren gezien.. Ik miste een vader en mijn moeder die gaf niks om mij omdat ik met uiterlijk en innerlijk veel op hem lijk.. Waarschijnlijk was dat de rede dat ze mij geen liefde gaf en mijn zus en broertje wel.. Toen ik naar mijn vader ging om het verhaal aan te horen en bewijs zag, wist ik al genoeg en ik geloofde meteen mijn vader... Ook nu heb ik veel bewijs zelf in huis en ik ben bezig om nog meer bewijs op te vragen.. Waarom een moeder dit doet snap ik echt niet.. Waar is het goed voor een kind heeft toch allebij de ouders nodig... De verhalen die mijn moeder vertelde vroeger waren niet fijn, dus je heb wel dat beeld van hem wat mijn moeder ons heeft aangepraat, dus die knop kan je niet meteen omdraaien..

hallo, Mijn ouders zijn al 2 jaar gescheiden . Ik woon bij mijn moeder , mijn vader woont in engeland . Ik zie hem niet vaak. Mijn moeder moet alleen voor mijn zusjes en mij zorgen. Ik moet heel vaak op mijn zusjes passen. Soms lijkt het wel of ik de 2 moeder ben in het huis . Wat moet ik doen ? liefs anoniempje