Ik wil weten hoe ik beter moet omgaan nu papa verhuisd is

1,5 jaar geleden heeft mijn mama moeten beslissen om te scheiden na veel gedoe met vreemdgaan van papa. Dit was heel zwaar. Het is beland in een vechtscheiding met politie tussenkomsten/rechtszaken/straffen tot gevolg. Ik ben 18 jaar dus van mijn wordt verwacht hiermee te kunnen omgaan en dat heb ik ook geprobeerd maar ik heb een enorm groot schuldgevoel over alles. Niet enkel over de scheiding maar over alles in het leven. Het contact met papa is volledige weggevallen en gaat nooit meer kunnen worden hersteld. Moet ik als 18 jarige mij daar zorgen over maken voor de toekomst en me daar dus ook schuldig over voelen? Iemand tips

Ik wil niet naar mijn vader maar ik moet en ik ben bang. Help mij en mijn mama

Hi! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik (ong) 14 jaar was. Om te vertellen in max. 1500 karakters wat er de afgelopen 9 jaar heeft gespeeld gaat niet lukken dus hierbij de beknopte versie van mijn verhaal; Mijn vader had na de scheiding al gauw een nieuwe partner. De situatie was al schokkend maar vooral omdat ik geen stiefmoeder maar een stiefvader kreeg en ze samen gingen wonen. Tijd om eraan te wennen kreeg ik helaas nauwelijks. Om niemands gevoel te kwetsen deed ik precies wat er van mij verwacht werd. Ik ging elk weekend naar mijn vader, doordeweeks bleef ik bij mijn moeder. Ik deed vanaf het begin af aan vriendelijk tegen mijn vaders vriend ondanks dat hij negatief is over elk onderwerp dat aan bod komt. Ik ondersteun sinds mijn eerste baantje mijn ouders financieel wanneer nodig. Omdat ik enigskind ben voel ik mij (nu nog steeds) heel alleen, in mijn directe omgeving is er niemand die mij begrijpt. Mijn stiefbroers en stiefzussen zie of spreek ik nooit. Als mijn familie mij aanspreekt over de situatie van mijn ouders benoemen ze altijd dat ik ‘geluk’ had dat er geen ruzie was geweest of vragen ze of mijn moeder niet al een nieuwe vlam heeft. Mijn gevoel is vaak somber en leeg. Elke dag ben ik moe en kan ik mijn bed bijna niet uitkomen. Ondanks dat de scheiding van mijn ouders al langere tijd geleden is worstel ik er nog steeds mee. Na wat Googlen stuitte ik op deze site. Hopelijk hebben jullie wat tips voor mij. Alvast bedankt! Groetjes, Yazzie

De scheiding van mijn ouders ligt inmiddels ver genoeg in het verleden dat ik het bijna niet anders ken. Echter herleef ik veel gevoelens en herinneringen van die periode constant. Afgelopen dagen ben ik er toch maar weer gaan kijken naar wat het betekent voor mij, niet wetende dat ik op dit forum zou stoten. De verhalen die ik lees zorgen voor zoveel emotie dat het haast onmogelijk is om ze te lezen. De herkenbaarheid injecteert een hevige pijn van herkenning die ik sinds lange tijd niet meer gevoeld heb, ik realiseer me nu dat ik nog niet klaar ben met dit onderwerp. Alles wat ik vinden kan is zo gefocust op (jonge) kinderen en ouders dat ik geen aansluiting kan vinden. Misschien weet iemand hier nog goede informatie te vinden? Ik zou het enorm waarderen.

Hoi ik ben britt en ben 10 jaar mijn ouders gaan scheiden en moeten alle papieren invullen en het duurt lang en de moeilijkheid om er mee te handelen word voor mij steeds lastiger. Wat kan ik er aan doen?

Heeft iemand tips om beter te kunnen slapen want ik kan echt niet slapen! Nu mijn ouders zijn gescheiden is het nog erger geworden. Dus tips zijn welkom!🤍🤎

Hoi ik ben mijs en ik heb er best wel moeite mee om te wisselen van de ene ouder naar de ander dat is rond zes uur en dan slaap ik de komende nacht meestal ook niet zo goed soms lukt het me om op tijd in slaap te komen maar soms duurt dat heel lang. Mijn vader heeft een drukke baan en wil daarom ook graag niet al te laat naar bed. Als hij al bijna naar bed wil ga ik alleen maar meer mijn best doen om in slaap te vallen maar het lukt nooit. Weet iemand wat ik kan doen?

mijn vader slaapt bij mijn opa en van mijn moeder mag ik niet bij mijn opa /vader slapen omdat ik het snachts niet tegen mijn vader durf te vertellen als ik een ongelukje heb gehad. de vorige keer was ik ziek en toen vroeg ik aan mijn vader of hij mij kon komen maseren en toen zei hij nee ik ben moe.

Hey hallo, 2,5 jaar terug heb ik gehoord dat papa en mama uit elkaar gaan . Intussen kunnen ze het nog steeds niet vinden en ze vechten om wie het huis mag houden . Eerst was de uitspraak van de rechter dat ze het zelf moesten uitzoeken en dat in de tussentijd ze moesten afwisselen . (Birdnesten) dat gebeurd nu zo’n jaar. Ze komen er nog steeds niet uit en dus is er een nieuwe rechtszaak gestart. Nu heb ik afgelopen vrijdag gehoord dat die over 3 weken is. Nu begin ik me ineens heel veel zorgen te maken over wat de uitspraak is en hoe het verder gaat . Ik heb er super veel stress en verdriet door omdat het nu echt dichterbij komt . Ik heb nu 2,5 jaar geleefd zonder dat dat duidelijk is en heel veel gedoe thuis . Ik maak me zorgen over hun vooral maar ook hoe het voor mij gaat zijn . Ik heb al een burn-out dus dit is vrij heftig voor mij nu . Het voelt alsof papa en mama nu pas echt gaan scheiden . Is het normaal dat ik zoveel zorgen heb en pieker en verdrietig ben ? Hoe kan ik hiermee omgaan ?