Mijn ouders zijn bezig met scheiden en dat heeft veel invloed op mijn leven. Wat ik heel stom vind etc. Eerst had ik wel contact. Mijn vader is vreemdgegaan met drie vrouwen en is nu met de laatste vrouw terwijl mijn ouders echt al super lang bij elkaar waren, wel 30 jaar! Mijn ouders hadden nooit ruzie en mijn vader deed alsof hij nog van mama hield. Na twee maanden heb ik mijn vaders oude telefoon gekregen en hij was vergeten het bestand te wissen dus ik vond allemaal foto's van hem en die vrouw, terwijl hij met mama in relatietherapie zat en had belooft niet meer met die vrouw om te gaan. Ook had hij in die tijd geen tijd voor mij op Koninginnedag omdat hij zogenaamd moest werken, maar hij ging het met haar vieren dat kon je op de foto's ook zien, Nu is het 6 maanden later en ik wil nog steeds geen contact met hem, ook mijn oudste zus niet en mijn broers alleen als het nodig is. Ik heb ook zijn nummer geblokkeerd, maar nu wilt hij mij de hele tijd zien en contact en alles waar ik erg boos en verdrietig van word. Hij heeft mij zo hard gekwetst en mijn gedachten zijn puin. Nu zit ik ook nog in een stomme klas waar ik niemand vertrouw. Nu heb ik besloten om naar een vertrouwens persoon te gaan dat helpt wel je kan je verhaal kwijt zonder dat iemand het ooit te weten komt wat jij voelt. Als mijn vader iets naar mij wilt sturen, stuurt hij het eerst naar mijn moeder en dan moet ik het lezen, maar hij zit alleen maar te slijmen met: schatje, lieffie etc. mijn broers ( volwassen allebei) hebben 1x met hem afgesproken en nu appt hij hun elke dag, maar hij doet geen moeite voor mijn zus( ook volwassen), omdat die in een andere provincie woont. Ik wil dat hij ons met rust liet en niet zo zat/ zit te irriteren. Hij is ook stiekem op vakantie gegaan met die vrouw en toen is hij zijn koffer kwijt geraakt en die is bij ons thuis bezorgt met haar naam erop en dat ze naar Spanje waren geweest. Hij heeft ook gezegd dat hij zelfmoord gaat plegen 1x zei hij tegen mij dat als hij zelfmoord zou plegen dat het het mijn schuld is. Dat ik dat dan op mijn geweten heb. Ook is hij met een open autodeur tegen mijn moeder aan gereden en ze kreeg een super grote en blauwe plek. En toen wat ik nog het aller ergste vond, ik kreeg een vriendje, ik ben super blij met hem... maar ja hoor van wie moest hij nou weer familie zijn hij bleek dus het neefje te zijn van die vrouw waar mee me vader heeft :( . Mijn vader is er eigenlijk nooit geweest alleen maar werken, golfen, voetbal kijken en dat soort dingen. En dan zegt hij tegen mij dat hij een goede vader is en dat hij altijd trots is op mij, maar ik geloof er niets van hij zegt ook dat ie iedere seconde aan mij denkt. Ik snap eigenlijk niet waarom je een perfect gezinnetje verpest omdat je iemand anders leuker vind terwijl je al 30 jaar met iemand bent en met die andere vrouw is hij nu al bijna 1 jaar, daarvoor had hij stiekem nog twee vrouwen( 2,5 jaar lang). Ik vind dat wel een heel erg groot verschil! Hij doet ook alsof dat hij zielig is, maar dat is hij niet. Hij is ook een keer spontaan komen kijken terwijl ik aan het sporten was toen ben ik echt boos geworden en heb ik mijn middelvinger opgestoken, maar ik was echt heel erg boos:( . Waarom kan iemand er ook nog zo gevoelig en verdrietig over zijn na 8 maanden. 2 jaar geleden was ik op vakantie in Europa en toen kreeg mijn opa een hartaanval op vakantie :( en mijn vader is toen eerder weggegaan hij had toen ook al iets met weer een andere vrouw, toen is mijn broer gekomen om mij te halen uit dat land. Mama bleef bij opa en oma om ze te helpen en ik miste haar heel erg. Toen mijn school was begonnen moest ik elke dag alleen thuis eten of bij iemand anders hij had geen tijd voor mij. Toen ik 3,5 was hadden mijn ouders een deal gemaakt dat mijn moeder zou stoppen met werken en hij zou werken. Maar nu zegt hij ja het is niet eerlijk, jij hebt al die jaren gehad om bij de kinderen te zijn en ik niet blablabla ga zo maar door dat is toch oneerlijk voor mijn moeder?! en ik neem het altijd graag op voor haar, want zonder haar was ik niets en was mijn leven waardeloos! Sommige mensen zeggen tegen mij het is en blijft je vader en ooit zul je weer van hem houden, maar dat is niet waar en ik word gewoon chagrijnig als mensen dat tegen mij zeggen. Thxxxx dat ik me hart kon luchten en dat ik me een klein beetje beter voel.( Meisje van bijna dertien). P.S. Ik hou super veel van mijn moeder en ik heb een hele goede band met haar en ook met mijn broers en zussen

Mijn pa en ma zijn gescheiden en nu is mn pa met de beste vriendin van mn ma echt f*cking raar ik haat haar echt en het ergste is nog het is de moeder van mn beste vriend!

Hoi ik ben Sneeuwwitje, Ik heb egt een gemene stiefmoeder mijn stiefmoeder scheldt me voortdurend uit

Hoi ik ben het Sneeuwwitje, Sinds mijn ouders gescheiden zijn groet de hele familie van mijn pa de familie van mijn ma niet. raar toch!? Ik snap het niet wat heeft mijn ma misdaan en mijn pa / ma praat alleen nog maar slecht over mijn ma / pa ik snap het egt not Tips zijn welkom Xx Sneeuwwitje

Hallo, mijn ouders zijn nu ongeveer een jaartje gescheiden. Het was een heftige periode voor mij want het ging niet heel soepel. Je kunt het natuurlijk al wel voorspellen; elke avond ruzie elke avond geschreeuw en elke avond vallen er woorden die je lieber niet had willen horen. Je broertje en jij gaan naar beneden en roepen dat ze hun 'be**en' moesten houden, het was wreed waarom moet ons dit nou weer overkomen. Als je moeder besluit om voor een tijdje in de logeerkamer te gaan slapen kan je al raden wat er gaat komen, daarom zakte de moed en het vertrouwen in mn ouders me in de schoenen

hallo, ik hoop het kort te uitleggen. Ongeveer anderhalf jaar geleden besloten mijn ouders uit elkaar te gaan, wat ik wel al had zien aankomen. In het begin trok ik heel er naar mijn vader, maar omdat ik meer bij mij moeder woonden, veranderende dat. Dit kwam ook doordat mijn zus dit al altijd was. Maar toen mijn ouder ong een jaar uit elkaar waren, ging het fout. Ik wilde niet meer bij mijn vader zijn en was vaak in paniek. Ik kwam bijna niet meer bij mijn vader. Maar deze zomervakantie gingen mijn zus, mijn vader en ik op vakantie, en toen viel op hoeveel mijn vader eigenlijk rookte. Hij rookte al sinds mij geboorte en heeft veel geprobeerd te stoppen, maar altijd te vergeefs. Toen na een gesprek samen met ons 3en en mijn nicht, zei mijn vader:'als je ooit wil blowen weet je met te vinden'. Ik vond dat best wel raar, ik bedoel hij is 45. Een paar weken later had ik het daarover met mijn moeder en mijn zus. Toen zei mijn moeder dat mijn vader vroeger veel drugs gebruikte samen met vrienden. Op zich vind ik dat prima, maar nu gewoon niet meer, ik bedoel hij is mijn vader. Vader. En nu heb ik niet een goed genoegen band om dit te bespreken. E

Hallo, mijn ouders hebben ongeveer 6 maanden geleden aangegeven te gaan scheiden. Ik heb mij toen der tijd afgesloten van het verdriet. Maar ik merk nu sinds 2 maanden pas dat ik er eigenlijk wel echt super verdrietig over ben. Laatste tijd huil ik veel en heb nergens meer zin in. Is dit normaal ? hebben jullie ook na 2 maanden nog verdriet ? hoe lang doe je hierover om alles te verwerken?

Hallo. Een maandje geleden kreeg ik het stomme nieuws te horen. Sindsdien ben ik zo enorm moe en het maakt niet uit wat ik doe, ik blijf moe. Hoort dit bij het proces van alles? Zijn er meer mensen die dit hebben gehad? Iemand tips?

Hi! Ik ben Femke en mijn ouders zijn een half jaar gescheiden... Mijn ouders hebben zoals je dat noemt een vechtscheiding. Mijn vader heeft zelfs de politie gebeld toen mijn moeder weg ging! Ze hebben het met mij en mijn broertje en zus ook de hele tijd over elkaar. Vader: "ja en je moeder steelt spullen uit het huis" Moeder: "en je vader zegt wel dit maar hij doet eigenlijk dat!" Ik was het een keer HELEMAAL zat dus heb ik mijn oortjes in gedaan! Het is echt gewoon.. Erg! Zeg dat niet tegen je kinderen! Praat maar met je vrienden ofzo!

bah! is het nou zo moeilijk om normaal te doen?? dacht het niet! mijn vader en moeder zijn 7 jaar geleden gescheiden. het klikte niet echt tussen mijn vader en mij, en uiteindelijk heb ik het contact verbroken na een heftige ruzie, tussen zijn vriendin, inmiddels verloofde (waar wij niks van vermeld krijgen!!!!),hij, en mijn zusje en ik..... Hij blijft maar dreigen en verminderd zelfs nu de alimentatie!! bah bah bah! hij informeert ons nooit! en vervolgens elke keer maar op de ouderavonden komen! ik word daar zo enorm boos van!! zo moeilijk is het toch niet om te zeggen, ik kom niet op een ouder avond. en dan vervolgens tegen iedereen een ander verhaal gaan vertellen! val dood ofzo!! bah bah bah!! en dan al die kinderen dan alleen maar gaan van, 'maar hij komt teminste op een ouderavond, hij geeft dus nog om je!' of 'maar hij stuurt je nog brieven dus houd hij van je!' alsof dreigbrieven de nieuwe vorm van liefde zijn??? Dan heb ik iets gemist hoor!! Daarom vind ik het suppperrr fijn dat iedereen hier gewoon begrijpt hoe alles zit, en wat voor lullen ouders soms kunnen zijn! Dus Bedankt ;) dat ik mijn verhaal kwijt ben, en dat jullie het begrijpen :) haha eind goed al goed...... hoop ik.