Hoi, mijn naam is Britt en ik ben 15 jaar. Mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden. Int begin had ik er nooit echt heel veel last van, omdat ik natuurlijk nog erg klein was en er (vaak) niks van meekreeg. Naarmate ik ouder werd, werd ik er steeds meer tussenin gezet en dat zit mij erg dwars. Mijn vader en moeder zitten totaal niet op 1 lijn, en volgens hun heb ik daar mee te maken. Zelf is mijn thuissituatie ook erg slecht sinds 1,5 jaar. Ik woon bij mama en kom eens in de 2 weken bij papa. Sinds een lange tijd kunnen mama en ik niet meer met elkaar over weg, natuurlijk word ik ook ouder en tuurlijk kunnen er spanningen ontstaan tussen moeder en dochter, maar dit is niet goed voor mijn mental health en ik word er steeds ongelukkiger van. Het begint meestal met iets waar we t niet met elkaar over eens zijn, en t eindigt in letterlijk vechtend met elkaar over de grond. Meestal word ik dan weer op straat gegooid en moet ik t maar uitzoeken. dan word ik meestal opgehaald door papa en zit ik daar weer voor een aantal dagen, totdat t weer voorbij is. Maar meestal duurt dat maar 4 dagen en dan begint de boel weer opnieuw. Als ik maar iets zeg wat mij dwarszit, wat ik niet leuk vind, onzeker over ben, word het altijd tegen me gebruikt en. Vooral dingen over depressie, en daar ben ik echt klaar mee. Maar ik wil t liefst gewoon bij mama wonen maar t werkt niet zoals t nu is. Wat moet ik doen? Ik weet me echt geen raad.

hi, anderhalf jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. maar het heeft mij echt verandert, ik lach veel minder, ik vertrouw niemand meer, heb het gevoel dat iedereen me in de steek laat, ik slaap veel slechter, kan minder goed opletten in de klas en zie alles slecht in. iemand tips?😜

Hee iedereen! mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden en ik heb er eig sinds een paar maanden het er heel moeilijk mee. ik besloot 2 weken geleden om niet meer naar me vader toe te gaan maar dat heeft een hoop gezeik opgeleverd ik voel me zo schuldig dat ik me moeder dit allemaal aan doe, van haar moest ik ook op deze app. ik ben niet meer welkom op het familie feest van de kant van me vader volgende week en het lijkt alsof ze me allemaal haten na me beslissing. ik wil niet dat ik me opa en oma door dit nooit meer ga zien. iemand tips?❤️

Hoiii, mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden of zoiets, maar ik blijf de wisseling moeilijk vinden.. vooral omdat het niet de zelfde slaapkamers zijn. ik heb altijd als ik bij me moeder ben dat ik niet naar me vader wil.. ik ben het nog steeds niet gewend die wisselingen.. natuurlijk wel een beetje maar nog steeds niet veel. Ik vind het best wel irritant want ik heb dan ook vaak dat ik dan bij de een te weinig kleren heb en dan bij de ander juist veel.. of dat ik dan precies weer dat ene vergeet.... ik zou het ook zo fijner en makkelijker vinden als mijn ouders bij elkaar waren.. maar ja daar is helaas niks aan te doen. ik zou wel graag willen dat ik veel minder moeite zou hebben met de wisselingen.. duuus hebben jullie tips? :)

Ik het graag over de scheiding thuis hebben

Hoe krijg je de gedagte weg te krijgen dat jij het hebt gedaan???

Mijn ouders hebben erge ruzie en momenteel meerdere keren achter elkaar. Ben erg bang dat ze scheiden en we onze 2 paarden niet meer kunnen aanhouden. Mijn 2 paarden zijn vrijwel me alles en ik kan niet stoppen met denken over deze situatie..

Hoi, ik ben Yara (18 jaar). In 2020 zijn mijn moeder en stiefvader gescheiden. Mijn stiefvader vond zijn collega van werk blijkbaar leuker dan mijn moeder. Niemand had het zien aankomen omdat het altijd super gezellig was bij ons thuis. Ik had een hele goede band met mijn stiefvader en stiefbroertje, het voelde alsof hij mijn tweede vader was en mijn stiefbroer mijn echte broer (ik ben zelf enigskind). Het is dus al twee jaar geleden dat ze zijn gescheiden, maar ik heb het er nog steeds moelijk mee. Soms probeer ik aan iemand uit te leggen hoe het voor mij was om dit mee te maken, maar het voelt alsof niemand mij écht snapt. Hoe leg ik uit dat het voelt alsof ik mijn kleine broertje kwijt ben geraakt. Het was alsof ik twee keer een echte scheiding meemaakte. Van het een op het andere moment had ik geen contact meer met mijn stiefvader en stiefbroer. Het voelde alsof ons gezin in een keer uit elkaar werd gerukt. Ik wist eerst niet eens wat ik van mijn stiefvader moest denken. Moet ik hem haten wat hij ons gezin heeft aangedaan? Ik noem hem zelfs nog steeds mijn stiefvader terwijl ik geen contact meer met hem heb... Ik zou gewoon zo graag willen dat mijn leven nog hetzelfde was als vóór de scheiding. Ik wil gewoon dat iemand mij écht begrijpt als ik het heb over de scheiding.

Waarom voel je je niet goed als je ouders verliefd zijn op een ander mens.

Mama verhuisde steeds naar plekken die 50-70 minuten rijden waren. Als er dan eens file was of ze waren door omstandigheden te laat (wat natuurlijk vaak gebeurd over zo grote afstanden) bleef ik wachten en wachten….. ik begon me te vervelen maar liet daar niks van merken omdat ik wist dat het mijn vader zou ambeteren. Papa begon dan altijd aan mij te vragen hoelaat mama er was, waar mama zat,…. Als ik dat dan niet wist werd hij heel boos. Hij begon mama uit te maken voor trut, troella,…. En schreeuwde waarom ze nooit op tijd kon zijn en dat hij ook plannen had. Dit is vandaag nog steeds hetzelfde, ik ga nu op mijn kamer zitten tot mama er is en verstop me van papa. Daardoor vind ik de dagen dat mama me moet komen halen ook totaal niet meer fijn en kijk ik hier niet naar uit. Hetzelfde geldt voor als mama te laat is met me terug te brengen, dan blijft hij de hele avond boos tegen mij. Weekendwissel naar mama is nu eerder een ervaring van angst dan dat ik blij ben mama terug te zien.