Leeg je hoofd, lucht je hart
Praten, lachen, klagen of huilen omdat je ouders gescheiden zijn kan hieronder. Andere kinderen en jongeren zaten in dezelfde situatie als jij en hebben dus heel veel wijze raad voor je. Of misschien heb jij wel goede tip voor iemand en wil je reageren onder een berichtje? 💬
449 vragen
Sorteer op

Zoek op het forum naar vragen van anderen
WTF
Anthony mous, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Ik red het niet meer op school. Mijn ouders zijn al uit elkaar, mijn moeder heeft een nieuwe vriend en m'n vader doet alles met weet ik veel wie. Wtf moet ik doen
WTF
Anthony mous, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Ik red het niet meer op school. Mijn ouders zijn al uit elkaar, mijn moeder heeft een nieuwe vriend en m'n vader doet alles met weet ik veel wie. Wtf moet ik doen
10 jaar later
louise, 0 jaar
Wat de f@#ck?!
Heey, ik ben Louise en mijn ouders zijn al bijna 10 jaar uit elkaar.
Jaren lang heb ik mezelf weggecijferd en afleiders gezocht om maar niet aan de kern te hoeven denken.
Ik vind het ook egoïstisch en beschamend om dit hier nu neer te zetten, maar omdat het anoniem kan voel ik me vrij dit toch te doen.
De 'afleiders' van het werkelijke probleem heb ik zo goed als verslagen, maar de somberheid kwam steeds vaker terug. Alles kost dan zoveel energie, om door te gaan met het dagelijks leven.
Gelukkig ben ik op school gaan praten met een vertrouwenspersoon, die me weer heeft gekoppeld aan een psycholoog. Ze zijn alle twee echte helden!
Met de psycholoog heb ik gisteren besproken dat ik me laat opnemen in een instelling om er snel van af te komen. Het verleden een plekje te geven. Met een echte schone lei kunnen beginnen.
En dat 10 jaar later. Ik had het nooit verwacht. Vorig weekend voelde het alsof mijn ouders net uit elkaar waren. Dat ik tegen mensen wilde zeggen: Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan.
Vooral veel verdriet, pijn, angst, paniek en schaamte komt mee. En daar wil ik vanaf! En dat gaat me lukken.
10 jaar later
louise, 0 jaar
Wat de f@#ck?!
Heey, ik ben Louise en mijn ouders zijn al bijna 10 jaar uit elkaar.
Jaren lang heb ik mezelf weggecijferd en afleiders gezocht om maar niet aan de kern te hoeven denken.
Ik vind het ook egoïstisch en beschamend om dit hier nu neer te zetten, maar omdat het anoniem kan voel ik me vrij dit toch te doen.
De 'afleiders' van het werkelijke probleem heb ik zo goed als verslagen, maar de somberheid kwam steeds vaker terug. Alles kost dan zoveel energie, om door te gaan met het dagelijks leven.
Gelukkig ben ik op school gaan praten met een vertrouwenspersoon, die me weer heeft gekoppeld aan een psycholoog. Ze zijn alle twee echte helden!
Met de psycholoog heb ik gisteren besproken dat ik me laat opnemen in een instelling om er snel van af te komen. Het verleden een plekje te geven. Met een echte schone lei kunnen beginnen.
En dat 10 jaar later. Ik had het nooit verwacht. Vorig weekend voelde het alsof mijn ouders net uit elkaar waren. Dat ik tegen mensen wilde zeggen: Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan.
Vooral veel verdriet, pijn, angst, paniek en schaamte komt mee. En daar wil ik vanaf! En dat gaat me lukken.
Helpen
Sebas, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Hallo ik ben Sebas ik heb het erg moeilijk ik hoop dat iemand me kan helpen
Helpen
Sebas, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Hallo ik ben Sebas ik heb het erg moeilijk ik hoop dat iemand me kan helpen
Niet verdrietig
Anoniem..., 12 jaar
Wat de f@#ck?!
hoi,
Ik heb een paar dagen geleden gehoord dat mijn ouders uit elkaar gaan. Ik weet niet waarom maar ik ben niet zo verdrietig. Ik snap het niet! Maar misschien komt dat omdat ik het nog niet helemaal snap en begrijp. Hebben jullie dit ook? Zeg het alsjeblieft.
Niet verdrietig
Anoniem..., 12 jaar
Wat de f@#ck?!
hoi,
Ik heb een paar dagen geleden gehoord dat mijn ouders uit elkaar gaan. Ik weet niet waarom maar ik ben niet zo verdrietig. Ik snap het niet! Maar misschien komt dat omdat ik het nog niet helemaal snap en begrijp. Hebben jullie dit ook? Zeg het alsjeblieft.
Amper verdrietig
, 15 jaar
Wat de f@#ck?!
hey,
3 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, het rare was dat ik amper echt verdrietig ben geweest, iedereen zegt altijd dat het een enorm zware tijd is als je ouders uit elkaar gaan nou daar heb ik dus amper iets van gemerkt, ik snap niet waarom ik amper verdrietig ben geweest... ben ik gevoelloos ofzo? boeide me het nx dat me ouders uit elkaar gingen? ik snap het niet!! hebben meer mensen dit ervaren? pleasee zeg het dan
xx gevoelloos meisje
Amper verdrietig
, 15 jaar
Wat de f@#ck?!
hey,
3 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, het rare was dat ik amper echt verdrietig ben geweest, iedereen zegt altijd dat het een enorm zware tijd is als je ouders uit elkaar gaan nou daar heb ik dus amper iets van gemerkt, ik snap niet waarom ik amper verdrietig ben geweest... ben ik gevoelloos ofzo? boeide me het nx dat me ouders uit elkaar gingen? ik snap het niet!! hebben meer mensen dit ervaren? pleasee zeg het dan
xx gevoelloos meisje
Durf het niet te vertellen
onzeker meisje, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Hey,
Mijn ouders zijn net gescheiden. En mijn vader woont ergens anders. Ik ben best verdrietig alleen ik durf dit niet tegen hen te vertellen. Mijn zus van 17 doet dit wel en staat erg aan mijn vaders kant. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend. K heb m al gezien ik vind hem maar niks. Maar ja als zei er gelukkig mee is. Heeft iemand tips om dit tegen mijn ouders te vertellen? Ik kan me op school ook niet echt meer concentreren. helppp!
groetjezzzzz
Durf het niet te vertellen
onzeker meisje, 11 jaar
Wat de f@#ck?!
Hey,
Mijn ouders zijn net gescheiden. En mijn vader woont ergens anders. Ik ben best verdrietig alleen ik durf dit niet tegen hen te vertellen. Mijn zus van 17 doet dit wel en staat erg aan mijn vaders kant. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend. K heb m al gezien ik vind hem maar niks. Maar ja als zei er gelukkig mee is. Heeft iemand tips om dit tegen mijn ouders te vertellen? Ik kan me op school ook niet echt meer concentreren. helppp!
groetjezzzzz
Kan mijn moeder mij verbieden thuis te zijn
Maartje, 17 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi,
Mijn ouders zijn al bijna 10 jaar gescheiden en ik woon bij m'n moeder. Ik ga om het weekend 2 dagen naar m'n vader, de laatste tijd is die regel iets versoepeld en kom ik soms een dagje later of sla ik een keer over. Nu wil ik aankomende zomer een week met vrienden op vakantie en moet de rest van de vakantie werken. Hiernaast wil ik best tussendoor mijn vader wat zien, maar m'n moeder wil mij minimaal 3 weken (de helft van de vakantie) niet zien. Ze wil zelf 'rust' en niet de verantwoordelijkheid over mij. Ik heb haar al uitgelegd dat ik met mijn 17 jaar prima voor mezelf kan zorgen en dat ik toch veel aan het werk zal zijn, maar ze vindt dat ze dan toch teveel rekening met me gaat houden. Aangezien mijn vader 2,5 uur reizen van ons vandaan woont, wordt van zijn huis naar m'n werk reizen een beetje lastig. Daarnaast is mijn vader zeker 2 weken met m'n zusje op vakantie dus is hij ook niet thuis. Ik kan niet met hen mee, omdat zijn financiële bijdrage aan mijn vakantie dan komt te vervallen. Ik heb dus geen plek waar ik die 3 weken kan wonen. Dat is toch ridicuul? Mijn moeder verbant mij gewoon voor 3 weken uit m'n eigen huis! Overigens vind mijn vader het prima als ik hem niet zo heel veel zie in de vakantie gezien ik toch over een jaar volwassen ben. Wat moet ik doen? Kan mijn moeder me zomaar verbieden thuis te zijn?
Kan mijn moeder mij verbieden thuis te zijn
Maartje, 17 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi,
Mijn ouders zijn al bijna 10 jaar gescheiden en ik woon bij m'n moeder. Ik ga om het weekend 2 dagen naar m'n vader, de laatste tijd is die regel iets versoepeld en kom ik soms een dagje later of sla ik een keer over. Nu wil ik aankomende zomer een week met vrienden op vakantie en moet de rest van de vakantie werken. Hiernaast wil ik best tussendoor mijn vader wat zien, maar m'n moeder wil mij minimaal 3 weken (de helft van de vakantie) niet zien. Ze wil zelf 'rust' en niet de verantwoordelijkheid over mij. Ik heb haar al uitgelegd dat ik met mijn 17 jaar prima voor mezelf kan zorgen en dat ik toch veel aan het werk zal zijn, maar ze vindt dat ze dan toch teveel rekening met me gaat houden. Aangezien mijn vader 2,5 uur reizen van ons vandaan woont, wordt van zijn huis naar m'n werk reizen een beetje lastig. Daarnaast is mijn vader zeker 2 weken met m'n zusje op vakantie dus is hij ook niet thuis. Ik kan niet met hen mee, omdat zijn financiële bijdrage aan mijn vakantie dan komt te vervallen. Ik heb dus geen plek waar ik die 3 weken kan wonen. Dat is toch ridicuul? Mijn moeder verbant mij gewoon voor 3 weken uit m'n eigen huis! Overigens vind mijn vader het prima als ik hem niet zo heel veel zie in de vakantie gezien ik toch over een jaar volwassen ben. Wat moet ik doen? Kan mijn moeder me zomaar verbieden thuis te zijn?
Ben ik te jong?
liesje, 13 jaar
Wat de f@#ck?!
Hey
Ik ben liesje ik ben 13jaar en ik heb een vraaag ik heb jullie hulp nodig, ik heb al maaden lang met mijn lieve vriendje we hebben gezoend en geknuffeld hij zei laatstdat hij een stapje verder wil daar bedoel ik mee seks, ik vind hem heel leuk en wil hem niet kwijt ik wil het wel doen maar ik ben bang dat ik nog te jong ben plzzzz geeeef me tips
Xxxx liesje
Ben ik te jong?
liesje, 13 jaar
Wat de f@#ck?!
Hey
Ik ben liesje ik ben 13jaar en ik heb een vraaag ik heb jullie hulp nodig, ik heb al maaden lang met mijn lieve vriendje we hebben gezoend en geknuffeld hij zei laatstdat hij een stapje verder wil daar bedoel ik mee seks, ik vind hem heel leuk en wil hem niet kwijt ik wil het wel doen maar ik ben bang dat ik nog te jong ben plzzzz geeeef me tips
Xxxx liesje
Mijn vader drinkt en is gemeen
olifantje15, 15 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi mijn ouders zijn gescheiden.
Ze gingen scheiden toen ik bijna 1 jaar was.
Mijn vader drinkt.
Als ik bij hem ben drinkt hij ook.
Tegen mij doet hij altijd heel gemeen en hij doet of ik een stuk vuil ben.
Als er iemand met mij mee gaat doet hij altijd leuk en aardig tegen hun maar niet tegen mij.
Als hij te veel drinkt wordt hij meestal heel boos als er iets mis gaat en dan word hij snel boos en gaat dan met de deuren gooien vloeken en schelden. Hij heeft mij zelf gelukkig nog nooit geslagen. Maar hij zegt visiek wel dingen tegen mij waardoor ik me minder voel als hem. Hij kan me zo naar de grond praten. Als ik er iets van zeg zegt hij dat ik niet van hem kan winnen en dat hij veel beter is als mij. Ik was alleen bij hem en ik was aan het wachten op mijn eten en toen had ik ook mijn mening gezecht die hij niet leuk vond. Hij smeet mijn eten op tafel sloeg met de deuren en toen knapte er iets vanbinnen bij mij ik stond op begon te schreeuwen iets van dat ik er klaar mee was ofzo en rende langs hem heen naar buiten. Ik was bang. Omdat ik weet waar hij toe in staat was. (Achter mij aankomen) ik huilde en verstopte mezelf en belde mijn moeder. Mijn vader bleef me bellen maar ik wilde hem niet spreken omdat hij door de telefoon schreeuwde kom naar huis. Mijn moeder kwam met de auto mij halen. Alleen ik had mijn tas met spullen en mijn beugel nog binnen bij me vader liggen. Mijn moeder belde mijn vader op en vroeg of de spullen opgehaald konde worden maar mijn vader zij als je dat doet vlieg ik je naar je strot. Mij zou die niks aan doen maar mijn moeder wel. Ik nam de telefoon over en zij tegen hem, ik kom pas weer als je stopt met drinken. Uiteindelijk heeft het 3 dagen geduurd voordat ik mijn tas had. Uiteindelijk is dit goed gekomen en ging ik weer naar hem toe. Maar ik zag ietsje verbetering. Toen ging hij weer te veel druk op mijn schouder leggen. Ik kwam bijna niet meer omdat ik bang was en als ik ging moest mijn vriend mee want ik durfde niet alleen. Mijn vriend werdt normaal behandeld en ik niet. Dat viel mijn vriend op. Hij eiste dat ik vaker kwam hij zij je vader is niet belangrijk he. Ik zal alvast mijn graf graven dan hoef ik hem alleen maar dicht te gooien enz. En als ik dan bij hem kwam was het wie ben jij heb je 3 jaar niet gezien hoe heet je ookal weer. Terwijl t een paar weken waren. Ik werk en ga naar school en toch probeerde ik tijd te maken maar dat werd niet gewardeerd. Nu met kerst wilde ik t bij mijn moeder en mijn vriend vieren dat vond hij geen probleem hij zij "boeien" als je nieuwjaarsdag maar wel komt. Mijn oma is dan jarig zijn moeder. Alleen daar wil die niet meer mee in contact komen. Maar ik wil wel naar mijn oma en dat heb ik ook gezecht. Zijn antwoord was ik ben toch wel belangrijker zeker. Toen was er nog een beetje ruzie en toen moest ik huilen we waren aan het bellen maar ik kon het niet meer dus had opgehangen. Hij zij dat alles mijn schuld was. Sinds vorge week niks meer van hem gehoord zelfs niet bij kerst. Ik voel me schuldig omdat hij alleen is en ik voel me schuldig dat ik niet bij hem ben omdat hij alleen is. Dat is zo raar omdat hij zo lelijk tegen mij doet. Hij heeft t altijd zo kunnen draaien dat het mijn schuld was en het is hem altijd gelukt dat ik bij hem terug kwam. Ik weet alleen niet meer wat ik moet doen. Ik zit er zo erg mee.
Mijn vader drinkt en is gemeen
olifantje15, 15 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi mijn ouders zijn gescheiden.
Ze gingen scheiden toen ik bijna 1 jaar was.
Mijn vader drinkt.
Als ik bij hem ben drinkt hij ook.
Tegen mij doet hij altijd heel gemeen en hij doet of ik een stuk vuil ben.
Als er iemand met mij mee gaat doet hij altijd leuk en aardig tegen hun maar niet tegen mij.
Als hij te veel drinkt wordt hij meestal heel boos als er iets mis gaat en dan word hij snel boos en gaat dan met de deuren gooien vloeken en schelden. Hij heeft mij zelf gelukkig nog nooit geslagen. Maar hij zegt visiek wel dingen tegen mij waardoor ik me minder voel als hem. Hij kan me zo naar de grond praten. Als ik er iets van zeg zegt hij dat ik niet van hem kan winnen en dat hij veel beter is als mij. Ik was alleen bij hem en ik was aan het wachten op mijn eten en toen had ik ook mijn mening gezecht die hij niet leuk vond. Hij smeet mijn eten op tafel sloeg met de deuren en toen knapte er iets vanbinnen bij mij ik stond op begon te schreeuwen iets van dat ik er klaar mee was ofzo en rende langs hem heen naar buiten. Ik was bang. Omdat ik weet waar hij toe in staat was. (Achter mij aankomen) ik huilde en verstopte mezelf en belde mijn moeder. Mijn vader bleef me bellen maar ik wilde hem niet spreken omdat hij door de telefoon schreeuwde kom naar huis. Mijn moeder kwam met de auto mij halen. Alleen ik had mijn tas met spullen en mijn beugel nog binnen bij me vader liggen. Mijn moeder belde mijn vader op en vroeg of de spullen opgehaald konde worden maar mijn vader zij als je dat doet vlieg ik je naar je strot. Mij zou die niks aan doen maar mijn moeder wel. Ik nam de telefoon over en zij tegen hem, ik kom pas weer als je stopt met drinken. Uiteindelijk heeft het 3 dagen geduurd voordat ik mijn tas had. Uiteindelijk is dit goed gekomen en ging ik weer naar hem toe. Maar ik zag ietsje verbetering. Toen ging hij weer te veel druk op mijn schouder leggen. Ik kwam bijna niet meer omdat ik bang was en als ik ging moest mijn vriend mee want ik durfde niet alleen. Mijn vriend werdt normaal behandeld en ik niet. Dat viel mijn vriend op. Hij eiste dat ik vaker kwam hij zij je vader is niet belangrijk he. Ik zal alvast mijn graf graven dan hoef ik hem alleen maar dicht te gooien enz. En als ik dan bij hem kwam was het wie ben jij heb je 3 jaar niet gezien hoe heet je ookal weer. Terwijl t een paar weken waren. Ik werk en ga naar school en toch probeerde ik tijd te maken maar dat werd niet gewardeerd. Nu met kerst wilde ik t bij mijn moeder en mijn vriend vieren dat vond hij geen probleem hij zij "boeien" als je nieuwjaarsdag maar wel komt. Mijn oma is dan jarig zijn moeder. Alleen daar wil die niet meer mee in contact komen. Maar ik wil wel naar mijn oma en dat heb ik ook gezecht. Zijn antwoord was ik ben toch wel belangrijker zeker. Toen was er nog een beetje ruzie en toen moest ik huilen we waren aan het bellen maar ik kon het niet meer dus had opgehangen. Hij zij dat alles mijn schuld was. Sinds vorge week niks meer van hem gehoord zelfs niet bij kerst. Ik voel me schuldig omdat hij alleen is en ik voel me schuldig dat ik niet bij hem ben omdat hij alleen is. Dat is zo raar omdat hij zo lelijk tegen mij doet. Hij heeft t altijd zo kunnen draaien dat het mijn schuld was en het is hem altijd gelukt dat ik bij hem terug kwam. Ik weet alleen niet meer wat ik moet doen. Ik zit er zo erg mee.
Twee dagen ging het goed
Femke, 13 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi
Ik heb al zeven jaar gescheiden ouders en ik heb een zus en die is vijftien jaar een heeft een vriend en ze is echt een puber en me vader had lang een vriendin maar dat is sinds een paar maanden uit en me vader heeft ook geen werk hij is afgekeurd omdat hij in een ziektewet zat nu probeert hij zijn leven weer op rolletjes te krijgen en lekkerwijde helpt hem daar mee en hij werkt nu sinds kort in een restaurant mijn moeder een al vier jaar een relatie met mijn stiefvader hij is een toffe gast maar ik ging dis tweede kerst dag naar me vader met mijn zus heel gezellig maar me zus gaat sinds kort niet graag meer naar me vader Omdat ze dat niet zo leuk vind ofzo maar ze ging nu wel mee omdat et kers is en ze ging mee en de eerste twee dagen ging het goed maar de tweede avond ging het niet goed want ik kauwde effe op me nagels en toen zij me vader pak een nagelschaartje en mijn zus gaf me een tik en me vader zij doe eens niet en toen begonnen ze tegen elkaar te schreeuwen en nu zijn ze boos op elkaar en ik ben bang dat hij ook bood is op mij me zus gaat morgen weg want ze kwam maar voor een weekend en ik bleef tot oudjaarsdag maar ik weet nu niet of ik mee naar mijn moeder moet of niet
Twee dagen ging het goed
Femke, 13 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoi
Ik heb al zeven jaar gescheiden ouders en ik heb een zus en die is vijftien jaar een heeft een vriend en ze is echt een puber en me vader had lang een vriendin maar dat is sinds een paar maanden uit en me vader heeft ook geen werk hij is afgekeurd omdat hij in een ziektewet zat nu probeert hij zijn leven weer op rolletjes te krijgen en lekkerwijde helpt hem daar mee en hij werkt nu sinds kort in een restaurant mijn moeder een al vier jaar een relatie met mijn stiefvader hij is een toffe gast maar ik ging dis tweede kerst dag naar me vader met mijn zus heel gezellig maar me zus gaat sinds kort niet graag meer naar me vader Omdat ze dat niet zo leuk vind ofzo maar ze ging nu wel mee omdat et kers is en ze ging mee en de eerste twee dagen ging het goed maar de tweede avond ging het niet goed want ik kauwde effe op me nagels en toen zij me vader pak een nagelschaartje en mijn zus gaf me een tik en me vader zij doe eens niet en toen begonnen ze tegen elkaar te schreeuwen en nu zijn ze boos op elkaar en ik ben bang dat hij ook bood is op mij me zus gaat morgen weg want ze kwam maar voor een weekend en ik bleef tot oudjaarsdag maar ik weet nu niet of ik mee naar mijn moeder moet of niet

4