mijn ouders zijn nu zo`n 4 jaar uitelkaar. mijn vader ging toen hij 2 weken weg was al bij een ander inwonen in het begin leek het allemaal goed mooi en fijn maar dat veranderde mijn stiefmoeder is jaloers op mijn zus en mij we mogen niet naast mijn vader zitten ofzo de afspraak was dat ik 12 keer per jaar naar hem toega maar ik ga nu helemaal niet heen op de telefoon hebben mijn zus en me stiefmoeder ruzie moet ik heen gaan of niet het zo ongezellig daar zonder mijn zus er valt nog zo veel te vertellen maar ach doei hopelijk krijg ik nog Advies

Hayy! Ik ben 13 jaar, ik ben bijna 14. Mijn ouders zijn inmiddels ongeveer drie en een half jaar gescheiden. Mijn vader is vreemdgegaan met de vrouw waar hij inmiddels ook mee getrouwd is. Mijn ouders hebben geen vechtscheiding, maar ze praten niet tegen elkaar. Ik heb een halfbroertje bij mijn vader, hij is inmiddels 1 jaar oud. Het probleem is dat het niet klikt tussen mijn stiefmoeder en mij. Ik ( en mijn familie ) hebben het gevoel dat ze ons er niet bij wil hebben. Ik kom niet meer bij mijn vader. Mijn stiefmoeder liegt over mij ( en laatst ook over mijn oma een de kant van mijn moeder ). het probleem is dat mijn vader haar gelooft. Mijn stiefmoeder is bang dat ik mijn halfbroertje iets aan zal doen. Dat is natuurlijk onzin want hij is echt een super lief jochie en ik ben gek op hem! Als ik heb wil zien dan moet dat stiekem op momenten dat me opa en oma oppassen. Ik probeer al heel lang om de situatie te verbeteren maar ik ben er onderhand een beetje klaar mee. Ik weet niet wat ik moet doen. Mijn stiefmoeder en ik praten niet met elkaar. ik wil wel heel graag contact met mijn vader maar dat kan dus niet. we kunnen hem niet alleen zien. mijn familie heeft alles al geprobeerd maar niets werkt. heeft iemand raad? alvast bedankt! Xx

hoi, mijn ouders zijn pas sinds kort gescheiden, mijn moeder heeft nu een vriendin, ze is nog nooit eerder op vrouwen gevallen. Ook mijn vader ofja het is altijd al mijn stiefvader geweest heeft nu ook een vriendin. Ik woon bij me moeder en mag zelf kiezen wanneer ik naar me vader ga. Me vader heeft eerst bij me oma gewoond omdat hij een huis moest vinden en sinds 1 april heeft hij er een en woont hij daar. Maar ik ga er nooit naar toe, want iets houdt me tegen. Zijn vriendin is heel aardig ja maar die vriendin heeft een zoon (14 jaar) en ongeveer in februari/maart was ik met hem bezig maar dat heb ik afgekapt omdat ik wist dat zijn moeder en mijn vader met elkaar bezig waren. Ik ben nu 2 keer bij me vader geweest en de eerste keer was ik alleen met me vader en broertje en zusje. en de tweede keer was ook zijn vriendin en haar zoontje er bij. En ik voelde me toen heel ongemakkelijk daar. later toen ik naar me moeders huis terug ging begon hij me te appen en begon ik hem weer leuk te vinden maar dat heb ik ook weer af gekapt. Maar ik wil nu niet meer naar me vader want het houdt me tegen dat dat zoontje daar kan zijn. En als ik bij me vader ben voel ik me gewoon niet thuis. heeft iemand ongeveer hetzelfde probleem of weet iemand hier raad mee?

Hoi, Hoewel mijn ouders al een tijdje gescheiden zijn, vond ik het toch wel interessant om mijn verhaal hier te uiten. Vanaf dat ik baby was konden mijn ouders het niet echt goed met elkaar vinden. Mijn moeder zegt dat ze nooit van mijn vader gehouden heeft en dat het allemaal onder dwang was. Ik heb veel verhalen gehoord dat ik gebruikt werd in ruzies, zodat er geen gevecht zou ontstaan. Vooral door mijn vader. Ik ben tot mijn 12e eigenlijk heel vaak voor de gek gehouden door mijn vader.. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4jr was. Dus nu zo'n 10jr geleden. Zoals ik al zei is dat best een tijdje geleden, maar ik kan er nog steeds zo boos om worden over hoe het allemaal is gelopen. Mijn ouders hebben heel vaak ruzie gehad. Mijn moeder ging het om mij, maar mijn vader ging het allemaal om de eer en zijn gelijkheid. Daar ben ik pas achter gekomen toen ik ongeveer 10jr was. Ik begin even bij het begin. Toen ik nog een baby was kregen mijn ouders een keer hevige ruzie, terwijl ik lag te slapen. Het begon een soortvan gevecht te worden. Mijn vader heeft mij uit mijn bedje gehaald, zodat hij veilig was en mijn moeder hem niets aan kon doen, omdat hij mij in zijn handen had. Hij heeft mijn moeder naar de trap gelokt en met een rare beweging van de trap geduwd. Toen is hij er met mij vandoor gegaan. Mijn oma (de moeder van mijn vader) kwam op dat moment naar ons huis en zag mijn moeder onderaan de trap liggen. Zij gaf mijn moeder overal de schuld van. Wat nergens op sloeg, want mijn vader was degene die fout zat. Dit verhaal kreeg ik pas te horen toen ik ongeveer 12jr was. Mijn moeder vertelde mij vaak verhalen over hoe het in het verleden allemaal was gegaan. Ze vond mij iets te jong om dit verhaal te weten. Ze wist dat ik er heel boos om zou kunnen worden. Dat was ook waar. Ik kan nog steeds niet begrijpen waarom mijn vader zoiets zou kunnen doen. Na een tijdje waren we verhuisd naar een wat groter huis. Ik was ongeveer 3jr toen mijn vader na een werkdag thuiskwam. Mijn moeder had eten gemaakt en we zaten samen op de bank. Mijn vader ging tegenover ons zitten op de stoel. Nadat hij zijn eerste bord leeg had gegeten, wilde hij nog een bord. Hij schoof zijn bord naar het midden van de tafel en wachtte af tot mijn moeder opnieuw ging opscheppen voor hem. Aangezien mijn moeder dat dus niet deed, werd hij boos en beveelde een soortvan dat mijn moeder een tweede bord moest opscheppen. Mijn moeder zei dat ze mij eten aan het geven was en dat ze zelf ook nog moest beginnen met eten, dus ze vroeg of hij het zelf wilde doen. Mijn vader werd woest en had het bord tegen de muur gegooid waar de bank tegenaan stond waar mijn moeder en ik op zaten. Alle bordstukjes vielen op ons. Wat daarna is gebeurd weet ik niet. Dat is mij niet verteld. Volgens mij kwam er weer een hevige ruzie. Mijn vader heeft vaak gedreigd dat hij mijn moeder iets aan zou doen als ze wegging bij hem. Ook heeft hij gezegd dat hij mij wat aan zou doen. Ik was nog klein, dus ik had niets in de gaten. Naarmate ik ouder werd, begon ik steeds meer na te denken en ik wilde op een gegeven moment niets meer met mijn vader te maken hebben. Mijn moeder was het zat en toen ik 4jr was, zijn wij verhuisd en hebben we zo'n 2jr samengewoond. Totdat mijn moeder mijn stiefvader leerde kennen op een feest. Al vanaf de allereerste keer dat ik hem zag, ben ik superblij met hem. Ik heb een hele goede band met mijn stiefvader en hij heeft eigenlijk ''het vaderschap'' overgenomen in mijn leven. Mijn ouders hadden heel veel rechtszaken. De ene na de andere volgde. De rechter had besloten dat ik om het weekend mijn vader mocht zien. Rond de tijd dat ik 5 tot 7jr was, vond ik het hartstikke leuk om naar mijn vader te gaan. Ik had nooit problemen en ik had eigenlijk ook nog niet echt door wat er aan de hand was tussen mn ouders. Vanaf mijn 7e werd het steeds duidelijker. Ik kreeg verhalen te horen die ik allemaal niet wist en ik kreeg het steeds minder naar mn zin bij mn vader. Ik moest heel vaak dingen voor hem doen en we deden alleen maar dingen wat hij leuk vond. Als ik wat wilde, deden we het tegenovergestelde. Ik kreeg steeds meer door hoe hij was en uiteindelijk was ik aan het twijfelen of ik nog wel naar hem toe wilde. Ik kreeg steeds vaker ruzie met mijn vader en hij gaf altijd mijn moeder de schuld. Hij zei dat ik haar aan het napraten was en dat als we aan het bellen waren, dat mijn moeder naast mij zat om me in te fluisteren wat ik tegen hem moest zeggen. Dat was natuurlijk helemaal niet waar. Mijn moeder vond en vind het prima als ik contact heb met mijn vader en hoe erg ze hem ook haat, wil ze het me niet verbieden om hem te zien. Het is mijn eigen keuze. Dat heeft hij nooit gelooft en dat gelooft hij nu nog steeds niet. Mijn moeder heeft uiteindelijk gelijk gekregen in alle rechtszaken. Toen dat voorbij was, begon mijn vader weer te dreigen. De afspraak was dat hij mij om 6 uur om de vrijdag ophaalt thuis, maar dat is niet wat hij wilde. Heel vaak stond hij opeens op de stoep voor school. Ik wist nooit wat ik op dat moment moest doen en ik verstopte me de hele tijd totdat hij weer wegging. Ik werd op een gegeven moment zo bang van hem dat ik niet eens meer durfde te praten aan de telefoon. Ik kreeg bijna een hartaanval als ik zag dat er ''pappa'' op mijn telefoonschermpje stond. Ik durfde niet op te nemen, maar heb dat vaak genoeg wel gedaan. Gewoon uit respect. Het is allemaal veel te ver gegaan. Bang worden van je eigen vader. Dat hoort niet. Mijn moeder en stiefvader hebben vaak genoeg de politie erbij gehaald wanneer hij weer eens op de stoep stond, terwijl het geen 6 uur was. Toen ik 10jr was, ben ik erachter gekomen dat het bij mijn vader allemaal om zijn eer en gelijkheid ging. Na alle rechtszaken heeft hij niet meer zoveel tijd in mij gestoken. Hij ging verder met zijn leven en ik hoorde daar niet meer bij. Hoewel hij dat wel heel vaak zei. Hij vertelde altijd dat ik zijn prinsesje was en hij altijd van mij zou blijven houden, no matter what. Dat heb ik dus nooit gelooft. Als je dan zoveel van je kind houd, waarom blijf je er dan niet voor ''vechten'' om je kind te kunnen blijven zien?! Ik heb nu al zo'n 4jr geen contact meer met mijn vader. Ik heb er ook geeeen behoefte aan. Van mijn part hoef ik die man nooit meer van mijn leven te zien. Mijn stiefvader is nu mijn vader. Al vanaf dat ik 6 was en dat zal altijd zo blijven. Groetjes, Nina.

mijn ouders zijn nu al bijna zeven jaar uit elkaar. laats is er ruzie geweest, mijn ouders hadden ruzie voor mijn stiefvader (hij heeft ons vroeger vaak geslagen) door die ruzie is nu alles verandert ik heb slecht contact met mijn vader en die vriendin van haar. ik voel me niet fijn bij me ouders thuis, maar ik wil ook niet weg daar. ik weet nu effe niet meer wat ik moet doen. help me

beste villapinedo. ik en mijn vader hebben ruzie en de ruzies worden steets erger en meer. laats heeft had ik een gesprek met mijn vader en toen ging mijn stief moeder zich er mee bemoeien toen heb ik haar gevraagt om weg te gaan maar ze blijft zich met mij bemoeien toen heb ik tegen haar gezecht dat ze niet mijn moeder is toen schrok ze en liet ze me met rust. nu wil ik niet meer naar mijn vader toe door al die ruzies en mijn stief moeder wat moet ik doen?

Ik voel me echt slecht en onveilig bij me vader.hij pakte me gewoon uit woede bij me strot.me moeder vind ik ook veel aardiger en als ik dan wat vraag dan geeft ze eerlijk andwoord en me vader regelmatig niet.ze zijn nu al 2 jaar geschijden. Daardoor kan ik moeilijk met er mee door gaan.en met me stief vader kan ik het goed vertelen.me moeder gaat ook veel vaker mee naar school dan me vader.hij kijk ook altijd zagerijnig als hij me komt ophaalen op de na schoolsopvang.

mijn ouders zijn al 3 en half jaar maar het contact is waardeloos mijn zus heeft ruzie met mijn stiefmoeder ze vinden dat mijn zus in gesprek met ze moet laatst deden ze dat en het ging helemaal mis mijn stief moeder loopt dingen over mijn oma te zeggen die niet waar zijn ook heeft hij gezecht dat hij vreemd is gegaan wat moet doen om nog met bijde ouders het leuk te hebben

Hallo, Gisteren gebeurde er iets heel stoms. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend en ze wil bij hem gaan wonen in Brabant. Ik wil niet weg hier omdat ik hier al mijn vrienden heb en ik woon hier al heel mijn leven. Ik wil ook wel mee omdat ik anders mijn moeder bijna nooit meer zou zien. Mijn vader wil natuurlijk niet dat ik weg ga omdat ik hém dan bijna nooit meer zou zien. Mijn vader is dus heel boos op mijn moeder, en gisteren heeft mijn vader mijn moeder uitgescholden. Ik ga al best lang naar een coach en ik heb nu besloten om met mijn moeder mee te gaan. Mijn vader is daarom nog bozer geworden, en daarom heeft hij mijn moeder uitgescholden. Later in de auto heeft hij ook nog allemaal slechte dingen over mijn moeder en mijn stiefvader gezegd. Mijn vader dreigt ook soms om naar de rechter te gaan en daar word ik heel erg bang van. Heeft iemand advies???? xx

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 was, ik ben nu 17. Mijn moeder kreeg kort na de scheiding een nieuwe vriend, Ik kon het heel goed met hem vinden en ging hem echt zien als mijn eigen vader, vooral omdat ik en mijn echte vader bijna altijd ruzie hebben/hadden. Maar, een jaar geleden is mijn moeder bij die stiefvader weg gegaan. Ik heb hem daarna nog een paar keer gesproken maar ik vind het heel erg moeilijk om contact met hem te onderhouden omdat het heel veel herinneringen opwekt. Ik heb sinds een half jaar ook amper contact met mijn vader en mis mijn oude stiefvader nog veel meer. M'n moeder heeft nu weer een andere vriend en ik vind hem echt niet aardig en mijn moeder stopt al haar tijd in hem en niet in mij. Ik mis het contact met mijn oude stiefvader heel erg en vind het heel moeilijk om met haar nieuwe vriend om te gaan. Heeft iemand iets van tips over hoe ik hier mee om kan gaan?!