Hoi, Op jonge leeftijd, 5 a 6 jaar oud, zijn mijn ouders gescheiden. Hoe dat allemaal verlopen is kan ik me niet goed meer herinneren. Wat mij bij staat is dat ik en mijn broers de helft van de week bij de ene en de andere helft bij de andere ouder woonde. Ik trok me voornamelijk altijd van mijn vaders mening heel veel aan en dacht daarom dat ik een hele speciale band had omdat het voor mij heel diep voelde. Dit leidde regelmatig tot flinke schuldgevoelens, als ik dingen deed of dacht die niet overeenstemde met wat mijn vader vond of wilde. Nu, meer dan 20 jaar na de scheiding, begin ik op te merken dat die speciale band voornamelijk gebaseerd was op het tevreden willen stellen van mijn vader, koste wat kost. Een misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel voor het geluk van mijn vader. Dit heeft ertoe geleid dat ik mijn leven tot nu toe heb ingericht op basis van een beeld dat ik heb over hoe mijn vader het graag zou zien. Dit inzien alleen al werkt als een heuse verlichting, een last van mijn schouders omdat ik nu geen rekening meer hoef te houden met dat wat mijn vader en in principe ieder ander ervan vindt. Overigens is dit niet iets wat ik iemand kwalijk neem, noch mijn ouders, noch mezelf. Het is immers een samenspel van omstandigheden waarin dit tot stand is gekomen en niemand heeft dat bewust op deze manier vormgegeven. Wilde dit bericht ten minste delen om het van me af te schrijven en mogelijk helpt het andere bij herkenning van vergelijkbare gevoelens. Groetjes,

Hoi, ik zit al een lange tijd in de knoop met mezelf. Mijn ouders zijn nu ongeveer 3 jaar gescheiden en ze hebben beide een ander verhaal waarom. Mijn vader zegt dat die mijn moeder niet meer zag zitten en dat het daarom over was gegaan. En mijn moeder verteld mij dat mijn vader vreemd is gegaan en ons heeft achter gelaten. Mijn vader heeft echter redelijk snel een nieuwe vriendin dus ik vind het erg lastig wat ik moet geloven of meer wat ik WIL geloven. Mijn moeder is elke dag er nog kapot van en heeft veel haat richting mijn vader en verteld dit ook aan mij hoe ze er over voelt. Ik vind dit soms niet fijn om aan te horen omdat het wel mijn vader blijft. Ik heb er ook minder last van dat zij er van heeft. Mijn leven is in deze 3 jaar ook flink veranderd. Ik leefde namelijk mijn beste leven toen mijn ouders nog bij elkaar woonden. We hadden een super mooi huis en hadden het altijd leuk. Toen mijn vader weg ging veranderde dat snel. Mijn broer zat/zit bijna altijd zelfstandig op zijn kamer en mijn moeder standaard achter de laptop. Ik ben om het weekend bij mijn vader en daar is het ook lang niet zo gezellig zoals vroeger. Ik heb zijn vriendin nog niet ontmoet, mijn vader wilt dit wel graag maar ik weet niet of ik dit ook wil, of dat ik het niet wil omdat mijn moeder het niet wilt. Ik zit al ongeveer 5 jaar bij een psycholoog voor ook veel andere problemen maar nu dus ook dit. Ik kom er zelf gewoon niet meet uit soms en weet echt niet wat ik moet. Hebben jullie tips of ervarin

Ik heb vaak ruzie met mijn vader hoe kan ik dat stoppen

Ik vind het wisselen van huis zo moeilijk omdat ik papa of mama dan zo ga missen. Hoe kan ik het wisselen makkelijker maken zodat ik minder verdrietig ben?

Mijn moeder heeft al sinds 2 jaar een nieuwe vriend en ze zijn inmiddels al 7 maanden getrouwd. Ik vind hem geen fijn persoon en dat heb ik met mijn moeder gedeeld, maar daar heeft ze niks mee gedaan. Ook wil ze nooit meer iets samen doen zonder hem erbij en daar heb ik heel veel moeite mee. Met haar praten lijkt niet te werken, want zij vinden dat ik me aan moet passen en dat het niet aan hun ligt. Ze wil dat alles weer goed gaat, maar ik heb niet het gevoel dat ze daar echt moeite voor wil doen.

Ik heb een vraag. Mijn ouders zijn nu ongeveer 4 jaar gescheiden. Inmiddels heeft mijn vader een nieuwe vriendin. in het begin ging het wel goed tussen mij en haar alleen de laatste tijd gaat heg steeds minder. Ze is ontzettend eigenwijs en kijkt alleen naar haar zelf. Ik vind mijn vader echt een super gozer alleen als dan zijn vriendin er bij is is hij een stuk anders en dat vind ik heel erg jammer. Wat moet ik hiermee?

hoi mijn naam is Sophie mijn ouders hebben besloten dat ze gingen scheiden toen ik vier was maar naar vier jaar kwamen ze weer bij elkaar dat was een hele leuke verassing maar na 8 maanden ging het niet goed meer dus besloten we weer terug naar waar we weer woonden maar we moesten wel weer een nieuwe huis vinden want de andere is al verkocht maar ik ga weer terug naar de school waar ik op zat maar we zitten nu met een andere school in want we krijgen een nieuwe school mijn zus van tien heeft er niet zo veel moeite mee maar ik wel maar ik weet wel hoe het voelt wand ze waren al een keer uit elkaar maar het voelt niet fijn ik weet niet wat ik nog meer kan typen dus de groeten van Sophie

Mijn ouders zijn ongeveer 8 maanden geleden gescheiden. En mijn vader heeft net een nieuwe vriendin. Hoe kan ik zogen dat mijn moeder dat goed accepteert?

mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden ik kom niet meer bij mijn vader als ik bij hem was en ik had pijn hij zei toen gaat wel weer over terwijl ik een gebroken sleutelbeen had wat moet ik nu tegen hem zeggen?? Ik wil niet meer naar hem toe

Waarom moeten mijn ouders scheiden. En niet die van een ander.