Mijn moeder en mijn stief vader zijn uit elkaar en voel me niet fijn wat kan ik doen?

Mijn ouders zijn een jaar geleden gescheiden. Ik ben zelf hoogbegaafd en mijn vader heeft autisme. Mijn broertje (11) lijkt ook autisme te hebben. Mijn moeder heeft long-covid en ik heb soms het gevoel dat ik mijn broertje half moet opvoeden. Hij heeft veel problemen met plannen en andere dingen. Mijn ouders zijn nog heel veel aan het regelen en het komt ook elke keer tussendoor. Wanneer je mijn vader en mijn broertje bij elkaar zet, worden ze gegarandeerd allebei boos. Als we bij mijn vader zijn, leunt mijn broertje ook op mij. Mijn vader vindt het allemaal wel best, maar mijn broertje leunt daardoor ook op mij wanneer we bij mijn moeder zijn. Mijn moeder vindt dat niet goed omdat ik die rol niet hoor te hebben. Soms regelen mijn ouders iets via mij, en dan weer met elkaar, waar weer ruzie door komt. Nu zie ik eigenlijk pas mijn eigen probleem. Ik krijg zoveel stress van school, waar ik in de 2e zit, omdat niemand me begrijpt, omdat ik hoogbegaafd ben. En ik schaats op een redelijk hoog niveau. En dan komt thuis daar bovenop.

Als je ouders gaan scheiden en ze paten lelijk over elkaar en je vindt dat niet fijn, zou ik stop zeggen. Als ze doorgaan, zou ik het tegen één van je vrienden zeggen. En naar een fijne plek gaan in je hoofd.

Mijn ouders waren eerst soort van al uit elkaar. We hadden 2 huizen en als we bij mijn moeders huis waren ging mijn vader mee en andersom ook. Maar laatst had ik een ruzie met mijn vader. Ik wou die dag logeren maar dat mocht niet, dat vond ik niet zo erg. Maar toen belde een vriendin van mij mij en wou ik opnemen, en toen begon hij helemaal te schreeuwen. En hij had die middag ook al even geslapen en sinds dat hij wakker was geworden was hij al chagrijnig. Dus ik was wel klaar met mijn vader. Mijn moeder was toen werken maar toen dat ze thuis was wou ik eig weglopen. en me moeder merkte dat ik boos was dus ze zei van ''ga anders eff een rondje lopen'' zodat ik me hoofd rustig kon maken. Maar ik had al een tas met kleding buiten gezet omdat ik wou weg lopen (wou ik al langer), dus ik dacht zo van dan ga ik buiten wachten tot een goed moment om mijn fiets te pakken en dan ga ik weg. Maar toen ging mam de hond uitlaten en toen kwam ik haar tegen en toen vertelde ik alles tegen haar. En toen zei ze dat ze met pap ging praten dus ik ging weer mee terug naar huis. Dus toen hadden ze gepraat en kwam pap naar binnen. En toen heeft hij me eig gw buiten gezet. hij zei ''Als je zo graag weg wilt ga dan maar. Pak je spullen maar'' Dus toen wou ik gaan maar mam ging mee en toen gingen we met zn alle (me zusje en de 2 honden) naar mams huis. En toen zei papa ''Ja ga allemaal maar. Neem iedereen maar mee'' . Dus toen zijn we naar mams huis gegaan een week en sinds dien zijn ze uit elkaar

Zouden me ouders me haten als ik bij een van me ouders blijf wonen?

Soms twijfel ik of mijn ouders wel van mij houden, ook al zeggen ze het elke dag, toch vind ik mezelf soms niet goed genoeg. Ook wil ik niet permanent bij de ene ouder wonen want ik wil de ander niet kwetsen of minder laten voelen of dat ze het gevoel krijgen dat ik die andere ouder leuker vind om een willekeurige reden, ook al doe ik m'n best om dat niet zo over te laten komen. Heeft iemand anders ditzelfde gevoel en als ja, hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Mijn zus en ik hebben een paar maanden gelden voor mijn moeder haar 50ste verjaardag haar beloofd om haar mee uit eten te nemen voor haar verjaardag (op onze kosten) en dat is helemaal prima. Maar toen we ook daadwerkelijk gingen eten wou mama betalen, niet wat mijn zus en ik wouden, maar op een of andere manier is het toch gebeurd. Een aantal weken terug zij mama dit weer tegen mij en ik zij “dan doen we het zoiezo in de zomer en dan pakken we een lekker terrasje” en dat vond ze goed zij ze. En nu toch, vandaag, waren mijn zus en ik (in het bij zijn van mama) een cadeautje aan het kopen voor onze stief-moeder. Het pakketje zou binnen komen op vrijdag in plaats van donderdag wat vervelend is, omdat ze donderdag jarig is. En toen zij mama “dan geef je toch gwn een briefje waarop staat dat ze nog iets krijgt, maar uiteindelijk niks krijgt. Tipisch iets voor die familie (de familie van m’n vader)” en daarbij zij ze dat ze het kut vond niks te hebben gekregen voor haar 50ste verjaardag. Wat ik snap. En ik voel me er nu heel kut over over dit alles. Aangezien ik echt de beste bedoelingen heb en mama het niet lijkt te zien. Ik krijg altijd het gevoel dat het allemaal mijn schuld is, omdat mam altijd alles op andere dingen gooit terwijl ze t denk ik niet door heeft. Ook weet ik niet wat ik hier van moet zeggen of hoe ik hier tegenin kan gaan.

hoe lang duurt het dat mijn ouders weer trug bij elkaar komen? van sjuul

Mijn stief moeder zegt dat ik naar een psycholoog moet. Ook mijn vader denkt dat nu door haar.

Mijn ouders gingen schijden toen ik een half jaar was ik weet dus niet anders. Mijn vader werkte op de vrachtwagen en we waren vaak samen in de vrachtwagen. Doorde weeks was ik bij mijn moeder en ik was 2 weekende bin me vader en dan 1 bij mijn moeder. Nu heeft mijn vader 4 jaar een vriendin en hij belde me op en hij ging heel hard schreeuwen. Hij zij je word net z'n leugennaar als je moeder toen hing ik op en rende ik naad boven hij belde terug en mijn moeder zij je mag mijn dochter pas weer belleb als je normaal kan doen. Toen heb ik hem 1,5 maand niet gezien en heel wijnig gesproken. Ik ging hem missen ben weer heen gegaan en je raad het al het ging weer mis. Nu zie ik hem al weer 2,5 maand niet. Ik wil hem niet meer zien en me achternaam veranderen. Het voelt alsof ik geev vader meer heb.