ik heb een vraag. Mijn papa en mijn oma (mama van mama) zeggen steeds domme/stomme dingen over elkaar. Daar word ik heel verdrietig van. Hoe kan ik daar mee om gaan?

Hoi... Als ik eens in de toekomst kijken kon, en dit had kunnen zien aankomen 2 jaar geleden. Hoe had mijn leven er dan uit gezien ? Hoe had mijn zusje er nu bij gelopen ? Was ze dan vrolijker dan nu?, had ze dan meer zin om naar m'n vader te gaan dan nu?. Zaten we dan savonds rond de tafel gezellig te kletsen en een spelletje te doen ?. Wij leiden momenteel een dubbel leven. Bij mijn vader en zijn vriendin gaan heel veel dingen erg moeilijk. Er is vaak ruzie bij mijn vader als wij er zijn. Want het lijkt vaak of hun het niet leuk vinden als wij er zijn. Bij mijn moeder... Gezellig aan tafel eten, de normale manieren. Maar mijn moeder die ongelukkig is, en niet meer in het gelukkige leven samen met iemand wilt stappen om het geen wat mijn vader kapot gemaakt heeft bij haar. Dit is er sneu en triest dat het zo loopt. Pap en mam.. zien jullie dan echt niet hoe het gaat ? In beide gezinnen? En hoe mijn zusje en ik er mee moeten "dealen". Dagen die ik zelf moeten plannen wanneer we bij wie wie zijn... dat hoort toch niet ?. Vervolgens gezeur krijgen over die dagen omdat we te weinig bij m'n vader zijn en mijn vader die zegt dat:" 4/6 van de 15 dagen" in de maand wel prima is... en zelfs minder mag zijn. Maar ondertussen klagen dat we jou weinig zien. Wat gaat hier fout ?, doen wij het dan zo verkeerd?, moeten wij ons aanpassen om te zorgen dat het gezellig wordt bij beide gezinnen?. Probeer te luisteren naar je kind, naar het geen wat hun te zeggen of in te brengen hebben.. zonder meteen te oordelen. Groetjes lis

ik vind het niet leuk dat mijn vader bezig is met zijn restaurant.hij reageert niet op ons. hij is heel onbeleefd. kan iemand mij helpen mmmeeeeeeeeeeeee

Mijn ouders zijn net een maand gescheiden. mijn zus en mijn broertje groeien steeds meer uit elkaar omdat wel elkaar zo weinig zien. ik probeer ze wel weer een beetje bij elkaar te brengen maar dat is moeilijk. heeft iemand misschien een tip om ze weer bij elkaar te brengen?

ik wil een kindje uit mijn klas helpen hoe moet ik dat doen

Hoi, ik ben erachter gekomen dat mijn moeder wilt scheiden van mijn vader en dat ze gevoelens heeft voor een ander. Ik heb het haar wel eens gevraagd of er iets aan de hand was thuis, ze beweren beide dat er niets aan de hand is. Terwijl ik al langer het gevoel heb dat er iets aan de hand. Wist nooit wat, maar nu dus wel. Diezelfde dag voor dat ik erachter kwam was ik met mijn moeder op zoek naar een leuk cadeautje voor mijn vader voor kerst, ik dacht dat een weekendje weg wel leuk leek. Mijn moeder vond het ook een leuk idee. Terwijl ik later dus erachter kwam dat ze weg wilt van mijn vader en een ander heeft. Wat moet ik hier in vredesnaam mee? Ze liegt gewoon tegen me en beweert dat er niets aan de hand is, terwijl ik nu wel beter weet. Ik durf het niet te zeggen dat ik het weet en durf het ook niet tegen een van mijn vrienden of mijn zus te zeggen. Help?

Haii,Mijn ouders WILLEN gaan scheiden,Tenminste mijn moeder wilt het graag,Dan heeft ze meer rust zegt ze,Maar als ze alles alleen moet doen heeft ze toch minder? Mijn vader daar op tegen wil echt niet scheiden.Maar ik heb een hondje en die moet daar door ook weg,Ik ken hem al paar maanden,En ik kan echt niet zonder hem,En dan stiefouders wil ik echt niet.Ik wil mijn moeder met niemand anders zien kussen,En andersom ook.En dan krijg ik vast en zeker ook nog stief zussen,broers,zusjes,broertjes dat wil ik echt niet,Ik heb een broertje,Een moeder,Een vader,Een hondje en ik wil ons 5 niet splitsen.

Mijn ouders zijn gescheiden, alleen wij mogen niet van mijn moeder naar de familie van mijn vaders kant toe. Ik heb mijn oma en opa al jaren niet meer gezien. Telkens wanneer ik om ze vraag, wordt ze natuurlijk weer boos. Wat kan ik doen, want ik mis mijn opa en oma echt heel erg.

Hallo allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 16 jaar was. Mijn moeder had al snel een nieuwe relatie met een man die ik vanaf mijn geboorte al ken en zelf 3 kinderen heeft waarvan de jongste vroeger mijn beste vriendinnetje was. Toen bekend werd dat mijn moeder en hun vader een relatie kregen, was dit erg moeilijk en niemand was het er mee eens. Zijn kinderen waren toen nog erg in de rouw, zij waren hun moeder net een half jaar geleden verloren aan kanker. Mijn moeder heeft haar nog verzorgd, tot op haar sterfbed. Dit was erg begrijpelijk, maar mijn eigen broer was ook woedend en heeft een tijd lang geen contact gehad met mijn moeder. Ik leek toen de enige die het allemaal accepteerde en er in zekere zin 'vrede mee had'. Wel kan ik me herinneren dat ik mij erg alleen voelde, ik woonde nog thuis en we trokken vrij snel bij hun in huis en mijn eigen broer zag ik niet vanwege zijn ruzie met mijn moeder. Inmiddels ben ik 26 jaar en het laatste jaar merk ik dat het af en toe ontzettend moeilijk heb met het feit dat mijn ouders niet meer bij elkaar zijn en elkaar ook niet kunnen uitstaan, ze hebben geen contact en inmiddels heeft mijn broer, door een ruzie, al anderhalf jaar geen contact meer met mijn vader. Voor mij kwam dit best als een verrassing aangezien ik altijd gedacht heb dat ik juist degene was die er goed mee om was gegaan... ik heb steeds vaker last van ontzettende huilbuien, ik word zomaar ineens overspoelt met verdriet en begin dan zo ontzettend hard te huilen. Ook heb ik vaak nachtmerries, over mijn ouders, of over mijn broer en vader.. Ik snap niet hoe dit, na 10 jaar, toch weer boven komt drijven, terwijl ik er toen zo goed mee om kon gaan? Zou het kunnen dat ik alles misschien op een verkeerde manier verwerkt heb?