Hoi, Mijn ouders zitten midden in de scheiding en als mijn ouders bij elkaar zijn ben ik super zenuwachtig.Mijn vader had/heeft een nieuwe vriendin achter onze rug om. En ik wil niet bij mijn vader wonen als die vriendin daar gaat wonen wat moet ik doen? groetjes, onbekende

Mijn ouders zijn dit jaar 2 jaar gescheiden, maar het gaat alleen maar slechter. Mijn zus en ik hadden bijna niks door van de ruzies toen mijn ouders nog bij elkaar waren, maar nu bouwen ze hele rechtszaken tegen elkaar op. En ze beledigen en roddelen over de ander waar wij bij zijn en dat vindt ik heel vervelend! Wat moet ik doen? Waarom heb ik juist het idee dat het als maar slechter gaat? Weet iemand dat of heeft iemand dit ook?

Mijn ouders zijn aan het begin van de afgelopen zomervakantie in de scheiding gestapt. Mijn ouders hadden vaak ruzie en Mn vader was niet de leukste. Hij mishandelde ons nog wel eens ooit (0p een manier waarop het voor mij als klein kind leek dat het normaal was), hij heeft me zelfs als klein kind bij Mn nek omhoog getild. Hij was nooit een goede vader en veel mensen zagen niet hoe hij deed tegen ons want bij anderen mensen deed hij normaal. Vroeger gaf hij me altijd het gevoel dat ik minder voor m betekende dan Mn broer en zus (ik ben de jongste) hij gaf me meer straf, en deed altijd anders tegen mij. Tijdens de scheiding gebruikte hij ons om een goede vader te lijken door bvb een foto te maken toen we voor mijn verjaardag naar de stad gingen (normaal gingen we nooit zomaar naar de stad) hij werd boos omdat ik geen foto kon maken. Ook heeft hij me veel genegeerd tijdens de scheiding. Hij deed veel meer met Mn broer zoals dagjes weg omdat Mn broer aan zijn kant stond. Op een dag in de herfstvakantie in de ochtend kwamen ik en Mn zusje beneden (Mn moeder was werken) en toen was alles weg, de tv, de bank, de salontafel, de sonosbox en allerlei kleine spullen. De hele woonkamer was leeg. Ook schreeuwde hij op een dag toen ik zat was naar mij "Ik wil jou niet als zoon!" Nadat hij helemaal pist was geworden op mij voor niks. Dit zijn allemaal redenen waarom ik geen contact meer wil met Mn vader, ik mis hem niet en het gaat goed! Toch zeggen mensen dat het Mn vader is en dat hij dat altijd blijft daarom en dat ik contact met m moet opnemen. Zal ik dat wel doen? Ik wil het eigenlijk niet...

hoi allemaal. moet je voor je moeder zorgen als ze ziek . ik weet het niet .

hallo allemaal, elke keer hebben me ouders ruzie en dan weet ik niet wat ik moet doen. Ik dreig elke keer dat ik weg ga lopen omdat ik er gek van word. Ik wil dit wel tegen een vriend van me zeggen maar dat durf ik niet. iemand tips? XKim

Ik wil graag weten hoe jullie het doen met verjaardagen. Want ik wil/wou eerst graag dat ik mijn verjaardag bij hun allebei kon vieren. Maar mijn ouders mogen elkaar niet echt meer en praten alleen met elkaar als het over mij gaat. En dan wil mijn tante, oma, en nog veel meer hem niet zien! (mijn moeders kant) Alvast bedankt☘️

elke dag is het wel weer zo ver, me ouders hebben de laatste tijd best veel ruzie. Ik weet niet wat ik moet doen ik haal slechtere cijfers en ben bang dat ik dit jaar niet eens gaat halen.

Ik ben 12 jaar en ik heb een vraag mijn ouders zijn al 11 jaar gescheiden en ik heb het er nog steeds moeilijk mee want mijn vader heeft een vriendin al 8 jaar en ik kom bijna niet meer bij mijn vader meer omdat hij dingen heeft gedaan die niet echt heel goed zijn want hij had 5 jaar geleden beloofd dat we naar Spanje gingen en dit jaar heeft hij vakantie wanneer ik en mijn zus naar school moeten en dit jaar gaat hij naar Spanje mijn vraag is wat kan ik doen zodat ik er niet teveel meezit?

mijn ouders zijn nu bijna 2 haar uit elkaar en ik heb nooit zin om naar me vader te gaan...

Hoe bouw ik weer een band op met mijn moeder? Door verschillende gebeurtenissen tijdens de scheiding ben ik bij mijn vader gaan wonen. Ik kon haar simpelweg niet meer verdragen. Ik praatte nooit met mijn ouders of vriendinnen over de scheiding, en was altijd druk bezig met school en mijn sociale leven. Door te doen alsof het niet bestaat, maakt de gebeurtenissen echter niet verdwijnen. Nu zijn we een paar jaar verder en hebben beide ouders een nieuwe partner gevonden. Ondertussen heb ik nog steeds geen band met mijn moeder, wat een onzichtbare pijn is die ik altijd bij me draag. Ook merk ik dat ik de klappen van de scheiding nu pas ontvang. Ik ben erachter gekomen afgelopen week dat ik oververmoeid ben, en dat ik dus nooit heb leren luisteren naar mijn gevoelens/lichaam. Ik vind het moeilijk dat iedereen verder is gegaan, en ik hierbij dus ben achtergebleven doordat ik juist altijd degene was die door bleef gaan. Het is alsof alles me ineens inhaalt. Ik vroeg me af anderen dit ook hebben meegemaakt en tips hebben om weer een band met mijn moeder op te bouwen?