Ik ben bang dat we het huis gaan verkopen…..heeft iemand nog wel tips

Ik vind het best moeilijk gescheiden ouders omdat je de hele tijd open neer moet en als je iets vergeten bent je lader of iets anders dan moet je weer terug ben ik de enige met dit probleem

Ben ik de enige die het super irritant vind dat ik steeds zo'n mega rugzak mee moet nemen aan spullen van ouder naar ouder

ik heb gescheiden ouders die allebei heel verschillend zijn. ik voel dat de spanning de laatste tijd heel erg oploopt tussen hun en dat ik daar last van heb. we gaan verhuizen, mijn vader in mijn moeders huis en mijn moeder naar haar oude huis. mijn vader moet mijn moeder dus uitkopen. mijn moeder is een stewardess dus die heel weinig duidelijk van wanneer ze wel en niet thuis is. dat maakt het met verhuizen voor beide ouders dus lastig. mijn vader kan moeilijk plannen omdat hij niet ver van tevoren weet wanneer hij mij en mijn zus in huis heeft. er is bij de verhuizing van mijn moeder veel gedoe met kamers en de onderburen. ik voel dat ik daar te veel in word betrokken terwijl ik erg weinig mee kan. ik durf dat niet zo goed te zeggen omdat mijn moeder tegen een burn-out aan zit, en ik dan het gevoel heb dat ik haar tot last ben. ik zit de laatste tijd niet zo lekker in mijn vel, en ik vind het moeilijk omdat ik eigenlijk niemand heb aan wie ik het kwijt kan. mijn vader is vreemd gegaan op mijn moeder, dus het stukje vertrouwen is bij hem ver weg. daarom wil ik ben liever niks vertellen. bij mijn moeder ben ik bang dat ik haar tot last ben, en mijn zus heeft weinig tijd vanwege school. ik heb ook nog een stiefvader, stiefzus en stiefbroer waar ik ook nog veel rekening mee moet houden. het word me allemaal veel te veel en ik weet niet goed wie ik wat moet vertellen en wie niet. ik praat nu met een cjg coach die me villa pinedo heeft toegewezen, en tot nu toe bevalt het goed. x

Zou mijn vader me haten als ik hem niet meer wil zien?

hai, ik had gehoord dat je als je een bepaalde leeftijd hebt dat je dan zelf mag kiezen bij welke ouder je wilt wonen (ik heb mijn keuze ondertussen gemaakt) ik zou graag willen weten welke leeftijd dit is.

Mijn stief moeder zegt dat ik naar een psycholoog moet. Ook mijn vader denkt dat nu door haar.

Hoi ik ben Roos 12 jaar. Mijn vader gaat zamen wonen met zijn vriendin. Die vriendin heeft 2 kids een meisje van 12 en een jonge van 14. Ik kan er niet mee om.. ik vind het lastig dus ga ik vragen of ik mijn vader minder mag zien. Is dat slim of niet? En heb je nog tips voor het zamen wonen?

Hi, mijn naam is Isabelle en dit is mijn verhaal over mij en mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 was, ik herinner me helaas alles nog. Ik heb een zusje die 2 jaar jonger is en gelukkig kan zij zich niks meer herinneren. Mijn vader was vreemdgegaan op mijn moeder terwijl ze getrouwd waren. Toen onze moeder ons het nieuws vertelde stortte onze hele wereld in. Als klein kind kan je het natuurlijk nooit voorstellen dat je ouders uit elkaar gaan. In het begin toen we onze stiefmoeder (de vrouw waar hij mee vreemdging) ontmoette, was het best gezellig. We zagen ze bijna nooit omdat je “tijd voor zichzelf” nodig hadden onder kinderen. Onze moeder was haar hele leven thuismoeder geweest en wij waren heel gehecht aan haar. Dus wij vonden het wel prima. Tot onze stiefmoeder zwanger raakte. Nadat ze haar 1e kindje had gekregen wilde ze ons er de hele tijd bij hebben. En niet om een band op te bouwen, voor als je dat misschien zou denken. Ze gingen tot s’nachts naar feestjes en soms kwamen ze dronken thuis. Ik moest dan oppassen de hele nacht en ik droeg verantwoordelijkheid voor mijn (half)broertje en zusje. Na ongeveer ander half jaar raakte ze zwanger van haar 2e kindje. Mijn (half)zusje, en wederom moest ik weer oppassen. Ik werd verwaarloosd en emotioneel mishandeld. Ze zeiden dingen tegen mij die niemand in zijn/haar leven zou mogen horen. Ik kreeg angst voor hen, en ik kreeg dwangmatige gedachtes. Dit bleef zo voor ongeveer 7 jaar doorgaan tot ik er genoeg van had.

TW': zelfmoord Ik had laatst ruzie met mijn moeder over dat ik en mijn broertje en zusje week om week wouden( het is nu 10/4) en mijn moeder staat dat niet, technisch gezien mag ik wel zelf bepalen maar ik ga niet zonder mijn broertje en zusje. We vroegen waarom het van haar niet mocht en ze bedenkt steeds excuusjes zoals 'je broertje leert niet goed bij je vader' terwijl dat volkomen onzin is, en juist het tegenovergestelde. Maar na veel geschreeuw van mijn moeder en gehuil van mij vertelde ze tegen mij dat je zichzelf wou vermoorden door deze situatie, mijn vader en mij. Maar ik weet dat ze dit alleen doet zodat ze me kan dwingen om haar kant te kiezen tegen mijn vader. Maar toch ben ik bang dat elke keer als ik voor mijn recht om te kiezen wil vechten, dat ze me dat weer verteld. Ze verteld me steeds dingen die ik niet wil horen over hoe de scheiding verliep en forceert mij om te luisteren, meestal zijn ze ook maar half waar als ik er later achteraan ga bij mijn vader en zijn kant hoor. Ik probeer elke keer een volwassen gesprek met haar aan te gaan maar dan weet ze altijd wat ze moet zeggen om mij aan het huilen te krijgen en dan wil ik gewoon weg... Ik weet dat ze mij manipuleert. hebben jullie tips hoe ik dit kan aanpakken?