Hoi, ik ben Jayden. Mijn ouders zijn nu 9 maanden gescheiden, maar ik heb het heel erg moeilijk. In het begin dacht ik wel dat het over zou gaan, maar niets is minder waar. Ik koppel steeds terug naar de tijd dat mijn ouders nog bij elkaar waren, en word daar heel verdrietig om. Want ik weet best dat het nooit meer zal zijn zoals toen. Ik slaap al maanden nauwelijks en denk elke keer dat het allemaal aan mij lag dat mijn ouders zijn gaan scheiden. Er is niemand die mij hierbij kan helpen. Daarnaast verslechtert de band tussen mij, mijn vader, moeder en zusje. Ik begin me aan alles te irriteren en voel me dan zo verdrietig, want 'het is allemaal mijn schuld'... Wat moet ik doen om mijn zorgen te vergeten en wat vrolijker te worden?

Het is heel lastig, want mijn ouders zijn al sinds ik drie jaar ben gescheiden en ik ben al heel vaak verhuisd en dus ook al heel veel vrienden kwijt. Natuurlijk spreek ik ze heel soms nog maar dat is het. Normaal ging ik elke dag naar mijn bestie en nu maar ongeveer twee keer per jaar naar mijn vriendin. En nu woon ik ook heel verweg van mijn vader. En ik heb het idee dat mij moeder al heel lang tegen mij liegt, maar ze doet alsof en ze heeft ook mijn hond weg gedaan. ik had hem nog niet heel lang maar ik was er aan gehecht. En ik hou heel veel van dieren. En als ik verdrietig was dan ging ik met hem spelen en werd ik meteen blij en ik mis mijn vriendin ook heel erg. Ik probeer er over te praten, leuken dingen te doen zoals zingen of tekenen maar het helpt niet. Hopenlijk hebben jullie tips. groetjes van Cassandra Ps: ik ben nieuw hier

is het erg als je ouders nog maar net geschijden zijn en als je het moelijk vind

Als ik bij me vader slaap mis ik mijn moeder heel erg wat moet ik doen?

Mijn ouders zijn gescheiden sinds dat ik 7 was, ik zie ze allebei nog wel. Ik woon tot op het heden bij mijn moeder maar ik zie mijn vader elk weekend. In het begin vond ik het niet zo erg, ik was nog echter jong. Ik dacht "Joepie, meer cadeaus met kerst!" maar na een tijdje had ik door dat dat niet het geval was. Mijn moeder is in een depressie gegaan toen dat ik 10 jaar was, en dat heeft ze nu nog steeds. Mijn relatie met haar is naar de knoppe gegaan. Ze behandelt me niet meer als haar eigen kind en keert haar rug naar mij. Mijn stiefbroer Lucas krijgt echter wel alle aandacht (mijn moeder is hertrouwt.). Ik krijg steeds meer ruzies met haar en ze vindt dat ik steeds meer de bad girl ben geworden. Ik sluit me op in mijn kamer en blijf daar dan de hele dag zitten, ze roept me niet eens voor het eten. Ze heeft me al vaak gebodyshamed. Ik sluit me van iedereen af en wanneer ze dan is vraagt waarom ik zo hard ben verandert negeer ik haar omdat ik haar niet wil vertellen dat zij de reden is. Soms wordt ze boos en dan doet ze domme dingen, ze is zelfs zo ver gegaan om mij te gaan slagen. Laat je me vertellen dat dit niet zo'n een-keer-momentje is. Na een tijdje ging het verder dan met de and slagen en kwamen er ook voorwerpen bij. Ik heb vaak gedacht om weg te rennen van huis en niet naar mijn vader, met hem heb ik niet zo'n goeie band, yk? Maar ik kan telkens het huis niet verlaten, ik kan Lucas hier niet achter laten. Weten jullie wat ik kan doen? -Groetjes Valerie :)

Ik vind het moeilijk als ik bij papa ben dat ik niet met mama mag bellen. Wat kunnen jullie betekenen voor kinderen onder de tien jaar.

Hallo, ik heb er een probleem mee dat mijn zusje niet meer naar mijn vader wilt gaan. Hoe kan ik ervoor zorgen dat zij dat wel wil? Want ik vind het zielig/jammer voor mijn vader en soms scheld mijn zusje hem ook een beetje uit. Daar heb ik eigenlijk veel last van omdat ik wel van hem houd. Kan iemand alsjeblieft wat tips geven?

Wat moet je doen als je ouders gaan scheiden

nMijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 was, mijn ouders woonden toen in Nijmegen (Gelderland) mijn moeder is toen met mij verhuist naar Haarlem (Noord-Holland) omdat haar ouders daar woonden en niet genoeg geld had om een huis te kopen. Elk weekend als ik bij mijn vader ben ga ik eten bij mijn opa en oma maar als ik met mijn oma ergens over praat gaat ze hele gemene opmerkingen maken over mijn moeder en ik word er heel verdrietig van, Ik durf alleen noet er iets van te zeggen. Wat moet ik doen?

Beste VillaPinedo en alle kinderen die dit lezen, Mijn ouders zijn ongeeveer 1 jaartje geleden uitelkaar gegaan ik heb zelf 1 broer van 14 en 1 jonger broertje van 9, Wij hebben er soms nog last van en daarom vind ik hjet fijn dat VillaPinedo een website speciaal voor kinderen met gescheiden ouders opgericht, het begin is vooral wennen en daar heb ik soms nog last van, Mijn familie heeft er soms ook nog moeite mee zoals als ik ze op bezoek komen dan zien ze er maar 1. Ik heb ook 1 keertje gehad dat ze elkaar niet wilde zien, Ik hoop echt dat dit niemand mag overkomen gescheiden ouders, bij mij stond me leven op de kop toen ik het hoorde, Ik was boos maar vooral op me zelf ik dacht dat het mijn schud was omdat ik niet lief genoed had gedaan of niet goed luisterde, Maar het is niet de schuld van de kinderen, maar je ouders kiezen er zelf voor. Ze willen dit zelf ook niet en hebben er haast alles voor gedaan om niet te gaan scheiden, mijn ouders deden dat ook. ze moesten 1 keer in de 2 maanden naar iemand om over hun huwelijk te praten. Een tijdje ging dat goed en andere keren niet. ik ben zelf ook gewend om in een groot huis te wonen maar. Me vader bleef in het oude huis wonen en me moeder in een klein huurhuis. Ik hoop dat jullie iets van mij gebeurtenis hebben geleert maar bij andere kinderen kan het ook anders verlopen, De vader gaat naar zijn eigen land of de moeder en wilt dan het kind mee, of er komt een vechtscheiding. Je vader of moeder krijgen een nieuwe partner met soms kinderen, Mijn ouders hebben dat zelf niet. Als je in een scheiding zit of er net uit bent heel veel sterkte van mij toegewenst en ik wens je het beste Je kan ook altijd bij villapinedo of je vrienden terechtt, Je kan er zelf ook met je ouders over praten wat jij ervan vind en hoe je je dan voelt. maar 1 ding moet je weten.. Je moet nooit tussen je ouders kiezen dat is het ergste van een scheiding. Hopelijk hadden jullie er wat aan Anoniempje