Hey, Paar maanden geleden ben ik erachter gekomen dat mijn papa seks had met een andere vrouw. Hij gign al jaren vreemd maar alleen ik vermoedde dat maar nu is het dus duidelijk Hij ging dus vreemd. Mijn mama is tijdje boos geweest en wist geen blijf met haarzelf en mijn vader is 1 week ergens anders gaan wonen om beetje af te koelen. Toen hij terugkwam wilde hij nog een kans ook al zag mama het niet zitten, hij had nog een kans nadat papa maa kon overtuigen en mama teveel twijfelde. De tijd gign verder met veel ruzie discussie maar volgens papa is alles Toppie en leuk . Tot gisteren mama besliste dat het niet meer kan, mama is ongelukkig, niet meer verliefd, depressief. Mama wilt scheiden. Volgenden week gaat ze aan mijn vader vertellen maar ik ben zo bang! Want vorige keer was hij woedend en kregen we heel de familie tegen ons langs zijn kant maar deze keer moeten we stand houden, het wordt een lood zware periode voor mijn broer mijn mama en mezelf. Ik ben verdrietig, bang, en echr totaal gebroken. Heb je tips? Of kent iemand deze situatie? Help me aub want ik zit echt heel diep in de put. Mijn familie gaat uit elkaar vallen op het moment dat ze er moesten staan voor ons maar volgnes hun treft mijn vader geen schuld, zei vinden dat iedereen fouten maakt , ik snap het niet echr niet.

Oke, hoi allemaal. Dus, ik zit een beetje vast in mijn familiesituatie. Mijn ouders waren altijd gescheiden, sinds ik 4-5 was. Alleen is mijn vader vorig jaar overleden, door suïcide. Sindsdien heb ik echt héél slecht contact met de familie van mijn vader, omdat ze me eigenlijk negeren en heel egoïstisch bezig waren/zijn. Alleen weet ik nu niet echt wat ik moet doen, want ik zit er echt mee dat ze me zo vergeten. Iemand tips?

Hee allemaal, Ik heb een vraagje. Mijn ouders zijn al bijna 11 uit elkaar en heb mn vader nu ongeveer 10 jaar niet gezien. Maar ik zou graag contact willen met hem maar weet niet zo goed hoe ik me moeder moet zeggen, want krijg altijd narcistische opmerkingen over mn vader hoe slecht die wel niet is. Terwijl hij niet zo is want heb contact gehad maar dat is uit de hand gelopen en is naar VT overgedragen maar dat is volgende week ook klaar en heb ik geen zekerheid over of ik cc mag met me vader en wanneer. Heeft iemand tips hoe ik zelf cc kan nemen met me moeder dat ik toch me vader kan zien weer en kan spreken. Groetjes, Yor :)

Wat moet ik doen als kinderen uit mijn klas over hun vader praten want mijn vader wilt geen contact met mij dus Groetjes juleano

Weten jullie mischien waarom ik steeds moet huilende en zenuwen adrealine want me ouders zijn vandaag ge scheiden

Hi, ik wil iets delen waar ik mee zit, en ik ben benieuwd of dit normaal is en of anderen dit ook hebben. Mijn ouders zijn nu bijna twee jaar gescheiden, gelukkig zijn ze nog steeds vrienden en gaan ze heel goed met elkaar om. Ik heb toen ook heel veel steun van ze allebei gehad en van vrienden en vriendinnen, maar nu hebben ze allebei een nieuwe relatie en merk ik dat deze stap mij eigenlijk zwaarder valt dan het scheiden zelf. Ik voel me niet op mijn gemak als de vriendin van mijn vader er is, en al helemaal niet als ze blijft slapen, maar ik wil mijn vader ook niet van zijn 'geluk' beroven. Ook merk ik dat de band tussen mij en mijn vader heel erg veranderd is sinds hij een vriendin heeft, hij bespreekt veel minder met me. Ik zit hier best mee in tweestrijd, want aan de ene kant wil ik het er met mijn vader over hebben omdat ik me niet fijn voel bij de situatie, maar aan de andere kant weet ik ook heel goed dat dit nu zijn nieuwe leven is, en ik ook uit huis ga binnen kort dus ik krijg er sowieso minder mee te maken. Bij mijn moeder gaat het gek genoeg heel anders en veel beter, maar haar vriend komt ook niet zo vaak langs als de vriendin van mijn vader. Ik weet dus niet zo goed wat en óf ik hier uberhaupt wat mee moet, of dat ik hier echt met iemand over moet gaan praten.

Hoi iedereen! Ik heb helemaal geen vraag, maar ik wil wel graag wat zeggen. Ik voelde mij aan het begin van dit jaar mentaal erg slecht en toen ontdekte ik op internet Villa Pinedo! Sinds dat moment gaat het veel beter met mij en kan ik de vechtscheiding van mijn ouders eindelijk verwerken, na ook goed contact te hebben met een buddy. Dus ik wil jullie heel erg bedanken en ik vind het echt een enorm mooie organisatie!

Hey, Ik vind het eigenlijk heel eng om hier iets te plaatsen. Maar wil graag even wat dingen kwijt. Ik ben altijd bang om iets verkeerds te zeggen. Dus hoop dat ik het allemaal goed doe... Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden, na hele erge ruzies. Mijn moeder is een paar keer in het ziekenhuis beland door mijn vader. Ik ben toen ook wel veel door mijn vader geslagen. Elke keer als ik nu bij hem ben, ben ik heel erg bang en mis ik mama heel erg. Ik ben heel erg bang dat ik me met alles aan stel, ik durf ook geen hulp te zoeken. Papa en mama doen ook alle communicatie via mij, hun zeggen niks meer tegen elkaar, ik vind het helemaal niet fijn. Ik stel me volgens mijn ouders ook heel erg aan als ik zeg dat ik iets niet fijn vind of als ik moet huilen. Maar stel ik me ook heel erg aan? Ik weet het allemaal niet zo goed meer. Mijn moeder heeft nu ook een nieuwe vriend, maar dat gaat allemaal zo snel. Ze vertelde het en een dag later bleef hij al eten en wou mijn moeder dat ik hem papa zou noemen. Ik zou soms ook best een buddy willen, maar ik durf het niet. Bang het verkeerd te doen, of dat ik het niet waard ben om een buddy te nemen. Sorry voor al deze dingen. Ik kon het gewoon even niet meer voor mezelf houden. Ik vind het allemaal niet zo leuk meer. Ik wil me weer gehoord voelen en wil dat mensen weer van me houden.

Hi allemaal! Ik zit met een aantal dingen; alleen voelen, situatie met m’n vader/stiefmoeder en soms weet ik het gewoon even niet meer. Mijn ouders zijn nu bijna 7 jaar uit elkaar en al snel kreeg mijn vader een nieuwe vriendin, sinds een jaar zijn hun getrouwd. In het begin ging het redelijk goed tussen die vriendin en mij, maar na een paar jaar liep het niet lekker meer. Ik kon het niet hebben dat zij en haar dochter mijn vader constant zagen, meer dan ik dus. We zijn een aantal keer op vakantie gegaan met zijn alle en de laatste liep niet bepaald vlekkeloos. Een paar weken geleden hebben we met z’n 4en gezeten om de lucht te klaren zodat ik daar ook rustig kan komen zonder een ongemakkelijk gevoel en dat er normaal gesprekken kunnen worden gevoerd. Vanuit mijn kant gaat dit naar mijn idee redelijk goed, maar ik merk nog geen verschil vanuit hun kant. Ongeveer 1,5 jaar geleden ben ik “uit mijn vriendengroep gegooid”. Ze vonden mij te negatief, nu begrijp ik wel wat zij bedoelen. Op dit moment heb ik dus eigenlijk niet echt vrienden/vriendinnen. Ik doe geen leuke dingen, en zit grotendeels thuis. Ik wil graag nieuwe mensen ontmoeten, maar weet niet waar of hoe. Als ik het hier met mn vader over heb krijg ik alleen te horen dat dat vervelend is, maar dat hij vroeger altijd vrienden had en nooit gezeik had. Mijn moeder snapt wel dat het vervelend is. Misschien zijn er mensen die zich hierin herkennen. Zo ja, misschien kunnen we eens een keer praten.

wat moet je doen als je steeds stemmen hoort van de ruzies op je kamer ik slaap slecht erdoor en dan hoor ik de vaatwasser en dan denk ik dat ze ruzie hebben maar dat is dan niet zo