Hallo, Ik zou graag wat ervaringen willen horen over hoe jullie het hebben ervaren als papa en mama iets verder uit elkaar wonen. Mijn ex en ik wonen op 7 autominuten van elkaar maar doordat ik een woning kan kopen zou dat straks misschien 15 minuten worden. Voor nu is dat geen probleem, onze dochter is 7, zit op school in het dorp waar haar vader woont en ik rij met liefde heen en weer als ze daar bij een vriendinnetje wil spelen. Maar kleine meisjes worden groot en straks zal ze het misschien fijner vinden om zelfstandig heen en weer te gaan. Ik ben bang dat de afstand dan te groot wordt. Vanuit waar we nu wonen zou ze er 20-25 minuten over doen met de fiets en als ik zou verhuizen zou dat 45-50minuten worden. Het huis waar ik nu woon is vrije sector en aangezien de huurprijs steeds verder omhoog gaat zou ik graag willen kopen. In het dorp van haar vader zijn de huizenprijzen te hoog maar verdien ik weer teveel voor een sociale huurwoning. En in de stad waar ik nu woon liggen de betaalbare woningen ook niet voor het oprapen dus nu ik de mogelijkheid heb zou ik het wel heel fijn vinden. Alleen wil ik voor mijn dochter dat ze zonder al teveel obstakels straks ook naar haar vader kan als ze daar behoefte aan heeft of weer naar mij. Graag hoor ik hoe jullie dat hebben ervaren. Uiteraard wil ik haar ook als ze ouder is heen en weer rijden maar ik snap dat je daar als puber ook niet heel blij van wordt! Groetjes, Laura

Mijn kinderen zijn 4, 8 en 11. Het contact tussen mij en mijn ex-partner gaat helaas niet goed. Mijn dochter wil graag dat ik kom kijken bij haar wedstrijd. Ik weet dat mijn ex-man dit niet wil en geef dit bij haar aan. Ze besluit dat ze dit alsnog zelf te vragen. Mijn ex-man zegt het volgende: Dat ik het aan hem had moeten vragen. Dat ik weet dat zijn antwoord nee is en dat kinderen inzetten een no-go is. Alleen ik zet mijn kinderen niet in. Mijn dochter doet dit op eigen beweging. Moet ik mijn dochter vertellen dat ze dit soort dingen niet meer kan/mag vragen? Of heeft ze altijd het recht om aan te geven wat ze graag wil? Ik hoor het graag.

Mijn zoontje is 8 jaar oud. De scheiding loopt net. Zijn vader wil graag verder Stel dat hij snel een nieuwe partner vindt, een man, hoelang wachten tot samenwonen in belang zoontje?

Mijn dochter(13) wil graag een baantje. Folder kranten wijk. Nu begint mijn ex man dat ik moet overleggen met hem. Contact is slecht. Zelf ben ik van mening dat dit haar ding is. Ze gaat ons los laten...en werken is beter in mijn ogen dan achter een beeldscherm hangen. Moet ik dit echt overleggen? Of mag zij dit zelf uitmaken?

Ik ben op zoek naar een boek om samen te lezen met mijn zoontje van bijna 8 jaar. Zijn vader en ik zijn nu bijna 2 jaar niet meer samen als partners. Hij laat steeds vaker weten dat hij mij en papa wel als gescheiden ziet, maar ook dat we nog samen zijn. Zijn wens dat we nog samen dingen doen kunnen we niet altijd waarmaken helaas. Ik zou daar graag met hem het gesprek over aangaan om te begrijpen hoe ik hem kan steunen. Iemand een goede boekentip om samen te lezen en daarna over in gesprek te gaan?

Hallo allereerst wil ik jullie laten weten dat ik dit forum fantastisch vind. De adviezen die er gegeven worden zal ik zeker ten harte nemen. Laat ik vertellen dat ik een trotse Oma ben van 2 fantastische kleinkinderen van 8 en 6 jaar oud. Mijn man en ik passen regelmatig op hun. Nu merken wij dat de kinderen dat de kinderen moeite hebben met het wisselen van huis. Wij horen dat de kinderen het bij beide ouders leuk hebben.Bij Mama omdat die van knuffelen houdt en de nieuwe vriend is geaccepteerd. Bij Papa die opnieuw getrouwd is en een baby heeft. Dat vinden de kinderen leuk. Een broertje erbij. Dus het contact met de kinderen en ouders zit wel goed naar mijn mening. Een kind heeft immers recht op zowel vader als moeder. En het is fijn dat dit kan. Nu merken wij dat de kinderen moeite hebben met de overgang van de ene ouder naar de andere ouder. Eerst zijn zij 3 dagen bij de één en vier dagen bij de ander en de week. En de week er op andersom. Dit komt de ouders het beste uit. Nu horen wij steeds vaker van de kinderen waarom zij niet zelf mogen beslissen. Die van 8 weet wat zij wil. Meer bij mama en een weekend bij Papa. De jongste wil liever bij Mama zijn en soms bij Papa. Nu gaan de ouders daar niet in mee. Wij hebben woensdag de ene week en de andere week donderdag. Ik heb het al eens aangegeven bij de Mama, maar het is niet haalbaar. Wat is nu wijsheid en wat kun je als grootouders het beste zeggen en doen? Wij merken duidelijk de "Moodswing" bij de kinderen. Dank je

Mijn zoontje van 4 heeft mega faalangst na dat we uit elkaar zijn. Wat zou hierbij helpend zijn?

Hallo, helaas zijn mijn vrouw en ik op een punt in ons huwelijk gekomen dat ik heb besloten te gaan scheiden. Mijn vrouw heeft hier veel moeite mee. We willen dit aan de kinderen vertellen alleen verschillen we van mening enof inzicht. Ik denk dat het goed is dat we steeds "we" benoemen in het gesprek: we zijn niet meer verliefd, en we scheiden. Mijn vrouw wil juist zeggen dat we gaan scheiden en als de kinderen erom vragen zeggen dat papa niet meer verliefd is. Zij is bang dat het liegen ook niet verantwoord is, en wat het met het vertrouwen doet als ze later als ze ouder zijn zouden horen dat mama nog wel verliefd was. Kortom lastig. De kinderen zijn 11 en 9. We zijn het er echt beide over eens dat we het beste moeten doen voor de kids, dus het geen wat de minste keuzestress, angst, onzekerheid of wat dan ook veroorzaakt. Alvast bedankt

Wanneer en hoe moet je een kind van 4 jaar vertellen dat je gaat scheiden? Doe je dat pas wanneer je werkelijk fysiek uit elkaar gaat of wat is wijsheid?

Mijn dochter van 8 wil niet naar haar vader omdat ze zich daar niet thuis voelt. Ze kan er niet van slapen en zegt dat hij niet naar haar luisterd. Haar vader luisterd ook niet naar mij. In onze relatie was sprake van psychisch geweld. Helaas realiseerde ik mij dat pas na de scheiding. Zij wil niet meer naar hem toe, alleen dat hij af en toe op visite komt. Ik die er alles aan om er voor te zorgen dat ze niet in een loyaliteitsconflict komt. Van mijn kant lukt dit ook omdat ze ook de leuke dingen verteld over haar verblijf bij haar vader. Maar als ze bij hem is wordt hij geïrriteerd als ze aangeeft mij te missen. Hoe kan ik haar helpen???? En hoe zorg ik ervoor dat ik niet beschuldigd wordt van ouderverstoting? Want daar ben ik ook erg bang voor want die gevolgen zijn voor zowel mijn dochter als voor mij, niet te overzien. Dit risico maakt dat ik niet in staat ben voor de belangen van mijn dochter op te komen. En dit is niet iets wat zij zelf kan/zou hoeven op te lossen. Maar ik heb het idee dat ik als moeder de laatste ben die haar dichter kan helpen tov haar vader.