Prachtige site lees veel, leer hier ook veel van als gescheiden moeder. Toch heb ik een issue en een vraag voor vele kinderen die waarschijnlijk met het zelfde dealen. Hoe gaan kinderen met de ouder die verstoten wordt om. Wat doen ze hier tegen...of wat zijn hun beweegredenen om hierin mee te gaan. Ik als moeder die haar fouten ook heeft zou hier graag meer over willen weten. Wat gaat er in dat kinder hoofdje om. Hoe kan ik dit als moeder aanpakken zonder hier ruzie over te willen maken. Hoe maak ik dit bespreekbaar. Radeloos wordt ik ervan.

Sinds December 2016 zijn mijn man en ik uit elkaar gegaan. Nu willen we het toch weer proberen. Alleen heeft puberdochter van 14 er geen vertrouwen meer in. Hoe kunnen we haar begeleiden hierin en haar weer het vertrouwen geven?

Hoi, Ik ben een moeder van 2 kindjes (4 en 6 jaar). Helaas wegens omstandigheden gaan wij scheiden. Ik probeer nu in het ouderschapsplan vast te stellen hoe we het gaan doen met de kleding, Om dit zoveel mogelijk gelijk te houden wil ik het volgende doen: Er worden 2 / 3 setjes kleding van het hoofdverblijf (moeder) bij vader neergelegd welke iedere maand weer terug gaat naar het hoofdverblijf en vervangen worden door andere setjes kleding. 1 net setje / 1 speel setje / 1 normaal setje. Wat vinden jullie van deze oplossing? En hebben jullie misschien nog andere tips? Groetjes en bedankt!

Wij gaan scheiden en hebben 1 kind samen van 7. Mama gaat elders wonen alleen weten we nog niet hoe lang dat duurt. Ik zou het ons kind willen vertellen nu, omdat wij nu nog samen zijn en er rust is en geen strijd (nu nog..) Mama wil het pas vertellen als ze in haar nieuwe huis kan gaan. Ik ben bang dat het mijn dochter dan overrompelt en ze voelt het waarschijnlijk nu ook wel dat er iets speelt helaas.... nu heeft ze de tijd om het samen met pa en ma te verwerken nog! Wat denken jullie? Mvg Dennis

Dochter gaat in nieuw gezin wonen Hoi, Mijn dochter (10) gaat binnenkort in een nieuw gezin wonen met haar vader en zijn vrouw en hun 3 zonen (13,11,9). Dat lijkt allemaal heel leuk, maar toch maak ik me zorgen. Het gezin van de nieuwe vrouw van mijn ex is namelijk ook niet stabiel (werkeloosheid, ziekte, problemen bij de kids). En het lijkt me nogal wat, om als enige meisje in een nieuw gezin te gaan wonen! We hebben een co-ouderschap, dus mijn dochter komt voor de helft in een nieuw gezin terecht. Ik ben bezorgd en denk dat dit een hele roerige en stressvolle tijd kan worden voor mijn dochter. Natuurlijk laat ik haar dat niet merken. We praten er regelmatig over en ik vraag hoe zij er over denkt. Hoe kan ik haar het beste steunen?

Hallo, Ik heb een vraag waar ik/we benieuwd naar zijn wat jullie idee hierover is. We hebben begin dit jaar verteld aan ons vijf jarig zoontje dat we uit elkaar gaan en apart gaan wonen. Hij was erg verdrietig. Sinds september wonen we ook daadwerkelijk apart en hij mist de oude situatie erg. Mijn ex-vriend heeft over de zomer iemand leren kennen in het buitenland. Hij zegt vooralsnog geen relatie te willen, maar inmiddels zijn ze wel over en weer gevlogen om elkaar te zien. Mijn verdriet hierover levert spanning tussen ons op. In eerste instantie hadden we afgesproken ons zoontje alleen op de hoogte te brengen van nieuwe partners als het serieus is (een vaste rol in het leven van ons zoontje leven gaat spelen). Inmiddels denk ik echter dat ons zoontje voelt dat er iets (nieuws) speelt en niet kan duiden wat het is en dat we hem beter kunnen vertellen wat dat is, ook als hij haar nooit gaat ontmoeten. Hij zit op het moment niet helemaal lekker in z'n vel (veel moe, verdrietig en bijt nagels sinds we het verteld hebben). Hij blijft vragen waarom we uit elkaar zijn, en wil niet meer dat we Engels met elkaar spreken, maar Nederlands, wat hij beter kan volgen. Mijn ex-vriend denkt dat hij het niet zal kunnen begrijpen en wil bij de oorspronkelijke afspraak blijven. Wat denken jullie dat het beste voor ons zoontje is?

we zijn een samegesteld gezin waarbij er nu een nieuwe baby op komst is ( januari ) er zijn al 3 kinderen van elke kant in leeftijden van 19 t/m 8 we hebben nog niks durven zeggen maar hoe kunnen we dit nieuws het beste brengen we vinden dit heel moeilijk en zijn bang voor heftige reacties wie kan er advies geven

Beste kinderen, Ik hoop dat ik deze vragen aan jullie mag stellen. Zelf kom ik er niet uit en hoop dat ik antwoorden kan krijgen waarmee ik verder kan. Situatie: Ik ben nu officieel 8 maanden gescheiden van mijn ex vrouw en de moeder van mijn kinderen. De meiden zijn 15 en 9 jaar oud. Ook woon ik nu al ruim een jaar niet meer in hetzelfde huis als hun. Wij zijn gescheiden omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders en daar wil ik nu mee verder. Het plan is om over 3 maanden samen te gaan wonen, waarbij mijn vriendin met haar dochter bij mij intrekt. De dochter van mijn vriendin en ik kunnen het inmiddels goed met elkaar vinden. Alleen mijn eigen kinderen willen nog geen contact met mijn vriendin en haar dochter. Vragen: - vinden jullie het (net zoals mijn kinderen) te snel om mijn vriendin en haar dochter te ontmoeten? - mijn vriendin geeft aan dat zij, als het nodig is, vanaf het moment dat zij hier wonen in de weekenden dat mijn kinderen bij mij zijn wel weg wil gaan zolang het contact nog niet goed op gang is gekomen. Is dit goed of niet? - Mijn vriendin en ik hebben afgesproken dat zowel zij als ik geen “ stiefouder” worden. Maar gewoon “de naam”. Onze kinderen hebben eigen vaders en moeders en daar hebben ze genoeg aan. Een stiefouder erbij is niet nodig. Is dit een goed plan? Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.

Mijn vrouw (!) en ik hebben twee dochters (16 en 14). De een uit de ene buik, de ander uit de andere buik. Ik denk (maar kan het mis hebben) dat onze aanstaande scheiding voor hun nóg ingewikkelder is dan een scheiding tussen een vader en moeder. Hun loyaliteit is misschien ook nog eens biologisch/genetisch beïnvloed. Ik zoek - voor ons alle vier - verhalen over wat dit met hen doet. Zijn er meiden uit een vergelijkbare situatie? We zijn heel benieuwd naar jullie ervaringen. Alvast bedankt voor jullie tijd.

Dag allemaal, Ik en mijn ex-vrouw zijn 2,5 jaar geleden uit elkaar gegaan nadat zij plotseling aangaf niet verder te willen. Wij hebben samen een zoon van (nu) bijna 7 en een dochte van 3 en half. De communicatie tussen ons is altijd slecht geweest, gezien onze vreselijk verschillende karakters. Ik ben persoonlijk heel erg geraakt door wat er allemaal is gebeurd. zie mijn kinderen erg weinig en we volgen een traject bij Jarabee. Nu wordt er van ons als ouders verwacht een "gezamelijk verhaal" aan onze zoon te vertellen. hij heeft behoefte om te weten waarom wij zijn gescheiden. Er is echter zoveel gebeurd, zonder dat daar ooit echt over is gepraat, dat ik mij hier geen raad mee weet. Ik zal nooit slecht praten over hun moeder, maar op dit moment kan ik niet een gemoedelijk verhaal vertellen gezien wat zich allemaal heeft afgespeelt. Ik zou het liefst zien dat wij als ouders meer moeite doen om elkaar te begrijpen en dan samen dit verhaal opstellen.. Wat moet ik doen...ik weet het echt niet, ondanks dat ik veel heb egelezen op deze site.. Dank jullie wel...