Ik en mijn vrouw liggen in een scheiding en wij hebben een dochter van 4 jaar die vanaf dit jaar naar school gaat. Ik woon al 5 maanden buiten het huis en verblijf bij mijn moeder. Is het verstandig om ons ons dochter nu al te vertellen over ons situatie en zo niet , wanneer zou een goed moment zijn om dat te doen? Vooral omdat zij vanaf eind augustus naar school. Is het verstandig om te wachten tot dat zij even went aan de nieuwe situatie of beter vertellen voordat zij met school begint? En wat is de beste manier om dat te vertellen? Alvast bedankt Mvg, B.Behroozi

Mijn ex en ik hebben co-ouderschap over onze dochter Anna van bijna 14. Zij heeft sinds kort aan graag inspraak te hebben in hoe de vakantie verdeeld worden. Haar vader geeft hier geen ruimte voor en denkt dat ik haar daarin beïnvloed. We hebben wel al een keer met z'n drieën hierover gesproken en ik merk dan ook dat Anna het spannend vindt om zich uit te spreken omdat ze ook bang is dat haar vader boos wordt. Hoe kunnen we hier het beste mee omgaan? Ik denk dat het voor haar belangrijk is om op deze leeftijd mee te mogen beslissen en te kunnen aangeven wat zij wil. Hebben jullie hierin advies?

Hallo, De papa van Tijs, 7 jaar (onze zoon) en ik gaan over 2 weken vertellen dat papa een nieuwe vriendin heeft. Dat is ook de mama van een vriendje van hem. Wat adviseren jullie wat we zeker weten moeten vertellen of hoe? Alvast bedankt voor het antwoord. Groetjes Annemiek

Hallo lieve kinderen van gescheiden ouders, Mijn dochter van 9 heeft na 8 maanden nog steeds heel veel weerstand en eigenlijk geen acceptatie van de scheiding tussen haar papa en mij. Ze hoopt zo dat het goed komt, wat ik zo goed snap. Ondanks het een beslissing was van haar papa (dit weet zij, want dit hebben we in overleg met haar psycholoog toch maar verteld), blijft ze mij aansporen om het goed te maken. Daarnaast wil ze het hele verhaal van de scheiding weten. Ik snap het, maar aangezien het vooral vanuit haar papa komt, vind ik het lastig om hier wat over te vertellen, al helemaal zonder ook nog hem in een ' kwaad' daglicht te zetten. Hoe feitelijk ik het zal vertellen, zijn rol is onmiskenbaar iets wat niet positief uit te leggen is aan een meisje van 9, wat ook nog tegen het autistisch spectrum aan schuurt. Mijn eigen rol heb ik haar al uitgelegd, maarja, blijft toch lastig voor een meisje van 9. Voor de rest zeg ik tegen haar dat het papa zijn verhaal is om dit eventueel te vertellen, waarop zij aangeeft dat papa dit niet wilt. En laten we wel wezen, alle adviezen die ik krijg is ook om het niet over het hoe en wat te hebben rondom te scheiding. Komt bovenstaande jullie bekend voor? Zowel voor het stuk rondom de acceptatie/ weerstand, als het vertellen van het hele verhaal. Hebben jullie advies voor mij? Ik heb mijn hele jeugd geleefd met een moeder die mijn vader als de grootste boosdoener van de wereld zag . Dat wil ik absoluut niet voor mijn kinderen.

Ik ben trotse moeder van noah 7, en kaj 4. Van hun papa ben ik gescheiden eind 2020. 2 jaar geleden kreeg ik een relatie met robin, hij en zijn dochter romy (5 jaar) wonen een jaar bij ons. Helaas heeft hij de relatie verbroken. Ik heb er veel verdriet van want wilde samen verder, maar omdat ik niet lekker in mijn vel zit wil hij dat niet. Hoe gaan we dit aan onze kinderen vertellen? En hij wil contact houden voor de kinderen, dit wil ik wel maar vind ik voor mezelf heel moeilijk..

Goedemiddag, 8 jaar geleden ben ik gescheiden, mijn dochter van 7 is toen in de controle stand geraakt. Geen vriendinnen meer meenemen naar huis, geen rommel kunnen verdragen, niet meer lachen, veel boos zijn. Ze wil niet praten en ze wil niet in therapie. Ze is vooral boos. Hoe kan ik haar het beste bereiken, zodat ze naar haar gevoelens kan?

Goedemiddag, Mijn vraag gaat over hoe je de kinderen steunt als ze eigenlijk niet meer of veel minder naar hun vader willen gaan. De scheurtjes in loyaliteit beginnen te komen, ze benoemen dat hij niet veel (leuks) met hun doet, maar wel met de nieuwe partner, hij heeft het co-ouderschap opgezegd waardoor ze hem al een tijd ook veel minder zien. En inmiddels willen ze niet iedere keer meer heen, ook de vakantieperiode waarin ze ineens dan twee weken daar zijn zorgt voor veel twijfelen, huilen, etc. Ik zie hun zorgen ook, maar ik wil hun vader niet naar hun toe "afkraken" (ook al vind ik het niet kunnen hoe hij zich gedraagt), maar ik wil hun ook niet dwingen er naartoe te gaan en hun eigen gevoelens negeren. Ik weet niet wat ik moet zeggen als ze komen uithuilen bij me. Wie heeft er tips, do's and don'ts? Groetjes Esther

Hallo Mijn dochter van zes heeft precies geen last van de scheiding. We is vrolijk, en wil totaal niet praten erover. Toch heeft ze soms lastig en pesterig gedrag naar haar zusje toe. Ik denk dat dat is omdat ze zich niet lekker in haar vel zit. Hoe kan ik met een zesjarige toch proberen over de scheiding te praten?

Hey ik ben een ouder en ik heb problemen met de kinderen ik wil ze liefdevol en consequent opvoeden de moeder kan dit niet daarom heb ik heel veel problemen met de kinderen ze noemen me domkop kakerlak en willen niet altijd bij mij zijn toch lijkt het erop dat ze het toch fijn vinden wat ik doe maar ervaar veel weerstand ik wil graag goede band met mijn kinderen opbouwen maar dit geeft veel frustratie en word ik dus te snel boos afentoe ik wil alles liefdevol oplossen en mijn ex wil het tegenovergestelde we lopen ook al bij hulpverlening heeft iemand tips hoe ik ondanks deze complexe situatie toch een betere band met mijn kinderen kan opbouwen

Ik zie mijn beide kinderen nu al 6 jaar niet.meer Hoe ga je als kind / jong volwassen om met het feit dat moeder alleen maar slecht spreekt over vader en geen enkele poging onderneemt om de kinderen te stimuleren voor contact herstel met vader. En moeder zelf ook geen contact heeft met vader. Jullie als kinderen moeten dit toch ook zien?