Ik wil graag weten hoe jullie over het volgende denken. Ik ben moeder van een jongen (7jaar) en een meisje (9 jaar) en de papa van de kinderen is ruim twee jaar geleden hertrouwd met een hele lieve bonus moeder voor de kinderen. Ze hebben vorig jaar dec een kindje gekregen dus een leuk broertje voor de kinderen. Nu gaat hun vader met hun bonusmoeder en broertje (en hun opa en oma) in februari op vakantie naar Aruba voor twee weken. Mijn zoon en dochter mogen niet mee. Ik vraag me nu af hoe jullie dit zouden vinden? Ik vind het persoonlijk lastig, maar wil jullie antwoorden nu niet beïnvloeden door mijn mening. Dankjewel alvast Gr moniek

---

---

hallo mijn zoon van 9 wilt bij zijn vader gaan wonen omdat hij daar letterlijk alles mag. en geen regels heeft. op school vertelt hij dat als hij boos is hij na papa mag gaan en dan een spel mag spelen voor 18+, ik weet niet wat ik hiermee moet doen. graag wat tips.

Hallo. Ik ben nu 4jaar gescheiden. Heb ook mijn 2 kinderen zo'n 4 jaar niet gezien. Het werd mij op alle fronten onmogelijk gemaakt om ze te kunnen spreken laat staan te zien. Nu heeft de rechter besloten dat het na 4 jaar wel eens tijd werd dat de vader de kinderen krijgt te zien want het had lang genoeg geduurd. Mijn jongste wilt gewoon komen maar mijn zoon van 16 niet. Hij zegt hij haat pap en wilt mij nooit meer zien. De moeder heeft opgelegd gekregen van de rechter om de zoon te blijven stimuleren dat hij naar z'n vader kan ten alle tijde. Maar daar komen de gebreken, ik hoor niets ik zie niets weet zelfs niet hoe het met hem gaat. Hoe het op school gaat, niets. Ik word totaal niet op de hoogte gehouden over alles wat hem betreft. Van de jongste weet ik meer daar de jongste iedere keer ook naar mij toekomt. Hier zit duidelijk een loyaliteitsconflict in naar zijn moeder toe. Dit word ook toegegeven door advocaat en raad van kinderbescherming en begeleidingscoach. Graag zou ik hem willen spreken en praten over alles. Wil hem weer vasthouden zoals voorheen. Wil hem in de ogen kijken en zeggen ik hou van jou. Nu weet hij alleen maar die dingen via kaarten die ik hem elke maand stuur. Hier komt nooit een reactie op terug. Wat kan ik het beste doen? Of moet ik me op de achtergrond houden en wachten tot hij zelf eens een keer komt? Een radeloze vader, die van ze allebei houd.

Ik ben een mama van 4 kinderen en maak mij zorgen om mijn oudste dochter van 10 (bijna 11).. Door de scheiding, die niet echt prettig verloopt, is mijn dochter heel erg onzeker geworden. Hoe kan ik haar het beste helpen?

---

Mijn vrouw heeft stiekem afspraakjes gemaakt met een ander en toen ik erachter kwam ben ik behoorlijk boos geworden omdat ik vond dat ze hiermee ons gezin kapot heeft gemaakt. Nu wil ze echter scheiden. Die persoon zie ik nog regelmatig en wordt ik boos maar wil daar de kinderen niet mee belasten. Hoe pak ik dat aan?

Ik ben n mama van 2 'eigen' en 2 'stief' kinderen. Ik ben dol op allemaal! De scheiding van mijn vriend verloopt niet goed, ouders communiceren niet meer omdat de mama vd jongens dit niet wil en we wachten nu op bericht van haar advocaat. Vooral de 2 jongens van mijn vriend hebben t moeilijk horen enkel vervelende dingen over mij en gaan continu over de grens..wat betekent als ze bij ons zijn (en ik ben t meeste thuis) ik vaak boos moet zijn en grenzen moet aangeven. Ik wil zo graag dat t gezellig is maar tegelijk..als wij ze geen grenzen geven..wie dan? Hoe kan ik beter bij de jongens aansluiten zonder dat ze t idee hebben dat ze iets doen wat mama niet wil..en hoe kan ik toch grenzen en regels (zijn er echt weinig) leren zonder steeds te fitten.. Ik wil t graag goed doen.. Mijn kids hebben er ook last van..gaan vaak id verdediging om mij te helpen..dat wil ik ook niet v ze.. Heel graag tips!! Dankjewel!! Een 'stief' mama

Goedemiddag, Graag wil ik jullie advies. Mijn kinderen zijn 13 en 9 jaar en zitten al 9 jaar klem tussen ons als ouders. Als vader probeer ik via hulpverlening de situatie te verbeteren voor mijn kinderen. Ik zie ze worstelen met het loyaliteitsconflict waar zij in zitten. Graag wil ik dat zij ondersteuning krijgen hierin, alleen is er geen communicatie meer tussen moeder en mij als vader. Wat kan ik het beste doen? Mijn kinderen geven bijvoorbeeld bij mij aan dat ze vaker willen komen, maar dat ze mama niet willen teleurstellen. Als ik met moeder in gesprek wil over dit soort zaken zegt ze ga maar naar de rechter. Ik ben bang dat bij een rechtszaak de belangen van de kinderen niet meegenomen worden. Is het handig om mijn zoon van 13 jaar te vragen of hij een brief wil sturen naar de kinderrechter? Ik wil graag dat de situatie voor mijn kinderen verbetert en dat zij zo min mogelijk spanning ervaren als ze bij mij zijn of weer naar hun moeder gaan. Wat heeft jullie hierbij geholpen? Ik hoop op een paar tips!! Alvast bedankt voor jullie reactie. Vriendelijke groet, Gino

Goedemorgen, drie maanden geleden zijn mij ex en ik gescheiden en we hebben met de kinderen (12 en 14) gekozen voor co-ouderschap. De ene week wonen de kinderen bij hun moeder en de andere week bij mij. De jongste geeft nu aan dat hij niet kan wennen aan deze situatie en dat hij gewoon bij mij wil wonen in zijn oude huis en af en toe naar zijn moeder wil in de nieuwe flat. Wat nu? Moeten we hem langer de tijd geven om te wennen en dit voorjaar evalueren? Of nu serieus nemen en bij mij laten wonen. Wie heeft ervaring of raad?

Hoi ! Inmiddels zijn de vader van Sylke en ik al 6 jaar gescheiden. Sylke is nu 9 en wil niet naar haar vader. Niet omdat het een nare man is maar omdat ze " niks met hem heeft " zoals ze het zelf zegt. Iedere 2 weken wordt het erger. Huilen , zichzelf verstoppen en nachten wakker liggen. Haar vader vindt het aanstellerij en wil niet over een andere regeling praten. Sylke heeft zelf al contact gezocht met contact persoon op school en kindertelefoon. Deze kunnen niks voor haar doen. Ik weet het ook niet meer....

Hallo, ik ben op zoek naar ervaringen van kinderen die van vader hun moeder niet meer mochten/konden zien. Terwijl ze altijd een fijn contact hadden en hebben met moeder en terwijl er wederzijds veel liefde is. Maar ze zijn enorm tegen moeder opgezet. Hoe was het voor hun toen moeder een rechtzaak aanspande? Wat is terecht gekomen van een eventuele omgangsregeling? Ik twijfel of ik een rechtzaak zal gaan aanspannen. Jeugdzorg RvK kunnen niets doen omdat vader geen gezag heeft en omdat de kinderen al boven de 12 zijn. Vader is onbereikbaar voor iedereen. Hij plaatst zijn kinderen op een voetstuk en vind zichzelf een hele goede vader. Mijn overwegingen zijn: - met een rechtzaak wordt zichtbaar dat ik voor ze vecht. Nu laat ik ze weten/merken dat ik er ben en van ze houdt. Maar contactmogelijkheden worden steeds minder. Ik wil ze niet in de steek laten. - het wordt duidelijk dat t heel natuurlijk is dat je je moeder nodig hebt. Vader negeert die behoefte en dat is heel schadelijk. Ik moet iets doen om ze te beschermen tegen diepe schade. - er komt meer onrust..vader zal weer enorm gespannen worden. Waarschijnlijk zal dat juist ten koste van het contact tussen mij en mijn kinderen gaan. Sowieso zullen ze veel van zijn spanning gaan merken. Er is ook gevaar voor escalatie. - weer meer stress voor de kinderen. En wat dan met schoolprestaties en hun verdere ontwikkeling?? - Is t dan zo dat ze beter zonder hun moeder leven? Heel ver op de achtergrond? In een situatie waarin ze beschadigt worden. Het is een hele complexe situatie. Alle ervaringen tips en ideeen van kinderen zijn welkom. Ik hoop zo tot een weloverwogen keuze te kunnen komen.