'ik snap er niks van.. soms zijn er ouders die de kinderen maar laten met de schijding...die niks kunnen dan depri zijn enz..... bij mij.... ben ik depri wat moet ik doen??? ik voel me rot ben vaak ziek moe en...... het laatste wil ik kwijt bij iemand die ik kan vertrouwen..... maar wie??'

'ik ben verdrietig depri ik wil iemand waarmee ik alles kwijt kan..... plzzz.... help me..... '

'Hallo allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Ik heb altijd moeite gehad om met mijn vader om te gaan. Hij is er voor mij gewoon nooit geweest en heeft dingen gedaan waar ik vreselijk boos over ben. Hij heeft mijn moeder nooit alimentatie betaald en nu nog steeds niet. Ook is hij vreemdgegaan toen ik en peuter en mijn broertje een baby was (nu 14). Niet alleen deze dingen maar nog veel meer, te veel om allemaal hierin te zetten, hebben gemaakt dat ik een hele heftige brief naar mijn vader heb geschreven om uit te leggen hoe ik me voelde. Als ik met hem een gesprek aan ging begon hij alleen maar over zichzelf en dat vond ik erg pijnlijk. Ik voelde me niet gehoord en begrepen. In deze brief heb ik alles gezet wat me dwars zat en hoe ik over hem denk en voel. En wonder boven wonder kreeg ik een reactie terug en respecteert hij mijn keuze om voorlopig geen contact te hebben. Je mag vechten voor je rechten! Hoe moeilijk het ook is om voor jezelf op te komen, wees sterk want je kunt het! '

'Mijn ouders zijn al sinds mijn tweede gescheiden. Ik heb het altijd geaccepteerd en me erbij neergelegd dat dingen niet meer anders gaan worden. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over na en aangezien ik niemand ken met mijn situatie, ben ik maar op internet gaan zoeken. Ik woon nu om de week bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. De situatie thuis bij mijn moeder is heel goed, we hebben een hele goede band. Bij mijn vader verschilt het nog al. De ene keer heb ik ruzie met m'n stiefmoeder en de andere keer heeft mijn vader ruzie met haar, er hangt vaak spanning, maar als het gezellig is, is het ook echt gezellig. Ik vind het lastig om mezelf te settelen. Als ik gewend ben bij mijn moeder/vader thuis, moet ik heel kort daarna alweer naar de ander toe. Door dit heb ik het gevoel dat ik geen thuis heb. Ik heb wel 2 huizen met een familie, maar een echt thuis? Nee. Ik heb al nagedacht over oplossingen, 2 weken bij ieder. Maar dan zou ik 1 van mijn ouders weer te veel missen. Het is voor mij ook geen optie om alleen bij mijn moeder te wonen. Ik weet dat mijn vader daar veel verdriet van gaat hebben, en dat is dan mijn schuld. Door die schuld gevoelens ga ik me ook alleen maar ongelukkiger voelen. Ik wil dat iedereen evenveel gelukkig is, en met het co ouderschap gaat het goed nu, ook al moet dat ten koste gaan van mijn eigen rust in m'n hoofd. Misschien zit iemand in dezelfde situaties en heeft tips voor me? Of wilt gewoon er met me over praten, dat zou ook fijn zijn. X Melissa '

'Hallo ! Mijn ouders zijn ongeveer een jaartje gescheiden, ik woon 1 week bij mijn moeder en 1 week bij mijn vader. Maar ik haat het bij mijn moeder !! Waarom ik het daar haat gaat het nu even niet om, maar Ik wil dus graag bij mijn vader wonen, maar ben bang dat ik mama heel erg veel verdriet doet. En durf het ook niet te vertellen. Heeft iemand advies ? Groetjes ;)'

'Beste gescheiden ouders van kinderen. Ook al is je scheiding allang gelden. Je kind durft vaak niet te zeggen dat hij/zij er nog niet over heen is. En dat hij/zij nog verdriet heeft. Ik ben ervaren mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en vanbinnen ga ik nog steeds kapot van verdriet'

'hi ik woon bij mijn moeder maar ik wil niet bij haar wonen maar ook niet bij me vader mag ik dan bij een ander familie lid in het buitenland gaan wonen zonder toestemming van mijn ouders? aub reageer '

'Me vader heeft me pas geslagen en geen eten gegeven ,moet ik een brief schrijven, help me asjeblieft '

hey, ik heb al eerder een berichtje gezet hier. ik ga om het weekend naar mijn vader (in een andere stad) en ik wil minder contact hebben met mijn vader omdat ik er vaak tegen op zit (staat allemaal in vorige bebricht). ik heb er al met mijn mentor over gepraat, dat heeft me veel geholpen, en we gaan samen met mijn moeder praten want mijn moeder weet er nog niks van. ik praat niet zoveel met mijn moeder en ik heb soms het gevoel dat ze me een beetje negeerd en dan heb ik geen zin om dit soort dingen te vertellen. en ik ben ook bang dat als mijn mentor een mailtje stuurt dat ze dan zegt dat ze geen tijd heeft :( (zegt ze bij mijn zus ook vaker bij belangrijke dingen ) heeft iemand tips voor het gesprek, ik vind het best eng ??? groetjes anoniempje

Hallo,ik ben Nienke. Mijn ouders zijn als gescheiden zint's mijn 6e. Ik woon nu bij mijn vader ik Nijmegen,en met mijn moeder in Eindhoven. Maar wat ik nu wou vragen. IK woord steeds gebruikt als boodschapper. Als ik bij voor beeld bij papa ben,dan vraagt hij aan mij hoe het nu zit. En als hij dan daar over over begint dan weet mijn moeder meteen dat ik het hem heb verteld,en dan zegt ze je wou toch geen boodschapper zijn. Ja dat weet ik maar dat is wel moeilijk om aan te geven,dat ik dat niet wil bij mijn vader. Maar mijn moeder doet het zelf ook. Zij vraagt ook van dat soort dingen,en ook nog anderen dingen. En als ik dat dan zeg dat zij dat ook doet. Dan is het weer een smoes. groetjes n................. Helpppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp