hallo ik ben jaimy en mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes jaar was mijn stiefvader was heel lief voor me maar sindt mijn broertje geboren werd was alles oke dacht ik, maar toen hij twee werd was alles veranderd en ze reageren boos als ik wat zeg of als ik een vraag van hun krijg worden hun ook boos. ik loop er drie jaar mee en er is niks aan gedaan. nu word er wat aan gedaan en daar ben ik blij mee

Hoi De laatste tijd zit me iets dwars,want m'n stiefmoeder zegt telkens dat ik mijn mond moet houden over wat er steeds gebeurd. Zoals: 'jullie zijn een stelletje kut kinderen en nog veel meer gescheld.

dit is nu het vervolg van mijn vorige verhaal. en of ik nu minder verdrietig ben? nee! natuurlijk hoop ik dat die verdriet vanbinnen

Ik weet dat het nu beter is, Om niet meer bij jou te zijn. Ik weet dat dit het beste is, Ook al doet het soms pijn. Ik vind het heel erg jammer, Dat het nu even niet anders kan zijn. De verantwoordelijkheid moeten nemen, En luisteren naar al je gezeur. Alweer een ruzie die eindigt, Met een gesloten deur. Hoe krijg ik die weer open? Zonder dat opnieuw ie dicht gaat? Hoe kan ik ervoor zorgen, Dat je weer achter me staat? Zonder mama overal bij te betrekken, Je weet, dat heeft geen zin. En elke keer opnieuw, Ga ik er weer tegenin. Heb je dan niet door, Hoe veel dat met me doet? Ik snap na al die tijd nog niet, Waarom je zo over haar doet. Mijn mama is de beste, Ze staat altijd voor me klaar. Waarom bemoei je je nog met mama, Jullie zijn toch uit elkaar? Ik hoop dat je eens nadenkt, Over wat dit met me doet. En het tot je doordringt, Jij doet ook niet alles goed. Papa, ik wou dat het anders was, Dat ik je kon vertellen over mijn nieuwe klas. Ik hoop dat je nadenkt, En iets van je laat horen. Ik hoop dat er een oplossing komt, Om deze muur tussen ons door te boren.

Ik ben marco, mijn ouders zijn nu al een paar jaar gescheiden wat ik ontzetend vervelend vindt. Tijdens de scheiding overleed mijn oma. Waar ik het ook nog moeilijk mee hen soms. Omdat ik niemand heb waarover ik daarmee kan praten. Mijn vader woont nogsteeds op het zelfde adres mijn moeder is verhuisd naar veldhoven waar ze ook haar nieuwe vriend vondt. Ik heb ontzetende ruzie met mijn vader gehad waardoor ik ben verhuisd vaan mijn moeder. Mijn moeder is geen verkeerde vrouw maar bij elk dingetje dat ze doet moet haar nieuwe vriend bij zijn en dat is zó vervelend. Het lijkt net of hij alle tijd van haar op eist. Ik heb een broer van 21 en een zus van 17 die er net zo over denken. Mijn broer heeft ook ruzie met mijn vader. Wij hebben allebij totaal geen contact meer met hem. En nu ik naar veldhoven ben verhuisd sluit ik mezelf af. Ik wil hier niet zijn niet wonen en hier geen leven op bouwen. Ik wil gewoon terug naar mijm dorp in zeeland zonder gedoe en ruzie. Maar ik kan niet naar mijn vader toe omdat ik nog steeds boos op hem ben vanwege de ruzie. Ik heb hier daarom ook ontzetend veel moeite mee. Ik wil gewoon naar huis. Naar mijn vrienden naar mijn familie daar naar mijn school waar ik al 3 jaar op zat. Ik wil gewoon naar huis

Hallo, Mijn ouders vinden elkaar niet meer leuk en willen uit elkaar, maar blijven toch bij elkaar wonen. Dit omdat mijn moeder in het huis wil blijven wonen, omdat dit voor haar goedkoper is dan een nieuw huis zoeken. Mijn vader wil dit niet, omdat hij het geld van dit huis nodig heeft voor een nieuw huis. Ik word gek van deze ruzies en kan hedendaags niet goed meer nadenken en heb soms het gevoel dat ik depressief word. Wie kan mij hierbij helpen?

sinds dat mijn ouders zijn gescheiden heb ik het gevoel dat me vader minder met mij bezig is of aan me denkt. nou ja sinds hij een vriendin heeft is hij steeds met zijn telefoon bezig. En heb ik ook het gevoel dat het hem niks kan schelen iedere keer als ik half aan het huilen ben omdat hij weer iets zei over zijn vriendin dat ze bijvoorbeeld iets van mij wou lenen. Ik heb ook dat ik overal moet achterkomen sinds dat mijn ouders zijn gescheiden. ik had bij mijn moeder dat ik er zelf achter moest komen dat ze een nieuwe vriend had, maar zei praatte erover met mij zodat ik ermee kon leven en kon respecteren. en ook bij me vader moest ik er zelf achterkomen toen ze samen in bed lagen toen ik iets bij me vader moest ophalen. Maar hij praat er niet over met mij. Ik voel me niet zo belangrijk meer sinds dat me ouders zijn gescheiden. Ik zou zo graag willen praten met me vader maar zelf kan ik opzich niet zo goed een gesprek beginnen. En me vader zal me snel uitlachen omdat ik me aanstel of dat ik een puber ben. Asjeblieft help me!

5 jaar geleden begon mijn ellende toen ik 8 was begonnen me ouders heel erg vaak ruzie te krijgen en ik was daar vaak de dupen van en als ik het niet was was het wel een van me zussen 2 jaar later zaten ze in een vechtscheiding toen ik 11 was toen werd ik verkracht door me vader nu nog steeds en me zussen ook ik en me zussen zijn der inmidels achter gekomen dat wij dus 0ok door verkrachting op de wereld zijn gezet toen ik 12 was kwamen de finacieelle problemen we waren altijd een rijk gezin maar toen niet meer later kwamen we op straat te staan ik strok in bij me vriend maar me zussen en moeder met me vader hadden we geen contact zwerfden nog steeds over straat ze zwerven nu nog steeds over straat en ik woon gewoon bij me vriiend in een facking groot huis wat moet ik doen moet ik ook over straat gaan zwerven of geen contact meer met ze hebben of ik weet het ook niet meer kunnen julie raad geven?

ik heb gescheiden ouders net als julie en ik vind dat dan ook heel erg moeilijk. ik kon nooit slappen en ging dus ook heel laat naar bed ik lag wel in mijn bed maar bleef op en werd moe en moe en moe en dat werd vervelend gelukkig heb ik 2 katten en 2 konijnen! en daar kan ik mee praten en dat vind ik ook heel fijn ik raad jullie aan om ook met je dieren ,knuffels te praten. en ze begrijpen je heel goed dus kunnen ze je wel helpen. en als je een muziekinstrument speelt kan je ook wat rustiger worden ik heb een boekje dat heet: bang boos blij jij kan het ook kopen dat helpt je ook je kan ook tekeningen maken van herinneringen dat helpt denk ik nog het meest! het boek bang boos blij heeft en helpt mij echt heel erg net een paar weken geleden heeft mijn vader nog iets heel ergs gedaan hij kwam mij en mijn broertje op halen ik kwam buiten en hij zij waar zijn de paspoorten ik ging naar binnen en toen kwam papa voor het raam staan en ging hard schreeuwen ik begon te huilen uit angst en mama zij we gaan even naar de gang ik trilde hellemaal alsof ik wel een uur in een kermisattractie had gezeten mama belde de politie na 5 minuten was de politie er weer voor de tweede keer een paar jaar geleden had mijn moeder de politie ook al gebelt! dat was niet fijn er kwamen 2 politie agente ik mocht nog een dag thuis blijven mijn broertje moest mee van papa papa had mijn broertje achterin zoon beetje op gesloten mijn broertje wou ook naar mama maar je weet wat er is gebeurt.

Mijn ouders zijn gescheiden in 2012. Maar nu kan ik er niet meer tegen. Mijn moeder is depressief en heeft nu een vriend die ik niet mag. Mijn zus heeft een eetstoornis en mijn andere zus drinkt, rookt en gebruikt drugs terwijl te 15 is. Mijn broertje heeft ADHD en dat is ook heel vervelend. Ik heb geen contact meer met mijn vader omdat ik geen band meer met hem heb. Mijn verleden is ook best zwaar. Ik ben 8 jaar lang gepest op de basisschool. In 2010 overleed mijn opa aan longkanker en 2 jaar later scheidden mijn ouders. Ik kan er met niemand over praten en alle emoties zitten opgekropt. Ik probeer mijn emoties kwijt te raken door piano te spelen en dat helpt een beetje. Ik durf er niet met mijn docenten of mentor over te praten omdat ik bang ben dat de jeugdzorg erbij betrokken wordt. Iemand had 2 jaar terug mijn moeder aangeklaagd omdat ze mij, mijn zussen en mijn broertje zou verwaarlozen. De jeugdzorg is er toen bijgehaald en die is bij me op school gekomen om er over te praten. Het liefste ben ik de hele dag alleen en wil ik huilen. Maar als ik wil huilen komen er geen tranen maar die blijven in mijn keel hangen. Ik ben bang voor de toekomst. Hoe het verder gaat. Wat moet ik doen?!