Nou ik wil alle feestdagen bij ze allebei zijn maar dat kan niet

Hallo ouders/kinderen, Mijn woonsituatie is niet een situatie die je zou wensen, ook mijn ouders zijn helaas gescheiden en dit maakt het vaak erg moeilijk. Ouders die dingen via mijn zusje of vaak via mij doorbrieven aan elkaar. En vervolgens ben ik daar de dupe van.. Een vader die een nieuwe vriendin heeft waar hij heel zijn leven voor geeft, maar ons af en toe vergeet. Een moeder, die zich in het zweet werkt om ons en het dagelijks leven te kunnen behouden zoals het altijd was. Mijn zusje, die vaak verdrietig is en zich af vraagt...."hou zou het zijn geweest als papa en mama nog bij elkaar waren?". En dan heb je mij, degene die alles probeert te regelen, planning van wanneer bij welke ouder, een steun punt voor mijn zusje, maar ook probeert alles voor iedereen goed te willen doen. (Wat niet altijd lukt). Bij mijn vader is er vaak spanning... dit komt niet ten goede op bij GST (Gilles de la Tourette) de "tics" worden alleen maar erger daardoor. Maar wat doe je er aan ? Geen idee?. Mijn vader is het grootste spanning punt. Telkens als ik bij hem loop ik op mijn tenen want ben bang dat als ik een woord verkeerd zegt hij uit zijn voegen schiet. Ik probeer het gelukkig allemaal te laten zakken tijdens het paardrijden. Ik doe een opleiding met paarden en als ik aan het paardrijden ben dan vergeet ik alles eventjes op dat moment, maar ook als ik piano speel. Wat doen jullie om alle spanningen en vervelende momenten te laten zakken? Groetjes

Ik zit nu in de situatie dat mijn ouders iemand hebben ingeschakeld om te helpen met scheiden. Maar mijn vader is met andere vrouwen aan het flirten en zit zelfs op Tinder mama (nieuwe vriend) ken ik al en ik vertrouw hem ook , maar ik weet niet hoe/of ik die van papa moet vertrouwen.

Hoi mijn ouders zijn 3 jaar gescheiden. Ik ga iedere week naar mijn vader en ik woon bij mijn moeder. Ik vind het fijn om naar mijn vader te gaan. Mijn vaders vriendin en haar zoon (11) is er altijd. Ik zou ook graag een keer alleen met mijn vader en mijn broer willen zijn. Ik en mijn broer hebben dit al vaak gevraagd aan mijn vader. Mijn vader luistert niet. Mijn vader houd van haar en wil dat ik vriendinnen met haar ben. Ze doet heel gemeen tegen mijn en eigenlijk wil ik niet meer naar mijn vader omdat zij er is en niet gewoon kan doen tegen mij. Ik merk ook dat er met 2 maten gemeten wordt daarmee bedoel ik dat ik en mijn broer minder mogen dan haar zoon zij beslist alles en niet mijn vader. Door haar voel ik mij gekleineerd. Ze geeft mij niet het gevoel dat ik welkom ben.Mijn ouders praten moeilijk met elkaar. Wat moet of kan ik doen?

hey daar....! ik heb de laatste tijd best last van mijn gescheidde ouders en door mijn gescheidde ouders wil ik eigenlijk weinig mensen nog zien...ik stoot mijn moeder af, mijn vader en zijn vriendin zeggen tegen mij dat ik niet meer naar de kerk hoef en mijn moeder zit daar heel erg mee lijkt mij zo....ik stoot sommige mensen waar ik van houd ook af....ik heb gewoon geen zin meer in contact met mensen...maar ik vind het juist leuk om met mensen te zijn enzo...dit was mijn kant van het verhaal voor diegene die dit leest jij bent sterk en jij slaat je heir wel doorheen!!!

Hoi , mijn ouders zijn sinds vorig jaar rond de zomer gescheiden , ik was 11 toen mijn moeder erachter kwam dat mijn vader vreemd was gegaan .Ze zijn toen voor een tijdje weer samen geweest om te proberen weer door te gaan met relatietherapie ....maar toen kwam mijn moeder er weer achter dat mijn vader de vrouw waarmee hij vreemd ging niet los kon laten. Mijn vader is nu al een hele tijd niet meer met die vrouw omdat het niet werkte, ik had gezegd dat ik hem niet meer wilde zien als hij met haar door zou gaan. Hij heeft nu ongeveer 2 maandjes een nieuwe vriendin , ik vind het een beetje snel gaan. Wat mijn probleem nu een beetje is ,is dat ik ga om het weekend naar mijn vader en dat vindt ik altijd wel gezellig maar ik vindt het moeilijk omdat ik weet dat mijn moeder dan alleen thuis zit. Ze heeft namelijk wel vriendinnen maar die hebben allemaal hun eigen gezin waar ze het weekend bij willen zijn. Ik weet dus dat mijn moeder zich in het weekend vaak verveeld en zich alleen voeld. En ik voel me daar dan niet schuldig om maar ik voel me er niet fijn bij. Heeft iemand tips voor mij.... ik zit er heel erg mee. Groetjes anoniem

Hoi... Als ik eens in de toekomst kijken kon, en dit had kunnen zien aankomen 2 jaar geleden. Hoe had mijn leven er dan uit gezien ? Hoe had mijn zusje er nu bij gelopen ? Was ze dan vrolijker dan nu?, had ze dan meer zin om naar m'n vader te gaan dan nu?. Zaten we dan savonds rond de tafel gezellig te kletsen en een spelletje te doen ?. Wij leiden momenteel een dubbel leven. Bij mijn vader en zijn vriendin gaan heel veel dingen erg moeilijk. Er is vaak ruzie bij mijn vader als wij er zijn. Want het lijkt vaak of hun het niet leuk vinden als wij er zijn. Bij mijn moeder... Gezellig aan tafel eten, de normale manieren. Maar mijn moeder die ongelukkig is, en niet meer in het gelukkige leven samen met iemand wilt stappen om het geen wat mijn vader kapot gemaakt heeft bij haar. Dit is er sneu en triest dat het zo loopt. Pap en mam.. zien jullie dan echt niet hoe het gaat ? In beide gezinnen? En hoe mijn zusje en ik er mee moeten "dealen". Dagen die ik zelf moeten plannen wanneer we bij wie wie zijn... dat hoort toch niet ?. Vervolgens gezeur krijgen over die dagen omdat we te weinig bij m'n vader zijn en mijn vader die zegt dat:" 4/6 van de 15 dagen" in de maand wel prima is... en zelfs minder mag zijn. Maar ondertussen klagen dat we jou weinig zien. Wat gaat hier fout ?, doen wij het dan zo verkeerd?, moeten wij ons aanpassen om te zorgen dat het gezellig wordt bij beide gezinnen?. Probeer te luisteren naar je kind, naar het geen wat hun te zeggen of in te brengen hebben.. zonder meteen te oordelen. Groetjes lis

mijn ouders zijn in Februari 1 jaar bij elkaar weg, maar ze zijn nog steeds niet officieel gescheiden, omdat mijn vader de papieren niet wil ondertekeningen😨 ik woon bij m'n moeder zij heeft de keuze gemaakt om bij mijn vader weg te gaan omdat ze niet meer gelukkig was en omdat mijn ouders vaak ruzie maakte, sinds mijn ouders uit elkaar zijn staat m'n hele leven op z'n kop, mijn vader doet alsof het alleen mijn moeders schuld was maar dat was niet zo mijn vader was vaak boos op m'n moeder terwijl ze niks fout deed😐 ik heb nu slecht contact met mijn vader want als ik bij hem ben doet hij gemeen tegen me en hij dat zelf niet inziet ik wil het tegen hem zeggen maar ik weet dat hij dat boos word en ik ben erg bang voor zijn reactie ik heb al gezegd dat hij niet zo moest doen omdat ik van mijn moeder en vader allebei hou en ik geen keuze wil maken😳mn ouders zitten inmiddels in een vechtscheiding mijn vader heeft laast mn moeder pijn gegaan en hij zegt vaak tegen mij dat hij haar wil vermoorden maar dan in een andere zin ik denk de hele dag door aan m'n ouders en ik slaap bijna niet meer groetjes

Hoi mensen, ik zit al jaren met ouders die elkaar al een beetje zat zijn. Ik krijg geen duidelijkheid of ze gaan scheiden, maar ze maken wel ruzie en gooien elkaar de deur uit. Ik heb het best wel een beetje moeilijk ermee dat ik geen duidelijkheid krijg of ze gaan scheiden, het ene moment zeggen ze ja dan weer we denken erover na. Mijn moeder noemt mijn vader nu ook al ex man. Het gaat op school helemaal niet goed. Ik heb zelfs 1 x een poging gedaan tot weglopen van huis. Omdat ik alleen maar ongelukkig ben en ik voel me best wel eenzaam.Ik praat met iemand op school die mij tips geeft. (Maar ze kan niet mijn ouders dwingen te gaan scheiden) er is veel spanning in het huis. Ik voel me hier niet fijn, terwijl mijn broertjes er geen probleem mee hebben. Heeft iemand enig idee wat ik kan doen om me beter te voelen??