Hoi, Vlak na mijn geboorte gingen mijn ouders scheiden. Nu 10 jaar later doet mijn vader heel vervelend tegen mij en mijn moeder. Hij zegt nare dingen bijvoorbeeld; hij noemt mijn moeder een psycho en mijn grootvader een idioot. En mijn vader drinkt heel veel daardoor is hij zijn baan kwijt geraakt en moet hij zijn huis verkopen. Ik weet niet hoe ik hier goed om mee moet gaan gelukkig heb ik wel een kinderpsycholoog die mij helpt. Ik hoop dat jullie advies kunnen geven en ik wens jullie veel sterkte met jullie eigen gescheiden ouders problemen. van Roan

lieve mensen , mijn ouders zijn 1jaar geleden gescheiden, omdat me vader vreemdging. Ik ging toen bij mijn moeder wonen, alleen zij was aan de drank geraakt, toen heb k ervoor gekozen om bij m'n vader te gaan wonen. Hij was misschien wel vreemdgegaan alleen hij was nog wel me vader !! 2 weken later kreeg m'n vader weer een vriendin ze heette Karlijn, ik vond het moeilijk maar ze was wel heel aardig ! maar toen ging m'n vader weer vreemd .... Hij kwam binnen met een andere vrouw dat ik stil moest zijn en het aan niemand vertellen, anders werd ik het huis uitgezet. Maar toen kwam Karlijn thuis toen ze in de keuken aan het zoenen waren, er kwam een grote ruzie, maar dat vond ik eng dus ik was op de fiets naar m'n opa en oma gegaan. moet ik nu bij hun wonen ?

Hoi allemaal. Ik ben Renée en ik ga nu naar de 2e alleen het probleem is dat mijn vader super lief is maar mijn stiefmoeder niet. Ik ken haar al heel lang want mijn vader was met haar vreemdgegaan en is later getrouwd met haar. Ze heeft mijn moeder al meerdere keren aangevallen - met woorden - en daarmee mij gekwetst. Ze heeft er ook voor gezorgd dat mijn vader mij kwetst door tegen hem te zeggen dat we overal tijd voor hebben behalve om dingen met mij te doen (dat hoorde toen ik de gang op wilde lopen). Ik heb haar al geprobeerd te confronteren met een brief en met praten, maar dan word mijn vader boos en toen heb ik het aan hem proberen uit te leggen en toen begon hij te schreeuwen... Wat moet ik doen? Groetjes Renée

Hoi mijn ouders besloten  3 jaar. geleden uitelkaar te gaan. Mijn vader gaat vreemd ik en mijn zusje hebben dat ondekt mijn moeder weet er nog niks van af maar ik weet niet hoe ik dat moet vertellen.En we hebben ook condooms gevonden.WAT MOET IK DOEN HELP ME MOET IK HET TEGEN MIJN MOEDER ZEGGEN?

mijn ouders zijn lang geleden gescheiden... en mijn moeder had toen een nieuwe vriend... ik heb mijn vader heel lang niet gezien... ik ben 2 jaar geleden naar mijn vader verhuisd en het gaat heel goed alleen toen heb ik een mailtje gestuurd en dat vond mijn moeder niet leuk... en mijn stiefvader al helemaal niet ! ik was boos op mijn moeder omdat zij helemaal niet voor mij opkwam toen mijn stiefvader hele lelijke dingen zei over mij... ik heb mijn moeder al heel lang niet gezien en ik ben heel verdrietig... het liefst wil ik naar mijn moeder toe rennen en alles vergeten en gewoon er weer bij horen maar mijn stiefvader die wil mij niet en hij heeft hele lelijke dingen gezegd.... ik ben heel erg verdrietig... mijn stiefmoeder ( die is super !) zegt dat ik niet bij iemand noet willen horen die mij niet wil... ik ben erg verdrietig en ik wil graag dat alles weer normaal is maar dat word het niet meer denk ik hebben jullie tips voor het verwerken van de pijn en het verdriet alvast bedankt voor de tips en bedankt voor het lezen van mijn mail.... Romy

Mijn ouders gaan scheiden en mijn vriendje heeft het ook nog eens uitgemaakt. Om allebei die dingen lig ik elke avond te huilen zodat niemand me hoort. Ik mis mijn ex zo enorm erg. Hij heeft me overal op geblokkeerd en zelfs een ander nummer genomen. Met mijn vader heb ik ook geen contact meer. Ook mis ik mijn vader wel een beetje. Ik weet totaal niet meer wat ik moet doen. Mijn moeder heeft liever niet dat ik nog contact heb met mijn vader. In beide gevallen ben ik echt ten einde raad.. Ik wil mijn ex terug en ik wil mijn vader weer zien zonder dat mijn moeder daar een probleem van maakt

Hallo ik ben Tijn Ik heb mee gedaan aan de jes! training van Meerwaarde en Maatvast. Heeft iemand nog een paar tips voor mij om er niet verdrietig erover zijn!

Hoi, Bijna 2 maanden geleden vertelde mijn moeder aan mijn vader dat ze niet gelukkig is en bij hem weg wilt. Ik zag dit al een hele tijd aankomen maar toch komt het heel hard aan. Mijn vader is toen uit huis gegaan en mijn moeder werd ineens heel druk. Ik stopte alles weg omdat ik vlak voor mijn examens zat en het gewoon niet wilde voelen. Ik wilde de pijn niet voelen, het verdriet, de afkeer naar anderen, hoe boos ik was. Na mijn examens (3 weken later) klapte ik open. Al mijn weggestopte gevoelens kwamen naar buiten en begon alles mezelf kwalijk te nemen. Dat het mijn fout is dat mijn moeder niet gelukkig is, mijn fout dat mijn kleine broertje nu in deze vervelende situatie is gekomen. Ik begon mezelf alweer te beschadigen en te snijden. (Dit heb ik al eens eerder gedaan maar een vriend heeft mij hier vanaf geholpen.) Het lukt me redelijk om het onder controle te houden maar de neiging om terug te vallen is steeds aanwezig. Soms door een downdag en andere keren door een gebeurtenis die niet heel leuk is. Toen mijn vader uit huis is vertrokken vertelde hij mij 2 dagen later dat hij een heel gevaarlijk man was en dat hij nog leefde door mij mijn broertje en zijn moeder. Mijn oma is heel erg achteruit gegaan en heeft het heel moeilijk gehad met de situatie. Mijn oma (ik ga dr even oma1 noemen) had ik altijd een hele goede band mee. Zeker na de dood van opa1 (vader van mijn vader) werd die band alleen maar sterker. Met opa1 had ik ook altijd een hele sterke band en kwam als hele klap toen ze hem in kunstmatige slaap gebracht hebben. Mijn vader heeft erg moeilijk mee gehad. De band met mijn oma1 is sinds begin van scheidingsperiode slechter geworden. Mijn tante heeft me een keer van slag gebracht door even een stevig gesprek met mij aan te gaan over heel de situatie en daarna niks meer van haar gehoord. Mijn oma aan mijn moeders kant (oma2) was altijd stug en sloot me eigenlijk altijd een beetje buiten. Mijn opa2 ook. Maar merk de laatste tijd dat ik er nu ook toe doe en dat is wel fijn. Voelt het bij jullie ook zo of mensen verwachten dat je keuzes moet maken tussen papa en mama? Ik heb het er echt heel moeilijk mee. Ik ben bang om te gaan slapen, bang dat de volgende dag nog elendiger is dan de andere. Laatste tijd meer als een dienstmeisje in het huishouden rondgelopen. Ben mezelf helemaal kwijt geraakt. Mijn ouders zijn bij de mediator geweest waar ik ook een keer geweest ben. Deze gaf hun advies mij naar een geestelijke gezondheids coach te sturen. Wat denken jullie? Kan dit mij helpen? Kan ik weer terug gelukkig worden of word mijn leven 1 groot web van vragen zonder antwoorden een hoofd wat alles op moet schrijven en van voren niet weet wat het van achtere eerst moet doen. Hoe toon je emotie? Dit en nog meer. Ik ben mezelf kwijt. Ik ben een weg ingeslagen waar ik mezelf stukje bij stukje verloor maar de stukjes zijn weggewaaid en ik kan ze niet meer terug vinden. Hoop dat jullie antwoorden hebben ik ben radeloos.

hoi, mijn ouders zitten nog in de scheiding, maar ruim een jaar geleden ging mijn vader al weg uit huis. hij ging toen op een bungalowpark "wonen". in het begin zij hij dat het voor zijn werk was maar later heeft onze moeder( ik heb een zusje van 8) het ons verteld. later ging hij in leiden wonen en vertelde hij ons dat hij een nieuwe vriendin had en binnen 2 maanden woonde ze er al echt. nu wonen ze al een tijdje samen, en gisteren hebben ze verteld dat die vriendin zwanger was! ik hoorde de datum dat ze was uitgerekend en heb gelijk berekend dat ze toen ze net 3 maanden samenwoonden dat "ze" al zwanger was! en mijn ouders zijn nog niet eens officieel gescheiden! what the F@#*CK