Ik word gelukkig

Lieve Lotte, Allereerst bedankt dat je jouw verhaal met ons wilt delen. Het is allemaal niet niks als je ouders gaan scheiden en drie jaar is eigenlijk nog maar net! Ondanks dat kun je het je niet anders meer voorstellen. Wat fijn dat je hier minder moeite mee hebt. Het kan zijn dat dit nog komt, dat je over bijvoorbeeld een jaar terugverlangt naar hoe het was toen je ouders nog samen waren. Ook dit is helemaal niet gek! Dat je blijft zitten in groep 8 heeft waarschijnlijk, naast je leerachterstand, te maken met de scheiding. Je leven staat dan op z'n kop en als je ook nog de stress erbij hebt van je vader, dan is dit helemaal niet gek. Ik hoop dat komend jaar in groep 8 leuk wordt en dat je dan wel door kan naar de middelbare school! En wat een positiviteit dat je naar de toekomst kijkt! Je zegt dat je gelukkig gaat worden, omdat je bij je moeder gaat wonen! Wat fijn! Ik hoop dat dit beter gaat werken voor jou en dat je minder stress zal hebben! Ik hoop dat je snel weer gelukkig en happy bent, maar daar heb ik alle vertrouwen in! Nogmaals bedankt dat je jouw verhaal met ons wilde delen, erg dapper van je! Liefs, Minouk

Hey Lotte, bedankt voor je verhaal. Balen dat het zo slecht gaat tussen jou en je vader. Het is echt niet raar dat je blijft zitten. Door een scheiding verandert er zo veel en kan je je helemaal niet concentreren. Het is juist goed om alles nog een keer te proberen. Dan kan je een jaartje ook tot rust komen. Je hebt alles namelijk al een keertje gehad. Het is goed dat je bij je mama gaat wonen. Dat geeft ook weer rust en misschien gaat het dan ook beter met je vader. Misschien ga je hem zelfs wel missen. Ik wens je veel geluk! Als je nog meer vragen hebt, vraag maar raak! Liefs, Isa

hoi hoi, echt super vervelend dat je daarvoor moet blijven zitten. En ook heel goed dat je het hier deelt. Is er thuis iemand waarmee je dit bespreekt? Want het zal echt goed doen om het te bespreken. Ik bespreek mijn problemen bij een vertrouwingspersoon op school. En als je later er nog mee zit over je vader zou het misschien wel heel erg helpen, om het bespreekbaar te maken. Ik heb ook heel erg gehad dat mijn pa ineens tegen me uitviel. meestal was het als ik iets zei over mijn moeder of dat ik me beetje er veel afsloot bij hun, dat ik de hele tijd in mijn kamer zat. Ik had al veel langer bespreekbaar moeten maken. Maar heb pas toen ik 16 was met mijn vader gepraat en toen legde hij uit dat hij erg mee zat dat ik toen ik 11 of zo was voor gekozen heb om bij mijn moeder te gaan wonen. En na dat we erover hebben gepraat let hij er veel meer op om minder snel boos te worden. Misschien helpt het voor jou ook als je erover praat. en als je het zou willen doen denk eerst bij na of je alleen durft of toch liever volwassene bij haalt. groetjes