Hii, Ik heb eigenlijk niet echt een vraag, maar meer iets waar ik mee zit.. Sinds ik 3 jaar ben zijn mijn biologische ouders al uit elkaar. Mijn vader heeft toen een nieuwe vriendin gekregen en zij zijn inmiddels 13 jaar getrouwd. Helaas heeft zij aangegeven dat ze wilt gaan scheiden. Mijn vader snapt hier niks van en doet er alles aan om haar besluit te laten veranderen. Het moment waarop zij aangaf te willen gaan scheiden, hebben mijn zus en ik mijn vader enorm getroost en gesteund. We deden er alles aan om onze vader er doorheen te slepen. Soms ging dit ten koste van onze eigen behoeftes.. Maarja het verdriet van mijn vader was voor mij een enorme impact en daarom probeerde ik er alles aan te doen om de situatie voor mijn vader toch een beetje rustiger te maken. Ik had het er erg moeilijk mee om hem zo verdrietig te zien en dat heb ik nu nog steeds. Al gaat het nu wel een stuk beter dan in het begin. Wat ik erg lastig vind is dat mijn vader aan ons vraagt of we normaal kunnen doen als zij er is en of we het zo leuk mogelijk voor haar kunnen maken. Soms lijkt het alsof hij alles voor haar doet en ons dan maar een beetje aan de kant schuift.. Terwijl wij hem juist zo enorm hebben opgevangen! Ik vind het lastig als ik hier over na denk, want aan de ene kant voelt het soms echt niet oké, maar aan de andere kant snap ik ergens ook wel dat hij er alles aan wilt doen om haar besluit te laten veranderen.

Hoi ik ben Fay en ik zoek een buddy die elke dag even met mij kan praten en soms ook bellen mijn ouders zijn uit elkaar en ik zie mijn vader nooit meer en daar ben ik erg verdrietig om

Hoe is het om in een ander huis te wonen?

Wat is de meest gebruikelijke tijd/dag om te wisselen van je vader naar je moeder bij een week op/week af rooster?

Vandaag had ik een gesprek met mijn moeder waarin ze aangaf dat er verschillende momenten zijn geweest waarop ze mijn vader het liefste had willen vermoorden. Ik gaf in dat gesprek aan dat ik het moeilijk vond om dat te horen en dat ik me zorgen maak over verjaardagen in de toekomst, of als ik ooit een kind krijg. Of ze dan wel komt, enzo. Ze zei van wel, maar zei ook dat ze dan heel erg hoopte dat mijn vader er niet zou zijn. Ik zei daarop dat het voor mij juist mijn allergrootste wens is dat mijn ouders er op zo'n momenten allebei zijn. Dat ik niet verwacht dat ze vrienden worden of gesprekken met elkaar hebben. Maar dat ik niets liever wil dan dat ze er gewoon allebei zijn. Ze zei dat ze hoopte dat er weinig momenten waren dat ze er allebei zijn. Dat ze nooit zal vergeten wat hij haar doelbewust heeft aangedaan. Dat hij haar kapot heeft gemaakt. En meer haat. Ik voel me zo intens verdrietig. Ik wil gewoon dat de haat stopt, maar ik ben bang dat dat nooit gaat gebeuren.

Hoi! Ik ben Rosalie! De moeder van mijn vriend heeft een huis in *** waar we vaak naartoe gaan. Ik heb daar alleen helemaal geen vrienden . Hierdoor voel ik me daar vaak alleen. Heeft iemand een idee om vrienden te maken?

Ik ben Lucas en mijn ouders zijn gescheiden en ik kan er met niemand over praten

Hoe kan ik afleiding zoeken als ik papa mis

Hii, mijn ouders zijn nu ongeveer 2 jaar gescheiden en ze hebben allebei een eerste nieuwe partner. Het gaat nu om mijn vader en zijn (ex)vriendin want het is dus sinds vorige week uit. Ze hadden bijna half jaar een relatie en zij had ook twee kinderen en ze kwamen wel bijna elke week langs en andersom. Het was wel gezellig vaak en het kwam best wel onverwachts dat het uit was. en het is gewoon een beetje raar dat we ze nu helemaal niet meer zien enzo. Heeft iemand tips hoe ik hiermee om kan gaan? alvast bedankt xx

hoi mijn ouders zijn nog niet zo lang gescheiden. Een paar maanden schat ik. Er is een mevrouw bij mijn vader waar we het gezellig mee hebben maar ik weet niet zeker of het nou de vriendin van mijn vader is of niet. Hij zei dat ze elkaar wel leuk vinden maar geen verkering hebben. Dat is nu ook al een tijdje geleden. Ik vind het lastig om dan te gaan vragen aan mijn vader of ze verkering hebben