Hoi Ik wil graag weten of ik zelf mag kiezen bij wie ik wil wonen want ik wil graag bij mijn moeder wonen maar dat wil mijn vader niet en andersom is het precies hetzelfde

Mijn ouders willen elkaar zo veel mogelijk vermijden, als ik wordt gebracht/opgehaald mogen of willen ze niet in de straat komen van waar het huis staat. Als we gesprekken hebben ergens waar de ouders bij betrokken zijn, krijg ik altijd het gevoel dat ik het moet regelen. Ook met spullen meenemen wat ik van een van mijn ouders heb gekregen naar mijn andere ouder hebben ze wat op tegen. Ik heb het gevoel dat ik de manager ben van hun scheiding.

Wat moet ik doen dat ik niet verdrietig word

ik vind het niet leuk omdat mijn ouders nog steeds samen wonen en steeds ruzie maken want mijn moeder is nog druk bezig met een nieuw huis.maar als ze ruzie hebben weet ik niet wat ik moet doen wat zouden jullie doen?

Hoe kan ik minder vaak spullen vergeten?

Ik wil graag over van alles praten

heb ik recht oom allebei mijn ouders te zien

beste gescheiden ouders ik heb een tip voor jullie namelijk: als je kind graag wilt praten over de scheiding maak dan tijd voor hem / haar vrij en praat er regelmatig met elkaar over!!! en zorg als uw kind graag naar hun andere ouder toe wil zorg dan dat dat zo snel mogelijk kan gebeuren. want ieder kind heeft recht om iedere ouder ongeveer even vaak te zien.

Hi allemaal! Ik zit in een lastige situatie met mijn moeder, stiefvader en broertje. Ik ben zelf sinds bijna 4 jaar uit huis, maar mijn jongere broertje is altijd gewoon doorgegaan met de omgangsregeling die wij al 15 jaar hebben met mijn ouders. Omdat ik niet meer met hem meega, en omdat hij bij mijn vader in de omgeving weinig te doen heeft, is hij eigenlijk liever bij mijn moeder. Mijn moeder is 2 jaar geleden gaan samenwonen, en mijn broertje en mijn stiefvader botsen nogal. Dit is afgelopen zomer zover gelopen dat mijn broertje zelf heeft gezegd dat het beter zou zijn als hij bij mijn vader gaat wonen. Daar woont hij nu ook, en het gaat met hem verder heel goed. Wat ik heel vervelend vind is de rol van mijn moeder hierin. Zij zei altijd dat haar vriend nooit voor haar kinderen zou komen en dat ze er altijd voor ons zou zijn. Zij zegt ook altijd dat dingen niet in de doofpot gestopt mogen worden en dat je niet boos naar bed mag gaan. Zij heeft in de hele situatie niets gedaan om het beter te maken voor mijn broertje en dit neem ik haar erg kwalijk. Ze vraagt heel vaak of we langskomen om bijvoorbeeld samen te eten, maar het is helemaal niet gezellig en heel gespannen omdat niemand ruzie tussen mijn broertje en stiefvader wil uitlokken en omdat hun eerdere ruzie nooit is uitgepraat. Ik wil me er niet mee bemoeien, omdat het meer om mijn broertje gaat dan om mij, maar ik stoor me mateloos aan mijn moeder en haar oogkleppen en haar geforceerde gezelligheid..

Mijn ouders zijn een paar dagen geleden gescheiden, maar mijn moeder woont nog een half jaar bij mijn vader dus deel ik mijn kamer met haar. Ik vind het heel lastig om dat uit mijn hoofd te krijgen en als ik er toch aan denk moet ik huilen. Daarom hoop ik dat deze site mij kan helpen