Deze vraag zien we vaak terugkomen in de chats met Buddy’s en op het <a href="/forum">Forum</a>. Villa Pinedo’s Dagmar ging hierover in gesprek met Familie- en jeugdrechter <a href="https://www.rechtspraak.nl/Themas/100-jaar-kinderrechter/Paginas/kinderrechter-Cees-van-Leuven.aspx">Cees van Leuven</a>.

Als je even geen contact wil, heb je daar dan recht op?

Na de scheiding van mijn ouders veranderde mijn woonsituatie: ik moest mijn tijd verdelen tussen mijn vader en mijn moeder. Daardoor ben ik niet alleen mijn ouders minder gaan zien. Opeens werd het zien van mijn opa’s en oma’s en andere familieleden ook moeilijker. Zo gingen we niet meer als gezin op bezoek bij familie. Dit waren allemaal factoren waardoor ik wat meer afstand van mijn familie had. Afstand waar ik even behoefte aan had, want ik had al zo veel aan mijn hoofd. Maar ook afstand die soms onoverbrugbaar voelde.<h2>Balans in het contact</h2>Hoe jammer ik het ook vond, betekende dit dat ik in deze periode meer steun zocht bij vrienden in plaats van bij familie. Ik vond het moeilijk om mijn weg te vinden in deze nieuwe situatie. Ik begon mijn andere familieleden te missen, maar ik wist niet zo goed hoe ik deze band kon herstellen. Het heeft een aantal jaar geduurd voordat ik weer in balans was en voorzichtig meer contact heb gezocht.Mijn hele familie woont best verder weg, vier uur enkele reis, dus ik kan niet even bij ze langs voor de koffie. Daarnaast is het organiseren van een bezoek met andere gezinsleden soms ingewikkeld. De ene kant van mijn grootouders vindt het prima om hun ex-schoonkind (mijn ouder) te zien, de andere kant heeft dat liever niet. Daardoor moet ik meer plannen, afstemmen en regelen voordat ik ze kan bezoeken.&nbsp;<h2>INITIATIEF NEMEN</h2>Wat ik heb geleerd is dat ik er soms van mijn kant meer moeite voor moet doen. Het is niet het automatische contact van mijn kindheid, waarin ik gewoon mijn ouders volgde. Nu moet ik meer initiatief nemen; al zal dit ook gewoon bij ouder worden horen. Het mooie hiervan vind ik dat er meer intentie achter zit: ik en mijn oma kiezen er nu allebei bewust voor om even wat tijd met elkaar te besteden. Ook hebben we een andere dynamiek zonder mijn ouders erbij. Ik merk dat ik nieuwsgieriger naar haar leven ben geworden en ik vind het leuk dat we nu andere onderwerpen bespreken.De band met mijn grootouders is veranderd, mede door de scheiding. Sommige grootouders zullen meningen over de scheiding hebben, geen kant kiezen, of jouw kant kiezen. Wees niet bang om andere familieleden te vertellen hoe jij je voelt en het hebt ervaren. Misschien zijn er meer scheidingen in jouw familie, bij je grootouders of neven en nichten bijvoorbeeld? Als je je comfortabel ermee voelt, vraag ze er eens naar! Scheidingen hoeven geen onbespreekbaar onderwerp te zijn. In mijn ervaring hebben familieleden mij er niet naar gevraagd, omdat ze bang waren dat het gevoelig ligt.&nbsp;Je kunt ook vragen of je familieleden vaker contact met je willen opnemen. Misschien hebben jullie een gedeelde interesse, zoals een tv-programma om elke week te bespreken, of volgen jullie dezelfde sport? Wat ook kan helpen is om een vast moment te prikken en/of om aan te geven dat je het fijn vindt om jullie band te onderhouden, maar niet zo goed weet hoe. Ook kun je altijd op ons <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://www.villapinedo.nl/forum">Forum</a> terecht om advies te vragen.Hoe is jouw relatie met je familie? Heb je een fijne band met familieleden of is het contact met sommige juist verwaterd? Laat het hieronder weten!

Mijn band met de familie

Het blijft toch altijd een spannend moment, de eerste ontmoeting met de nieuwe vriend of vriendin van een van je ouders. Of het nu de eerste keer is of dat er mogelijk al een aantal eerdere partners voorbij zijn gekomen. Hier een aantal vragen die dit hopelijk wat makkelijker maken!<ol><li>Wat is jouw lievelingseten?</li></ol>Dit geeft je de mogelijkheid om een makkelijk gesprek te voeren over iets waar (bijna) iedereen van houdt: eten!<ol start="2"><li>Wat is de mooiste reis die jij de afgelopen jaren hebt gemaakt?</li></ol>Dan krijg je een idee over wat hij of zij graag doet in zijn/haar vrije tijd.<ol start="3"><li>Wat vind jij het leukste aan papa/mama (of een top 5)?</li></ol>Misschien vinden jullie wel hetzelfde leuk ;).<ol start="4"><li>Welke hobby of sport deed jij graag toen je net zo oud was, als ik nu ben?</li></ol>Wie weet kan je een keer samen iets doen, wat jullie allebei leuk vinden!<ol start="5"><li>Als je overal ter wereld zou mogen wonen, waar zou dat dan zijn en met wie?</li></ol>Heb jij daar eigenlijk zelf een idee over? Fijn om eens over te fantaseren…<ol start="6"><li>Wat zou je graag met mij willen doen om mij beter te leren kennen?</li></ol>Geeft aan wat hij/zij belangrijk vindt om over jou te weten of hoe goed hij/zij je al kent.<ol start="7"><li>Wat was je favoriete vak op school? / Wat vond jij het leukste om te doen op de basisschool?</li></ol>Misschien liggen je interesses wel ongeveer op hetzelfde gebied.<ol start="8"><li>Heb je zin om een spelletje met mij te spelen? En welk spelletje dan?</li></ol>Door samen iets te doen, leer je elkaar op een andere manier kennen. En weet je meteen of hij/zij een goede verliezer is 😉. Ook kan het erg ontspannend zijn en de druk een beetje weghalen.<ol start="9"><li>Wat voor films/series kijk jij het liefst in je vrije tijd (op Youtube/Netflix/Videoland/etc)?</li></ol>Een inkijkje in wat hij/zij interessant, leuk of grappig vindt. En wie vindt het nu niet leuk om even over zijn favoriete series, films of sterren te praten.<ol start="10"><li>Zullen we samen naar onze favoriete liedjes luisteren?</li></ol>Misschien zit er wel een mooie boodschap in verborgen, of leer je iets tofs nieuws kennen.<blockquote>Als laatste wil ik nog meegeven, dat jij niet de enige bent die dit spannend vindt! Iedereen ervaart die spanning, ook (juist) de nieuwe partner.</blockquote>Maar ondanks dat is een nieuwe vriend of vriendin van een van je ouders vaak een leuke toevoeging aan jouw leven, en wie weet krijg je er enorm gezellige stiefbroer(tje)s of -zusjes bij!

10 vragen aan je nieuwe stiefouder om elkaar beter te leren kennen

De grootste impact van de scheiding van mijn ouders kwam in ons gezin niet op het moment dat mijn ouders uit elkaar gingen. Er veranderde wel veel natuurlijk. Zo gingen we in twee huizen wonen en kwam er een omgangsregeling. Maar de heftigste periode volgde een paar jaar later, ik was 7 jaar oud. Mijn moeder had een nieuwe partner gevonden, en ze wilden samen gaan wonen als één groot samengesteld gezin. Dit betekende dat mijn moeder met ons zou gaan verhuizen, 60 kilometer verderop. Er kwam een rechtszaak tussen mijn ouders, die een grote rol heeft gespeeld in mijn jeugd.<blockquote>Het gaat voor mij niet om wat er precies is besproken in de rechtszaak, of wie hem heeft gestart. Maar door de rechtszaak kwamen mijn ouders, voor mijn gevoel, recht tegenover elkaar te staan. Ineens was er een ‘team mama’ en een ‘team papa’. Terwijl ik helemaal niet wilde kiezen.</blockquote>Er kwamen advocaten bij kijken, en beiden dachten dat zij gelijk hadden en dat wij aan hun kant stonden. Ze kwamen ineens niet meer bij elkaar over de vloer. Als het regende mocht de ander niet binnen wachten, maar moest die buiten op de stoep voor de deur blijven staan. Het contact verliep alleen nog maar via de mail of aan de deur en er leek niets meer mogelijk om daarvan af te wijken.&nbsp;Het contact verslechterde juist nog veel meer tussen mijn ouders. Ruzies aan de deur, geen flexibiliteit om afspraken (licht) te wijzigen, omdat dat voor ons, de kinderen beter uitkwam.Het voelde voor mij alsof mijn leven letterlijk in tweeën brak. Mijn leven bij mama, met het nieuwe samengestelde gezin, school, zwemmen en dansen. En mijn leven bij papa, met zijn familie, scouting en ons oude dorp. Ik voelde me in die tijd heel verdrietig en onbegrepen. Ik wilde vooral dat ze gewoon met elkaar op konden schieten, dat we samen mijn verjaardag konden vieren en dat ik met vriendinnen kon afspreken,&nbsp; ook al was het toevallig ‘bij de ander’. Ik zag het verdriet ook bij familie en vrienden die ineens gedwongen waren een kant te kiezen, terwijl ze dat niet wilden. En ik zag de vermoeidheid bij mijn ouders, die dit allemaal met zich meebracht.Dus ik deed mij aan beide kanten maar voor alsof ik het met die ouder eens was, alsof ik die kant had gekozen. Als ze aannames maakten, zoals ‘Jij had zeker nooit willen verhuizen’, of ‘Je hebt het hier toch heel erg naar je zin’, dan knikte ik maar mee. Ik durfde nergens meer tegenin te gaan en wilde vooral alles goed doen, zodat ze mij leuk zouden blijven vinden en ik geen last zou zijn. Een patroon dat bleef voor jaren. Ik raakte mijn eigen grenzen en wensen kwijt, wilde alleen maar zorgen dat niemand last van mij had en ik deed wat iedereen van mij verwachtte. En dat allemaal naar aanleiding van een rechtszaak tussen mijn ouders.De rechtszaak is inmiddels zo’n 17 jaar geleden, en inmiddels hebben mijn ouders weer goed contact, en zijn ze er samen op belangrijke momenten voor mij. Ik heb door de jaren heen veel over mijzelf geleerd, en merk de laatste jaren (waarbij uit huis gaan ook erg heeft geholpen) dat ik écht weer voor mijzelf kan kiezen. Ik weet weer wat ik wil, en hoe. En als iemand mij niet leuk vindt, is dat ook helemaal oké. Het komt dus uiteindelijk goed, maar de rechtszaak (en daarmee de scheiding) heeft wel mijn leven gevormd en de sporen zijn nog steeds te vinden.

Als je even geen contact wil, heb je daar dan recht op?

DEEL deze video MET ANDEREN

DOOR : VILLA PINEDO

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Meer lezen over dit onderwerp

👂🏼 Deze video downloaden

Contact

Socials