Na de scheiding van mijn ouders veranderde mijn woonsituatie: ik moest mijn tijd verdelen tussen mijn vader en mijn moeder. Daardoor ben ik niet alleen mijn ouders minder gaan zien. Opeens werd het zien van mijn opa’s en oma’s en andere familieleden ook moeilijker. Zo gingen we niet meer als gezin op bezoek bij familie. Dit waren allemaal factoren waardoor ik wat meer afstand van mijn familie had. Afstand waar ik even behoefte aan had, want ik had al zo veel aan mijn hoofd. Maar ook afstand die soms onoverbrugbaar voelde.
Balans in het contact
Hoe jammer ik het ook vond, betekende dit dat ik in deze periode meer steun zocht bij vrienden in plaats van bij familie. Ik vond het moeilijk om mijn weg te vinden in deze nieuwe situatie. Ik begon mijn andere familieleden te missen, maar ik wist niet zo goed hoe ik deze band kon herstellen. Het heeft een aantal jaar geduurd voordat ik weer in balans was en voorzichtig meer contact heb gezocht.
Mijn hele familie woont best verder weg, vier uur enkele reis, dus ik kan niet even bij ze langs voor de koffie. Daarnaast is het organiseren van een bezoek met andere gezinsleden soms ingewikkeld. De ene kant van mijn grootouders vindt het prima om hun ex-schoonkind (mijn ouder) te zien, de andere kant heeft dat liever niet. Daardoor moet ik meer plannen, afstemmen en regelen voordat ik ze kan bezoeken.
INITIATIEF NEMEN
Wat ik heb geleerd is dat ik er soms van mijn kant meer moeite voor moet doen. Het is niet het automatische contact van mijn kindheid, waarin ik gewoon mijn ouders volgde. Nu moet ik meer initiatief nemen; al zal dit ook gewoon bij ouder worden horen. Het mooie hiervan vind ik dat er meer intentie achter zit: ik en mijn oma kiezen er nu allebei bewust voor om even wat tijd met elkaar te besteden. Ook hebben we een andere dynamiek zonder mijn ouders erbij. Ik merk dat ik nieuwsgieriger naar haar leven ben geworden en ik vind het leuk dat we nu andere onderwerpen bespreken.
De band met mijn grootouders is veranderd, mede door de scheiding. Sommige grootouders zullen meningen over de scheiding hebben, geen kant kiezen, of jouw kant kiezen. Wees niet bang om andere familieleden te vertellen hoe jij je voelt en het hebt ervaren. Misschien zijn er meer scheidingen in jouw familie, bij je grootouders of neven en nichten bijvoorbeeld? Als je je comfortabel ermee voelt, vraag ze er eens naar! Scheidingen hoeven geen onbespreekbaar onderwerp te zijn. In mijn ervaring hebben familieleden mij er niet naar gevraagd, omdat ze bang waren dat het gevoelig ligt.
Je kunt ook vragen of je familieleden vaker contact met je willen opnemen. Misschien hebben jullie een gedeelde interesse, zoals een tv-programma om elke week te bespreken, of volgen jullie dezelfde sport? Wat ook kan helpen is om een vast moment te prikken en/of om aan te geven dat je het fijn vindt om jullie band te onderhouden, maar niet zo goed weet hoe. Ook kun je altijd op ons Forum terecht om advies te vragen.
Hoe is jouw relatie met je familie? Heb je een fijne band met familieleden of is het contact met sommige juist verwaterd? Laat het hieronder weten!
Reacties (0)