Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Wat Villa Pinedo voor mij betekent: Hannah

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : Hannah

Geplaatst op: 12-05-2016

Een hele poos geleden kwam Villa Pinedo op mijn pad. Ik was kind van gescheiden ouders, nieuwe relaties, twee huizen, en ik ging op mezelf wonen. De Villa was een plek waar ik niet alleen was, waar ik werd begrepen. Mijn onbegrip, verdriet, vragen en soms woede; het mocht hier zijn.

Ik belandde al snel op de redactie. Een groep van jonge mensen die allemaal hun eigen situatie met zich meedragen. Ik schreef artikelen uit frustratie, verdriet, blijdschap. Ik ben gegroeid door mijn schrijven. Langzaamaan ben ik de kleine dingen weer gaan waarderen. Ik zal niet zo snel meer boos zijn om iets wat met de scheiding te maken heeft, dat heb ik achter me gelaten. Natuurlijk zal het me altijd beïnvloeden, maar het verandert ook steeds. Ik woon nu op mezelf en de scheiding is dus verder weg. Er vallen dingen op zijn plek, vragen worden langzamerhand beantwoord, er wordt vergeven en ik ga de positieve kant van dingen steeds meer zien. Daar waar het nooit meer licht leek te worden, ontstaan lichtstralen die me helpen door te gaan. Nu is de Villa een plek waar ik anderen help met wat ik heb meegemaakt. Ik schrijf over de leuke dingen, zoals versterkte vriendschappen, twee keer cadeautjes, mijn ouders weer gelukkig zien worden, mezelf weer gelukkig zien worden.

Ik hoop dat wij als redactie kunnen helpen, ook al is het maar met iets heel kleins: een luisterend oor. Maar ook de mensen met vragen en diegene die zomaar langskomen: jullie zijn van zoveel waarde!

Ik hoop dat ook jij hier een plekje vindt, zoals ik dat hier heb gevonden al die jaren geleden. Misschien blijf je langer, misschien blijf je maar even. Voor wat je ook zoekt en wat je ook nodig hebt: welkom in de Villa.

Hannah, 22

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Herken jij je in dit verhaal, heb je een goeie tip of wil je iets delen? We horen het graag!

Meer lezen over dit onderwerp

Gedichtje over de pijn van een scheiding
Gedichtje over de pijn van een scheiding
Mijn oudersGedachten en gevoelens

📖 Gedichtje over de pijn van een scheiding

Dit gedichtje is geschreven door een kind met gescheiden ouders en gestuurd in de chat met zijn of haar Buddy.

Alweer 4 jaar terug
Dat de woorden 'we gaan scheiden' mijn hart brak..
Niks is nu meer hetzelfde als toen
Waar ik nu niks meer aan kan doen..


Soms denk ik dat ik het oude mis
Maar misschien is dat waar ik mij in vergis
Niet meer beide ouders in beeld
Alles is nu anders...


Geen compleet gezin meer..
Wanneer was de laatste keer?
Je anders voelen omdat je 1 ouder niet ziet


Soms doet het je nog pijn..
Vroeger was alles nog zo fijn..
Nooit meer met z'n allen..
De puzzel is niet meer heel
Net als brood zonder meel


Had ik dit kunnen voorkomen?
Is het mijn schuld?
Zijn dagelijkse vragen..
Die ik voor altijd zal dragen
Het is beter zo.. maar waarom doet het nog zoveel pijn??

15-10-2024

Verhaal lezen
Rechtszaak breekt mijn leven in twee
Rechtszaak breekt mijn leven in twee
Mijn oudersRechtenRuzie

📖 Rechtszaak breekt mijn leven in twee

De grootste impact van de scheiding van mijn ouders kwam in ons gezin niet op het moment dat mijn ouders uit elkaar gingen. Er veranderde wel veel natuurlijk. Zo gingen we in twee huizen wonen en kwam er een omgangsregeling. Maar de heftigste periode volgde een paar jaar later, ik was 7 jaar oud. Mijn moeder had een nieuwe partner gevonden, en ze wilden samen gaan wonen als één groot samengesteld gezin. Dit betekende dat mijn moeder met ons zou gaan verhuizen, 60 kilometer verderop. Er kwam een rechtszaak tussen mijn ouders, die een grote rol heeft gespeeld in mijn jeugd.

Het gaat voor mij niet om wat er precies is besproken in de rechtszaak, of wie hem heeft gestart. Maar door de rechtszaak kwamen mijn ouders, voor mijn gevoel, recht tegenover elkaar te staan. Ineens was er een ‘team mama’ en een ‘team papa’. Terwijl ik helemaal niet wilde kiezen.

Er kwamen advocaten bij kijken, en beiden dachten dat zij gelijk hadden en dat wij aan hun kant stonden. Ze kwamen ineens niet meer bij elkaar over de vloer. Als het regende mocht de ander niet binnen wachten, maar moest die buiten op de stoep voor de deur blijven staan. Het contact verliep alleen nog maar via de mail of aan de deur en er leek niets meer mogelijk om daarvan af te wijken. 

Het contact verslechterde juist nog veel meer tussen mijn ouders. Ruzies aan de deur, geen flexibiliteit om afspraken (licht) te wijzigen, omdat dat voor ons, de kinderen beter uitkwam.Het voelde voor mij alsof mijn leven letterlijk in tweeën brak. Mijn leven bij mama, met het nieuwe samengestelde gezin, school, zwemmen en dansen. En mijn leven bij papa, met zijn familie, scouting en ons oude dorp. Ik voelde me in die tijd heel verdrietig en onbegrepen. Ik wilde vooral dat ze gewoon met elkaar op konden schieten, dat we samen mijn verjaardag konden vieren en dat ik met vriendinnen kon afspreken,  ook al was het toevallig ‘bij de ander’. Ik zag het verdriet ook bij familie en vrienden die ineens gedwongen waren een kant te kiezen, terwijl ze dat niet wilden. En ik zag de vermoeidheid bij mijn ouders, die dit allemaal met zich meebracht.

Dus ik deed mij aan beide kanten maar voor alsof ik het met die ouder eens was, alsof ik die kant had gekozen. Als ze aannames maakten, zoals ‘Jij had zeker nooit willen verhuizen’, of ‘Je hebt het hier toch heel erg naar je zin’, dan knikte ik maar mee. Ik durfde nergens meer tegenin te gaan en wilde vooral alles goed doen, zodat ze mij leuk zouden blijven vinden en ik geen last zou zijn. Een patroon dat bleef voor jaren. Ik raakte mijn eigen grenzen en wensen kwijt, wilde alleen maar zorgen dat niemand last van mij had en ik deed wat iedereen van mij verwachtte. En dat allemaal naar aanleiding van een rechtszaak tussen mijn ouders.

De rechtszaak is inmiddels zo’n 17 jaar geleden, en inmiddels hebben mijn ouders weer goed contact, en zijn ze er samen op belangrijke momenten voor mij. Ik heb door de jaren heen veel over mijzelf geleerd, en merk de laatste jaren (waarbij uit huis gaan ook erg heeft geholpen) dat ik écht weer voor mijzelf kan kiezen. Ik weet weer wat ik wil, en hoe. En als iemand mij niet leuk vindt, is dat ook helemaal oké. Het komt dus uiteindelijk goed, maar de rechtszaak (en daarmee de scheiding) heeft wel mijn leven gevormd en de sporen zijn nog steeds te vinden.

26-09-2024

Verhaal lezen
Mijn band met de familie
Mijn band met de familie
FamilieMijn woonsituatie(Geen) contact

📖 Mijn band met de familie

Na de scheiding van mijn ouders veranderde mijn woonsituatie: ik moest mijn tijd verdelen tussen mijn vader en mijn moeder. Daardoor ben ik niet alleen mijn ouders minder gaan zien. Opeens werd het zien van mijn opa’s en oma’s en andere familieleden ook moeilijker. Zo gingen we niet meer als gezin op bezoek bij familie. Dit waren allemaal factoren waardoor ik wat meer afstand van mijn familie had. Afstand waar ik even behoefte aan had, want ik had al zo veel aan mijn hoofd. Maar ook afstand die soms onoverbrugbaar voelde.

Balans in het contact

Hoe jammer ik het ook vond, betekende dit dat ik in deze periode meer steun zocht bij vrienden in plaats van bij familie. Ik vond het moeilijk om mijn weg te vinden in deze nieuwe situatie. Ik begon mijn andere familieleden te missen, maar ik wist niet zo goed hoe ik deze band kon herstellen. Het heeft een aantal jaar geduurd voordat ik weer in balans was en voorzichtig meer contact heb gezocht.

Mijn hele familie woont best verder weg, vier uur enkele reis, dus ik kan niet even bij ze langs voor de koffie. Daarnaast is het organiseren van een bezoek met andere gezinsleden soms ingewikkeld. De ene kant van mijn grootouders vindt het prima om hun ex-schoonkind (mijn ouder) te zien, de andere kant heeft dat liever niet. Daardoor moet ik meer plannen, afstemmen en regelen voordat ik ze kan bezoeken. 

INITIATIEF NEMEN

Wat ik heb geleerd is dat ik er soms van mijn kant meer moeite voor moet doen. Het is niet het automatische contact van mijn kindheid, waarin ik gewoon mijn ouders volgde. Nu moet ik meer initiatief nemen; al zal dit ook gewoon bij ouder worden horen. Het mooie hiervan vind ik dat er meer intentie achter zit: ik en mijn oma kiezen er nu allebei bewust voor om even wat tijd met elkaar te besteden. Ook hebben we een andere dynamiek zonder mijn ouders erbij. Ik merk dat ik nieuwsgieriger naar haar leven ben geworden en ik vind het leuk dat we nu andere onderwerpen bespreken.

De band met mijn grootouders is veranderd, mede door de scheiding. Sommige grootouders zullen meningen over de scheiding hebben, geen kant kiezen, of jouw kant kiezen. Wees niet bang om andere familieleden te vertellen hoe jij je voelt en het hebt ervaren. Misschien zijn er meer scheidingen in jouw familie, bij je grootouders of neven en nichten bijvoorbeeld? Als je je comfortabel ermee voelt, vraag ze er eens naar! Scheidingen hoeven geen onbespreekbaar onderwerp te zijn. In mijn ervaring hebben familieleden mij er niet naar gevraagd, omdat ze bang waren dat het gevoelig ligt. 

Je kunt ook vragen of je familieleden vaker contact met je willen opnemen. Misschien hebben jullie een gedeelde interesse, zoals een tv-programma om elke week te bespreken, of volgen jullie dezelfde sport? Wat ook kan helpen is om een vast moment te prikken en/of om aan te geven dat je het fijn vindt om jullie band te onderhouden, maar niet zo goed weet hoe. Ook kun je altijd op ons Forum terecht om advies te vragen.

Hoe is jouw relatie met je familie? Heb je een fijne band met familieleden of is het contact met sommige juist verwaterd? Laat het hieronder weten!

15-10-2024

Verhaal lezen
Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat
Mijn oudersFamilieOp schoolBelangrijke momenten oma gescheiden ouders middelbare naast elkaareindexamen eindexamenkandidaat diploma diploma uitreiking school studie leerling leraar docent studeren vwo vmbo havo mavo gymnasium laatste jaar ouders gescheiden broers zus opa zenuwachtig cijferlijst

📖 Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat

Zit jij in het laatste jaar van de middelbare? Na jaren hard werken ben je bijna klaar en krijg je je diploma. Een moment met beide ouders. Geef deze brief als jij hen wil laten weten hoe ze ervoor kunnen zorgen dat jij onbezorgd van deze dag kan genieten.

Bekijk brief