Kerstige verstandskies

Drie weken geleden kreeg ik kiespijn. Niet van die kiespijn waarvan je weet dat deze met 2 dagen weer over is, nee ik had échte kiespijn. Naar een tandarts gaan durfde ik eigenlijk niet. Ik keek liever niet uit naar het moment dat ik in de wachtkamer zat en als een wanna-be ADHD’er nerveus de LINDA doorblader. Liever sloeg ik dit soort nare bezoekjes aan de tandarts over. Helaas moest ik er wel aan geloven toen duidelijk werd dat deze kiezen mijn verstandkiezen waren. Verstand zat er gelukkig niet in, maar ze moesten er wel uit. Zeker 7 dagen daarna heb ik met een dikke wang gelopen. Eten ging niet, laat staan gezellig praten. Toch heb ik dit moment nodig gehad. Niet omdat ik mezelf op rantsoen wilde zetten zo voor de kerst, maar omdat ik besefte dat mijn verstandskies symbool staat voor de kerst.

Kerst is waarschijnlijk voor vele van ons een periode waar we tegenop zien, 1e kerstdag naar mama, 2e kerstdag naar papa. Tussendoor naar opa en oma, de buren, vrienden, vrienden van vrienden, en de rest.. Maar net zoals bij de tandarts; wegduiken heeft geen zin. Of het nou 3 kerstdiners zijn of oneindige kerstborrels. Wanneer je de pijnprikkel eruit haalt door er over te praten, zul je zien dat je ook kan genieten van al die eindeloze kerstdiners. Santé! Op de kerst!

Kelsey (23)