Mijn vader

Hallo Jennifer, Zeker een moeilijke beslissing. Ik zelf heb geen contact met mijn vader sinds 9 jaar. Toen hij contact met mij probeerde te maken, wilde ik dit zelf niet. Ik was er niet aan toe. Ik denk dat het voor jou van belang is, om op een rijtje te zetten of je ten eerste al zover bent en ten tweede of je er behoefte aan hebt. Zo ja, dan zou een gesprek goed zijn, om duidelijk je vragen beantwoord te krijgen. Dan zie je ook of hij in positieve of negatieve manier is veranderd en of hij het ook helemaal eerlijk met je meent. Ik wens je veel liefs, Anne

Hallo Jennifer, Bedankt voor jouw berichtje op ons forum! Ik kan mij heel erg goed voorstellen dat het voor jou erg moeilijk is om het contact met jouw vader weer beter te maken. Het is heel erg begrijpelijk in jouw situatie. Ik zou het zelf ook zeker niet prettig vinden om het contact met mijn vader te herstellen in zo'n situatie als die van jou. Ik denk dat jij in deze situatie het beste gewoon kunt doen wat jij zelf graag wilt. Je bent tot niets verplicht. Je mag jouw eigen keuze maken in deze situatie. Als je het echt moeilijk vindt om een keuze te maken, kan het misschien eens goed zijn om erover met een vertrouwd persoon te praten, bijvoorbeeld met jouw moeder of een goede vriend(in), misschien heeft deze persoon wel een zeer goede raad voor jou. Veel succes! Groetjes, Aron

Hallo Jennifer, Even zat ik op het forum te kijken en vond ik ineens jou herkenbare berichtje. Hier kon ik niet anders dan op reageren! De woede en twijfels die je beschrijft zijn zo herkenbaar! Zelf zit ik op het moment namelijk met precies dezelfde situatie als die jij in je berichtje beschrijft over je vader. Ook ik heb al jaren geen contact met mijn vader, maar sinds een tijdje probeert ook hij dit te veranderen. Mijn vader heeft mij, net als jij beschrijft, mij voor mijn gevoel laten vallen en mij jaren lang genegeerd. De woede die je beschrijft snap ik dan ook heel goed! Zelf ben ik ook, net als jij, depressief geweest door de scheiding met mijn ouders, iets dat nooit helemaal zal verdwijnen, en heb ik ook jaren lang psychische hulp nodig gehad. Dit neem ook ik mijn vader enorm kwalijk. Aan de ene kant zou ik graag weer contact willen en zou ik graag antwoorden krijgen op bepaalde vragen die ik heb, maar ergens weet ik dat ik hier toch nooit een eerlijk antwoord op zal gaan krijgen. 'Waarom zou ik dan nog de confrontatie aangaan en contact met je hebben?' is dan ook vaak mijn gevoel. Veel mensen zeggen mij dat ik over mijn woede heen moet stappen, maar alleen jij weet van binnen wat al die gebeurtenissen met je hebben gedaan en hoe moeilijk dit allemaal voor je is om er ineens anders naar te kijken. Ook al wilt hij wel contact, het gaat in dit geval om jou. Doordat ik hier zelf ook nog mee te maken heb, kan ik je dus eigenlijk geen passend advies geven over hoe je dit het beste aan kunt pakken, maar ik zou je wel een manier kunnen vertellen hoe ik het zelf geprobeerd heb. Misschien dat je hier voor jezelf iets uit zou kunnen halen over wat voor jou de beste manier zou kunnen zijn. Wat voor mij het beste werkt is om te schrijven. Het meest logische voor mij was dan ook om, nadat hij mij al eerder iets gestuurd had waar ik daarvoor nog nooit op gereageerd heb en het daarvoor altijd mijn moeder hem heb laten vertellen hoe ik ergens over dacht, hem zelf een berichtje te sturen via de telefoon met daarin hoe ik er tegenaan keek om weer contact met hem te krijgen. Daarbij heb ik gezegd dat ik dit erg lastig vind en dat ik het liefste zou willen dat hij me een brief zou sturen met daarin zijn verhaal voordat we een keertje af zouden spreken. Dit doordat ik het eigenlijk heel vervelend vind om ineens met hem af te spreken en na al die jaren uit het niets te doen alsof er nooit iets is gebeurd. Via deze berichtjes en de antwoorden die hij gaf op de berichtjes van mij, heb ik dan ook besloten om het nog even te laten voor wat het is en dat ik het voor nu wel goed vind op de manier zoals het nu gaat. Natuurlijk wil ik je niks opdragen, maar ik hoop dat het voor jou een kleine suggestie kan zijn over hoe je eventueel een beginnetje zou kunnen maken binnen deze situatie. Hopelijk zal het voor jou een begin zijn om meer duidelijkheid voor jezelf kunnen krijgen en misschien dat je hieruit zelf een idee kunt vormen over welke manier het beste bij jou zou kunnen passen. Uiteindelijk moet je natuurlijk gewoon doen wat jij wilt en waar jij je het allerbeste bij voelt! Veel liefs en sterkte, Nadia