Moeilijk loslaten

Hoi anoniem, Het lijkt mij een lastige sutuatie waar je inzit . Je komt op een leeftijd dat je graag wat zelfstandiger wilt zijn en niet alles met je ouders wil delen. Dat is heel begrijpelijk! Ik snap dat dit wel lastig is omdat je nu bij je moeder woont en je wilt de band die je met haar hebt niet verbreken. Toch is het denk ik beste om eerlijk tegen haar te zijn. Zorg dat jullie met zn 2e zijn en zeg dan tegen haar dat je het bijvoorbeeld heel fijn vind dat jullie een goede band hebben en dat je het fijn vind om daar te wonen. Vertel ook dat je nu je wat ouder wordt het soms ook wel fijn vindt om een beetje op jezelf te zijn. Misschien als je het zo brengt dat ze het dan wel begrijpt. En wat betreft over het voortrekken van je stief broer en zus. Wees daar eerlijk over. Je kan dan het beste zeggen dat je het gevoel krijgt dat zij voorgetrokken worden. Als je zegt jullie trekken mijn stiefbroer en zus voor dan klinkt dat zo aanvallend. Waarop de kans dan groot is dat zij ook aanvallend naar jou reageren of zich zelf gaan verdedigen in plaats van naar jou te luisteren. Ik wens je veek succes. Liefs evi

Bedankt voor je berichtje. Het is inderdaad lastig om ouders te ‘corrigeren’ op dit soort dingen. Waarschijnlijk heeft je moeder ook niet helemaal goed door dat het zo vervelend is wat ze doet. Ik snap ook wat je bedoelt, mijn vader kan soms ook helemaal over-the-top zo bezig zijn, maar hij ziet het als zorgen, en heeft dan niet door dat hij iets meer los moet laten. Gelukkig voor mij heb ik het mijn vader duidelijk kunnen maken, en nu ik ook wat ouder ben heb ik er weinig last meer van. En voor jou is het dus ook belangrijk dat hetzelfde gebeurt. Ik snap dat je het nu wel eng vind om dit tegen haar te zeggen, maar ik raad je toch aan om het te blijven proberen. Wat voor mij altijd werkt is om het op te schrijven. Schrijf haar een brief/email waarin je dit rustig en duidelijk kan uitleggen (zonder dat je onderbroken wordt, of dat intonatie een rol speelt). Of vind anders een manier om het haar uit te leggen dat bij jou past. Maar geef niet op, je moeder houdt van je, en heeft hoogstwaarschijnlijk niet door dat ze jou kwaad doet. En het is ook om deze reden dat ze het lastig zal vinden om te accepteren dat ze iets fout doet, dus maak haar ook duidelijk dat ze niet een slechte moeder is ofzo, maar dat dit gewoon niet fijn is. Zo maak je het voor haar ook makkelijker om haar fouten toe te geven. Een andere factor is misschien dat, zodra ze wel doorheeft dat het niet fijn is dat ze dit doet, ze nog steeds niet helemaal doorheeft wanneer ze te ver gaat. Spreek dan misschien samen af hoe je dit op kan lossen op een manier die voor jullie beiden fijn is. Door gewoon te zeggen dat het te ver is, of een bepaald signaal (verbaal of non-verbaal) af te spreken. Ik hoop dat dit een beetje helpt, en veel succes