Los laten
Rosalie, 14 jaar
Reacties (4)
ongeveer 9 jaar geleden
Probeer met je moeder erover te praten, vraag haar wat je wilt en vertel wat je dwars zit. Misschien kan je moeder je uitleg geven. Ik heb dat zelf ook vaak gedaan toen mijn ouders gingen scheiden. Probeer je gedachten er van af te zetten ook al is dat heel moeilijk.
ongeveer 9 jaar geleden
Hoi meis! Ga samen met je moeder praten over de situatie. Vraag alles wat je wil vragen en ga met je mama praten over hoe nu verder. Waar je zo mee zit. Ik heb dit zelf ook meegemaakt en ik snap je heel goed. Probeer rustig te blijven en je afleiding zoeken op school. Als je nog vragen heb hoor ik het goed? Dikke kus xx
0
ongeveer 9 jaar geleden
Hoi Rosalie, Bedankt dat je op dit forum om hulp komt vragen. Wat goed van jou, dat je die nacht gelijk naar jouw vader bent gegaan om te vertellen wat je gezien/gelezen hebt! Uit jouw berichtje begrijp ik dat je tips wilt om het thuis een beetje los te laten, zodat het op school en thuis weer wat beter gaat. Iedereen heeft inderdaad zijn eigen manier om de scheiding te verwerken. Ik begrijp dat je jouw manier hiervoor nog niet gevonden hebt. In die tijd vond ik het erg fijn om alles op te schrijven in mijn dagboek. Op deze manier was ik het even kwijt en dacht ik er niet meer aan. Misschien kan jij dit proberen. Op school kan je altijd terecht bij een vertrouwenspersoon. Hij/zij kan ook oplossingen geven voor de problemen die je op school hebt. Ik hoop dat mijn tips jou helpen. Mocht je meer tips willen of voor een langere periode met iemand gewoon hierover willen kletsen, dan kan je je aanmelden voor een buddy. Voor meer informatie kan je op deze link kijken: http://www.villapinedo.nl/buddy/ Veel succes en liefs, Eva
0
ongeveer 9 jaar geleden
Hee Rosalie, Ik zit hier in een soort zelfde situatie Maarjaa bij mij is het al bijna 3 jaar gaande eerst hield ik het geheim voor iedereen pas na 1,5 jaar heb ik het m'n beste vriendin verteld, zoek alsjeblieft iemand die je vertrouwt want ik heb alles opgekropt en op een gegeven moment ging het echt zwaar kut, ik snap dat het moeilijk is zeker omdat we ongeveer hetzelfde meemaken begrijp ik je echt heel erg goed, ik ga binnenkort naar m'n mentor op school daarvoor praatte ik met een vriend en die heeft me ook toen geholpen met de beslissing om het wel tegen m'n mentor te vertellen omdat ik zegmaar soms echt uitval en dan heel fel/bijdehand word enzo tegen iedereen maar krop het alsjeblieft niet op daar heb je jezelf echt het meeste mee probeer het bespreekbaar te maken met je mentor zodat school ook weet hoe het zit en tuurlijk hoeft niet iedereen het te weten en als je gewoon je mentor vraagt of hij/zij het niet verder vertellen doen ze dat echt en dan kan jij vertellen waarom het niet altijd even goed gaat en het soms echt niet meezit, bij mij is het na ongeveer 3 jaar wat stabieler geworden maar het heeft echt littekens achtergelaten omdat ik er nooit over heb gepraat enzo dusjaa nu ga ik binnenkort wel praten met m'n mentor en hoop ik ook dat hij begrijpt waarom het soms echt kut gaat enzo. Xx (Als je erover wilt praten ofzo kan dat altijd)
0

0