Keus van mijn moeder
Anoniem, 12 jaar
Reacties (2)
bijna 10 jaar geleden
Hoi, Bedankt voor je berichtje op ons forum! Ik snap dat het een hele klap voor je is dat je ouders gaan scheiden. Het is daarom ook logisch dat je je verdrietig voelt en misschien ook wel boos. Zelf heb ik dit ook gehad toen mijn ouders gingen scheiden. Ik zag het namelijk helemaal niet aankomen en was erg geschrokken. Inmiddels zijn mijn ouders al 13 jaar uit elkaar. Mijn moeder heeft toen de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan en nu denk ik dat het een goede keuze is geweest. Ook ik vond het toen heel stom en was vaak verdrietig, maar na een tijdje merk je dat het beter is. Dat je ouders gelukkiger worden als ze uit elkaar zijn dan bij elkaar bijvoorbeeld. Er komt dus een tijd dat het beter wordt! Nu snap ik dat je daar nu nog niets aan hebt. Ik denk dat het nu vooral slim is dat je tegen mensen gaat vertellen dat je je verdrietig voelt en niet blij bent met de keuze die je moeder gemaakt heeft. Door het te delen, ga je je hopelijk beter voelen. Ook helpt het sommige mensen om een dagboekje bij te houden en hierin te schrijven hoe je je voelt en wat je denkt. Misschien helpt het jou ook wel. Daarnaast is het fijn om veel dingen te gaan doen die je leuk vindt, waardoor je afleiding hebt van je verdriet. Je mag ook altijd nog een berichtje plaatsen op ons forum. Heel veel sterkte! Liefs, Lynn
bijna 10 jaar geleden
Hallo, Bedankt voor je berichtje op het forum. Wat vervelend voor jou en voor je broertje en zusje dat je ouders gaan scheiden. Het is ook hartstikke logisch dat je verdrietig bent. Toen mijn ouders gingen scheiden snapte ik er eerst niks van en was vervolgens heel erg verdrietig. Dat je ouders uit elkaar gaan is helemaal niet leuk en het is begrijpelijk dat je verdrietig bent. Wat voor mij heel erg gewerkt heeft is praten met vrienden en familie. Als je anderen laat weten hoe jij je voelt en dat je niet blij bent met hoe het gaat ga je je vast beter voelen. Wat ook heel erg helpt is schrijven. Schrijf alles op wat je voelt en wat je denkt of schrijf desnoods een dagboek. Het kost een beetje tijd maar het zal vanzelf beter gaan. Misschien is het een optie om met je ouders te praten en te laten weten hoe jij je voelt. Je kan natuurlijk altijd nog een berichtje op het forum sturen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Groetjes, Luc
0

0