Raar

Beste Simone, Dit is helemaal niet raar. Sommige mensen liggen mij niet zo, ook al ken ik ze niet goed en mag ik daar dus helemaal nog geen oordeel over hebben. Sommige mensen die ik niet goed ken en die ik niet mag, vanwege een onderbuik-gevoel, zijn naarmate ik ze beter leer kennen heel vriendelijk en helemaal niet zo raar, gemeen, of wat dan ook, als ik in eerste instantie dacht. Daarnaast, jouw vader heeft niet voor niets een relatie met jouw stiefmoeder, dus ik denk dat het een goed idee is dat je je onderbuik-gevoel opzij zet en probeert een band op te bouwen met je stiefmoeder, zodat je vader zich niet zorgen hoeft te maken over de relatie tussen jou en je stiefmoeder. Hij zou vast en zeker ook graag zien dat jullie het goed met elkaar kunnen vinden. Mocht je je stiefmoeder om een bepaalde reden echt niet mogen en denk je niet dat hier ooit verandering in gaat komen, kun je het daar natuurlijk altijd met je vader over hebben; jullie zullen samen vast en zeker een goede oplossing vinden voor dit probleem. Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal zult hebben. Heel veel succes met deze lastige situatie. Liefs, Ruben.

Beste Simone, Nee, het is helemaal niet raar dat jij je stiefmoeder niet mag. Het is voor elk kind sowiso wennen, en soms als je gewend raakt aan die nieuwe stiefmoeder dan mag je haar wel. Helaas is dat niet altijd zo, en blijft dat gevoel. Ik heb dat ook, in het begin mocht ik haar ècht niet en nu na 9 jaar kan ik haar accepteren en zie ik ook wel de leuke kanten van haar in, maar ik ben nog niet altijd blij met haar. Ik heb geleerd dat het beter is om op de positieve kanten van je stiefmoeder te letten. Dat is misschien niet altijd makkelijk, maar ze doet vast wel eens wat leuks of aardigs. Mocht je er nou echt heel erg mee zitten, dan is het misschien ook goed om dat met je vader te bespreken. Ik heb dat ook gedaan, en nu hebben we de afspraak dat zij zich niet met mijn opvoeding bemoeit en dat papa en ik soms iets samen doen zonder haar. Dat vind ik echt super fijn, en papa vond het natuurlijk wel jammer maar wel goed dat hij het weet. Anders kan hij er ook geen rekening mee houden! Dus als je het gesprek aangaat, leg dan goed uit wat je precies dwars zit, en geef hem dan een voorbeeld hoe het anders kan. Zo kan hij er misschien wat aan doen! Als je dat echt lastig vind, wat ik heel goed snap, dan kan je ook een brief schrijven. Dan schrijf je op hoe je je voelt, wat je niet fijn vindt maar ook wat je dan van je vader verwacht: hoe kan hij jou helpen. In een brief is het misschien oik goed om ook wat positieve dingen te schrijven, over wat er wel goed gaat, zodat her geen klaagbrief wordt Succes! Amélie

Nee tuurlijk niet ik heb het ook

Hoi Simone, Nee dat is helemaal niet raar! Soms kun je gewoon niet goed met iemand overweg en is de klik er niet echt. Ondanks dat wil ik wel iets anders met jou delen. Toen mijn moeder net een nieuwe vriend had mocht ik hem ook totaal niet. Ik had vaak ruzie met mijn moeder en ook met hem. Hij woonde toen nog helemaal niet in mijn moeders huis. Nu jaren later (dat zijn er nu 6) mag ik hem wel. Waarom? Ik vond het heel erg moeilijk om een ander iemand te accepteren in mijn moeders leven. Los daarvan waren er ook nog een aantal andere dingen die mee speelden, maar dit was wel een van de redenen waarom ik hem af stoot. Het is niet erg als je het moeilijk vind om een nieuw iemand te accepteren in het leven van je moeder en neem daar je tijd voor. Het zorgt misschien wel voor een naar gevoel bij jou en spanning, dus misschien, als dit het is, kan je hier met je vader over praten? Succes!