Schuldig

Beste Jet, Ik begrijp je helemaal! Mijn ouders wonen ver uit elkaar dus ik ben maar km het weekend bij mijn vader. Ik heb alleen een sociaal leven hier, dus blijf ik steeds vaker gewoon bij mama. Ik voel me daar ook vaak schuldig over. Wat ik nu met mijn vader heb afgesproken, is dat we in de weekenden dat ik er niet ben toch even contact hebben via Skype. Dat is natuurlijk niet hetzelfde maar zo kunnen we toch even bijkletsen. Misschien dat het ook helpt als je het aan je vader uitlegt: dat het niet aan hem ligt maar dat je het gewoon rustiger vindt bij je moeder. Hopelijk begrijpt hij dan beter waarom je bij je moeder blijft, en hoeft hij zich niet afgewezen te voelen, en hoef jij je niet schuldig te voelen. Laat merken dat je nog steeds om hem geeft, zoals je al schreef. Als je het dan uitgesproken hebt zul je je hopelijk minder schuldig voelen. Onthoud dat het niet jouw taak is om je vader gelukkig te maken, zorg goed voor jezelf! Je hoeft je niet schuldig te voelen als je bij je moeder blijft, het is een hele begrijpelijke keuze want het is beter voor jezelf. Dat vind ik al heel goed, dus geniet lekker van de rust als je bij je moeder bent! Liefs, Amélie

Hoi Jet, Goed dat je je vraag bij ons voorlegt! Ook mijn ouders wonen niet ver uit elkaar, maar ik vond het na een tijd ook steeds moeilijker worden op en neer te reizen. Na een tijd heb ik aangegeven dat ik liever bij mijn moeder wil wonen, en uiteindelijk ging mijn vader hier wel goed mee om. Misschien is het voor je vader wel lastiger wanneer je steeds op de dag laat weten dat je niet komt. Lijkt het je niet handiger als je hier een regel over maakt met elkaar, misschien dat je moeder hier ook nog wel in kan mee helpen. Je zou met je vader kunnen afspreken dat je doordeweeks elke avond bij je moeder blijft, maar hem daarbij heel erg benadrukt dat je dit niet doet omdat je meer om de een dan om de ander geeft. Ik denk dat je vader deze situatie best zal begrijpen als je het hem goed uitlegt. Je zou ook af kunnen spreken dat jullie om de twee weken, of eens in de maand samen wat leuks gaan doen, zodat je wel aangeeft dat je heel graag hem wilt blijven zien en jullie samen leuke dingen kunnen ondernemen. Zo zal je vader ook niet het gevoel krijgen dat hij wordt afgewezen! Ik hoop dat je je snel minder schuldig voelt, Liefs, Robin

Lieve Jet, Ik ken dat schuldgevoel wel een beetje. Ik heb dat ook wanneer ik iets langer bij een ouder blijf dan afgesproken. Maar hoe jij het op dit forum aan ons uitlegd, is volkomen begrijpelijk. Ik snap de reden dat je graag meer bij je moeder wilt zijn en dat dit tenkoste gaat van de tijd bij je vader. En ook dat dat helemaal niet aan jouw vader ligt. Ik zou het precies zo aan hem uitleggen, als je het op dit forum hebt uitgelegd. Dit zou ik face 2 face doen, maar als je dat niet fijn vindt zou je het ook kunnen opschrijven. Ik leg het zelfs ook elke keer dat ik iets langer bij een ouder blijf zo uit en mijn ouders snappen dat heel goed en zeggen dit ook niet erg te vinden. Daarmee neemt mijn schuldgevoel af. Sterkte en veel liefs, Nina

Hoi Jet, Wat vervelend dat je je soms zo voelt. Je geeft aan dat je soms liever gewoon bij je moeder bent. Daaruit neem ik aan dat je een goede band met haar hebt. Heb je je gevoel met haar al besproken? Vaak hebben moeders verassend goed advies! Praat ook met je vader. Als je het een keer een weekend niet red, vraag dan bijvoorbeeld aan je vader of hij ergens een broodje wil gaan eten op jullie vrije dag. Aangezien jullie dicht bij elkaar wonen is dat hoop ik makkelijk te doen. Zo zie je hem toch nog even en kunnen jullie een middag gezellig bij elkaar zijn (wat vaak een stuk leuker is als een avond saai op de bank zitten) maar kun je wel gewoon thuis slapen. Goed contact houden met je vader is wel belangrijk. Dus misschien kun je aangeven dat je het wel erg gezellig met hem hebt maar je rust bij je moeder vind. Zo vinden jullie vast een oplossing om elkaar toch te blijven zien zonder dat je je ergens schuldig over hoeft te voelen. Heel veel succes! Jullie gaan er vast uitkomen samen :) Liefs, Esmée