Mijn zus

Ha Sofie! Dankjewel voor je berichtje en wat fijn dat je ons hebt gevonden om weer even je ei kwijt te kunnen. Ik snap dat je het moeilijk vindt dat je zus op dit moment met anorexia worstelt, terwijl je ouders ook nog zijn gescheiden. Helaas weet ik uit mijn omgeving dat er genoeg meiden zijn van gescheiden ouders die een eetstoornis ontwikkelen. Dit kan komen doordat ze in het eten een manier hebben gevonden dat zij controle hebben over hun leven, wat bij een scheiding vaak niet zo is want daar heb je geen invloed op. Ik vind het heel fijn om te horen dat je jouw zus ziet als bff en dus een hechte band met haar hebt. Op die manier kun je haar steunen in de strijd om anorexia te overwinnen. Al begrijp ik heel goed dat deze eetstoornis ook een aardige druk met zich meebrengt. Het is, denk ik, belangrijk dat je zus het gevoel heeft dat zij gesteund wordt en gehoord wordt. Misschien is het een idee om samen te gaan koken? Samen op zoek naar gezonde en lekkere recepten? Of juist even de aandacht helemaal van het eten afleiden en iets anders ondernemen wat jullie allebei leuk vinden? Sport, of samen naar de bioscoop of de winkels? Heel veel succes en sterkte Sofie! Mochten we je nog eens ergens mee kunnen helpen, dan weet je ons vast wel te vinden ;) Liefs, Isabel

Hallo Sofie, Wat leuk om te lezen dat je zus een echte hartsvriendin is! Wel jammer dat ze anorexia heeft. Misschien kun je haar wat afleiden of steunen zodat het beter zal gaan met haar. Ik wens jullie veel liefs. Anne