Blijft mijn vader

Lieve Melissa, Wat goed van jou dat je een berichtje hebt gestuurd op ons forum. In je bericht vertel je allemaal nare dingen. Hartstikke rot zeg! Alle eerst wil ik tegen je zeggen dat dit alles niet jou schuld is. Het is niet jou schuld dat je vader jou niet wil zien. Jij hebt niks fout gedaan, je hoeft hier niet aan te twijfelen. Ook wat jou stiefvader doet mag niet. Hij mag jou niet slaan. Wat jammer dat je moeder hier niks aan doet. Is er misschien iemand anders met wie je kan praten en jou kan helpen dat hij je misschien niet meer slaat? Het is denk ik goed om met iemand te praten over wat je allemaal mee maakt. Misschien met een lieve vriendin, tante, juf of meester, oma/opa etc. Je kan ook eens contact opnemen met de Kindertelefoon, zij kunnen helpen met wat je moet doen wanneer iemand jou pijn doet en wanneer je verdriet hebt over wat je hebt mee gemaakt. De site van de Kindertelefoon is www.kindertelefoon.nl, hier vindt je het telefoonnummer. Ze zullen naar je luisteren en ze kunnen je tips geven. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Veel sterkte! Liefs Rosa

Lieve Melissa, Wat goed dat je op het forum je verhaal hebt gedaan! Je moet weten, net zoals Rosa zegt; dat niks jou schuld is. Het is een erg vervelende situatie waar je in zit. Soms is het moeilijk te begrijpen waarom volwassene bepaalde dingen doen zoals jou vader die je niet meer ziet en de vriend van je moeder die jou slaat. Probeer er toch met iemand over te praten. dat jij geslagen wordt is namelijk niet de bedoeling. Probeer inderdaad eerst met iemand te praten die je vertrouwd. Wanneer je dat nog te moeilijk vindt kan je inderdaad de kindertelefoon bellen om contact opnemen met veiligthuis. http://www.vooreenveiligthuis.nl/ Je kan hier eventueel anoniem je verhaal doen en dan denken ze met je mee en steunen ze je. heel veel sterkte! Als je nog eens vragen hebt dan kan je altijd hier terrecht. groetjes Feline

Lieve Melissa, het is goed dat je hier je verhaal hebt verteld het is belangrijk dat je het aan iemand kwijt kan heb je er al over nagedacht om er met een familielid over te praten? Ik snap dat dat heel lastig kan zijn maar het is toch belangrijk dat je die stap zet en het gaat doen.