Wat kan ik doen

Hey Sophie, Dankjewel voor je berichtje, wat vervelend dat jij het niet goed meer kunt vinden met de vriendin van je vader. Het lijkt mij inderdaad heel lastig als jij dingen moet doen en er volgens haar maar 1 manier is om dit goed te doen. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat je hier aan kunt doen, ik ga er namelijk vanuit dat jij je best doet om de “regeltjes” zo goed mogelijk te volgen, meer dan dat kun je naar mijn idee niet doen. Wel zou je eens tegen je vader kunnen zeggen dat jij het gevoel hebt dat hij verandert in het bijzijn van zijn vriendin. Misschien doet hij dat omdat zijn vriendin te plezieren omdat ze anders ook boos wordt op hem, dit kun je best aan hem vragen. Als je het fijn vindt dan zou je een van je zussen kunnen vragen of ze daarbij willen zijn, iemand anders kan natuurlijk ook. Dat je zussen uit huis zijn hoeft natuurlijk niet te betekenen dat jij je verhaal niet meer bij ze kwijt kunt, als je ergens mee zit kun je ze ongetwijfeld bellen of een berichtje sturen. Ik snap dat dat wel anders is, maar zij zullen vast voor je klaarstaan. Je kunt ook vragen om af en toe gezellig wat samen te doen, zodat je ze toch nog geregeld ziet en dat je soms ook even een andere omgeving hebt dan bij je vader. Ik hoop dat je iets aan dit advies hebt, mocht er nog iets zijn dan kun je gerust een berichtje sturen!

Hoi Sophie, Rot om te lezen dat je het gevoel hebt dat je eigenlijk niets goed kunt doen in de ogen van je stiefmoeder. Vooral dat ze bijvoorbeeld in bed gaat liggen en dan gaat wachten tot jij je excuses gaat aanbieden. Dat vind ik persoonlijk nogal kinderachtig en volgens mij vind jij dat ook... Misschien kun je toch met haar gaan praten op een rustig moment? En dan niet meteen zeggen dat je denkt dat ze autistisch is, maar gewoon wat je tegen ons hebt verteld: het ging een aantal jaar goed, maar nu voel je je niet meer prettig bij de manier waarop zij met jou communiceert. Ik denk inderdaad, net als Isabel, dat je best tegen je vader kunt zeggen dat jij het gevoel hebt dat hij verandert als hij bij haar is. Misschien kun je het proberen op een minder confronterende manier, door het schrijven van een brief of zoiets. Dan kun je op een rustige manier jouw gevoel uiten, zonder dat hij zich misschien overvallen voelt (of dat jij je wellicht overvallen voelt door zijn reactie, dan kun je er gewoon rustig over nadenken). Ook denk ik dat je inderdaad best nog met je zussen kunt praten, dat zullen ze ook vast wel fijn vinden. Ze hebben al die tijd voor je klaar gestaan, dat zal vast niet veranderd zijn ;-). Bel ze een keer op, start een groep op WhatsApp of ga inderdaad eens wat gezelligs doen. Geeft jou misschien wel wat meer steun :). Veel succes en als je nog eens iets kwijt wilt, kun je hier altijd terecht. Fijne avond nog, Femke

Wat een naar mens die vriendin van je vader! Ik zou het gewoon eerlijk met je vader bespreken, een keer alleen. Zij manipuleert heel erg, dat komt omdat ze jaloers is denk ik. Je vader weet heus wel dat het niet lekker loopt, en zal echt wel voor jou kiezen. Voor jou is het een manier om te leren trouw aan jezelf te zijn. Je mag je gevoelens altijd uitspreken hoor! Sterkte en liefs, Lisette

ik haat de vriendin van mijn vader ook, eigenlijk heb ik het zelfde. :( en ik vind mijn vader niet meer aardig. maar die dochter van die vriendin van mijn vader die gedraagt zich net of ze mijn moeder is, echt niet leuk! maargoed nu over jou. het is zo iritant voor je. misschien een tip voor je is je vader een keer vragen of je hem even alleen mag spreken en dan een goed gesprek voeren. en precies zeggen hoe je over haar denkt. en als er nog wat is stuur me een berichtje! lieve groetjes, pandalover

hoi sophie, ik vind het heel erg rot voor je en ik heb bijna hetzelfde mijn vaders vriendin WAS erg aardig maar soms hebben ze ook k*t dicusies en dan vind ik het zielig voor mijn vader want hij kan amper wat zeggen maar dan duf ik niks te zeggen. ik praat wel een tegen mijn knuffels het klinkt heel kinderachtig(en misschien is dat het ook) maar het helpt wel of probeer even goed uit te huilen en alles weer te vergeten, ik hoop dat je er wat mee kan groetjes Limei

Hou ik ben een meisje van 11 en ik heb bijna hetzelfde maar ik praat er altijd met mijn moeder over en vaak schrijf ik het op (in mijn dagboek) maar als het uit de hand loopt gewoon je woede uit je laten komen want nu hoopt het zich op Hopelijk heb je er wat aan